Ο Ευγένιος Τριβιζάς μας μιλά για παραμύθια
Νομίζω πως, ένα ασφαλές καταφύγιο, όπου μπορείς να ξεφύγεις από κάθε τι που σε βασανίζει, είναι οι αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας.
Ξεκλειδώνοντας το νοσταλγικό κουτί που κρύβει εντέχνως το παιδί μέσα σου, αισθάνεσαι, έστω για λίγο, ανέμελος, δημιουργικός, ασφαλής.. Ονειρεύεσαι ξανά.
Και, μιλώντας για παιδική ηλικία, το μυαλό τρέχει σε διάφορα πράγματα: παιχνίδια, καλοκαίρια χωρίς σχολείο, αθώες φιλίες, παραμύθια…
Ωπ! Παραμύθια. Ποιο όνομα άραγε είναι συνώνυμο των παραμυθιών και κατ’επέκταση της παιδικότητας;
Δεν είναι άλλο από εκείνο του Ευγένιου Τριβιζά. Ενός διεθνώς αναγνωρισμένου συγγραφέα – παιδαγωγού, που έχει μπει στο σπίτι κάθε μικρού παιδιού, ταξιδεύοντας τον σε έναν διαφορετικό, μαγικό κόσμο με τα παραμύθια του.
Ο Ευγένιος Τριβιζάς δε θα μπορούσε να μείνει άπραγος μπροστά στην τεχνολογική εξέλιξη. Έτσι, δημιούργησε το πρώτο του διαδραστικό παραμύθι, με τίτλο “Το Ποπ Κορν που έγινε Ποπ Σταρ”, στο οποίο ακολουθούμε την ιστορία ενός μικρού Ποπ Κορν που ονειρεύεται να γίνει Ποπ Σταρ και θα κάνει τα πάντα για να το πετύχει.
Τι λέει όμως ο ίδιος για αυτό, αλλά και για πολλά άλλα;
«Το Ποπ Κορν που έγινε Ποπ Σταρ»: Πολύ «ποπ » τίτλος! Από που αντλείτε έμπνευση για τους τόσο ευφάνταστους τίτλους, που χρησιμοποιείτε;
Εξερευνώντας τους μυστικούς κόσμους που κρύβει το κάθετι ολόγυρά μας. Ακόμα και το πιο ασήμαντο αντικείμενο κρύβει υποσχέσεις και μυστικά που περιμένουν να τα ανακαλύψουμε.
Ένα καμένο σπίρτο, η σκιά ενός νούφαρου, οι ιριδισμοί μιας σαπουνόφουσκας, ένα κουκούτσι βύσσινου, ακόμα και ένα πατημένο ποπ κορν στο πεζοδρόμιο αγωνιούν να μας αφηγηθούν μια γοητευτική ιστορία.
Το διαδραστικό παραμύθι είναι ένας τρόπος προσαρμογής των «κλασικών» παραμυθιών στη σύγχρονη εποχή;
Είναι ένα προσκλητήριο εγρήγορσης, ένας τρόπος συμμετοχής, μια μέθοδος επικοινωνίας που από στατικά καθιστά δυναμικά τόσο τα κλασσικά όσο και τα σύγχρονα παραμύθια.
Στο «Ποπ κορν που έγινε Ποπ Σταρ» το παιδί έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να διαβάζει, να βλέπει και να ακούει ζωντανά την ιστορία, αλλά να ενεργοποιεί μια μεγάλη ποικιλία ηχητικών και οπτικών εφέ αλλά και να εξερευνά την κάθε εικόνα ανακαλύπτοντας αναπάντεχες εκπλήξεις. Για παράδειγμα σε μια σκηνή του παραμυθιού ο Κορνήλιος το ποπ κορν και τρεις μουσικόφιλοι φίλοι του συναντιούνται κάτω από ένα μουσικό δέντρο, μια «ντορεμηλιά». Κάθε φορά που ο αναγνώστης αγγίζει κάποιο φύλλο της ντορεμηλιάς, αναδίδεται ένας διαφορετικός μουσικός ήχος. Η εικόνα δηλαδή παύει να είναι στατική. Το παιδί, επίσης, έχει τη δυνατότητα να χρωματίζει την κάθε εικόνα, να τη διαιρεί σε όσα κομμάτια παζλ επιθυμεί και να παίζει διάφορα παιχνίδια, ενώ παράλληλα μυείται σε θέματα τέχνης και συγκεκριμένα στην ιστορία της ποπ αρτ.
Έχουν πληγεί τα παραμύθια – με την έννοια της ανάγνωσης βιβλίων – από τους φρενήρεις ρυθμούς της σύγχρονης κοινωνίας και την τεχνολογική εξέλιξη;
Καθόλου. Τα παραμύθια ξέρουν πολύ καλά πώς να αψηφούν ακόμα και να δαμάζουν τεχνολογικούς γίγαντες και φρενήρη τέρατα.
Η διαδραστικότητα βέβαια δεν είναι καινούριο στοιχείο στα παραμύθια σας. Στα «88 ντολμαδάκια» π.χ., η υπόθεση κυλά ανάλογα με τις επιλογές του αναγνώστη. Προσωπικά, ακόμα δεν έχω καταφέρει να φτάσω σε ορισμένες πτυχές τις ιστορίας, αλλά ευελπιστώ πως κάποια στιγμή θα το καταφέρω!
Καθόλου. Μάλλον θα δυσκολευτείτε. Τα «88 Ντολμαδάκια» όπως και «Τα 33 Ροζ Ρουμπίνια απαρτίζονται από μικρές ενότητες τις οποίες επιλέγοντας και 
συνδυάζοντας, γονείς και παιδιά συνθέτουν εκατοντάδες διαφορετικές ιστορίες (για την ακρίβεια 1.921 διαφορετικές ιστορίες στα «88 Ντολμαδάκια» όπως καταμετρήθηκαν από την ερευνητική ομάδα μαθηματικών και άλλων επιστημόνων στο Τμήμα Μηχανικών Υπολογιστών & Πληροφορικής του Πανεπιστημίου των Πατρών με συντονιστή τον καθηγητή της Πληροφορικής Ευστράτιο Γαλόπουλο).
Με την ευκαιρία σας ενημερώνω ότι μετά από τόσα χρόνια δουλειάς τελειώνω αυτές τις μέρες το τρίτο βιβλίο της σειράς που έχει τίτλο «Οι 66 Εξωγήινοι Ξιφομάχοι» και το οποίο υπολογίζω ότι θα περιλαμβάνει πάνω από δυόμισι χιλιάδες διαφορετικές ιστορίες.
Πρόσφατα σας απονεμήθηκε το Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας Public 2015 για το έργο σας «Δώδεκα παρά δώδεκα». Αν δίνατε εσείς ένα
ιδιαίτερο βραβείο στον εαυτό σας, ποιος θα ήταν ο τίτλος του;
Βραβείο Πειρατικών Πυροτεχνημάτων.
Ποια «παραμυθένια» δημιουργία σας θα ήταν ιδανική για τον σύγχρονο Έλληνα; Ο «γαργαλιός» ίσως;
Ο γαργαλιός, μια συσκευή που σε γαργαλάει με χρωματιστά νήματα παραμυθιών για να σε κάνει να γελάς όταν είσαι στεναχωρημένος, είναι ιδιαίτερα χρήσιμος. Παρόμοιο αποτέλεσμα έχει και ένα δροσερό αναψυκτικό, η πορτογαργαλάδα που ξεκαρδίζεσαι στα γέλια όταν την πίνεις. Χρήσιμα, επίσης, θα μπορούσαν να φανούν τα αλεξιρόδια πεζοδρόμια (πεζοδρόμια που απωθούν οτιδήποτε έχει ρόδα ούτως ώστε να καθίσταται εφικτή η κυκλοφορία των πεζών).
Οι πολιτικοί ποιο ρόλο θα μπορούσαν να έχουν σε ένα παραμύθι;
Αρκετούς ρόλους, όπως τον ρόλο του φλογεροπαίχτη που όσο και να παίζει τη φλογέρα του κανείς πια δεν τον ακολουθεί, τον ρόλο του Πινόκιο που δε βρίσκει πια πριόνια για να πριονίζει τη μύτη του η οποία μεγαλώνει ακάθεκτα ή τον ρόλο της καλής νεράιδας που χαρίζει πανέμορφες τουαλέτες, μεγαλοπρεπείς άμαξες και αμαξάδες με λιβρέες που όταν όμως σημαίνουν μεσάνυχτα μετατρέποναι σε ράκη, κούφιες κολοκύθες και ποντίκια.
Πώς θα σχολίαζε ο Πίκος Απίκος τις πολιτικές εξελίξεις;
Φρουτοσαλάτα με αξεφλούδιστα φραγκόσυκα.
Η νέα ΕΡΤ θα έχει άραγε χώρο για νέες «Φρουτοπίες» ή καταβαραθρωθεί από το σαθρό τηλεοπτικό – και μη – κατεστημένο;
Με νοσταλγία θυμάμαι ότι κάποτε ήταν το φυτώριο της «Φρουτοπίας».
Ελπίζω να μην καταλήξει άσυλο μανάβηδων.
Έχετε διανύσει μια αξιοζήλευτη ακαδημαϊκή πορεία, σχεδόν σε κάθε σπίτι στην Ελλάδα υπάρχει παραμύθι σας ενώ συνεχίζετε ακόμη να αναζητάτε νέους πρωτοποριακούς τρόπους για να εξελίσσεστε συνεχώς. Πώς συνδυάζονται όλα αυτά; Μήπως είστε και εσείς ένας ήρωας
παραμυθιού;
Όπως όλοι μας, είμαι και εγώ λίγο σκιάχτρο που ονειρεύεται να πετάξει, λίγο χιονάνθρωπος που δε θέλει να λιώσει, λίγο άλογο σκακιέρας που θέλει να καλπάσει σε ένα λιβάδι με τετράφυλλα τριφύλλια, λίγο κολοκυθάκι που θέλει να δείρει έναν μανάβη.
Τα παιδιά τελικά είναι εύκολο ή δύσκολο κοινό;
Τα μικρά παιδιά είναι πολύ πιο απαιτητικό κοινό από τους ενήλικες. Κουράζονται και πλήττουν πολύ εύκολα. Είναι δύσκολο να κερδίσει και να κρατήσει κανείς αμείωτο το ενδιαφέρον τους.
Παραμένετε ο ίδιος ένα μικρό παιδί;
Ποτέ δεν είναι αργά να έχει κανείς μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία είχε πει ο Τομ Ρόμπινς. Αυτό ισχύει για όλους μας.
Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο άνθρωπο που θέλει να ασχοληθεί με τη συγγραφή παραμυθιών;
Να φορέσει μια μύτη κλόουν και να ταξιδέψει με ένα ιπτάμενο κρουασάν στον Κρόνο.
*To “Ποπ Κορν που έγινε Ποπ Σταρ” διατίθεται ήδη στο Apple Store και το Google Play.
Guardian: Καταδικασμένο σε αποτυχία το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων σύμφωνα με οικονομολόγους
Το σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων που καλείται να εφαρμόσει η Ελλάδα αναλύει η βρετανική εφημερίδα Guardian σε σημερινό της άρθρο θέτοντας το ερώτημα «είναι ρεαλιστικό ένα τέτοιο σχέδιο;».
Με τη χώρα καταχρεωμένη, αξιωματούχοι τόνισαν ότι ο πρωθυπουργός θα αγωνιστεί για να διασφαλίσει ότι οι αποκρατικοποιήσεις δεν θεωρούνται ξεπούλημα, επισημαίνει η εφημερίδα.
Στο άρθρο της η εφημερίδα, όπως αναφέρει το ΑΜΠΕ, σημειώνει ότι οι ιδιωτικοποιήσεις εξακολουθούν να αποτελούν ζωτικής σημασίας στοιχείο στην τελευταία συμφωνία για τη διάσωση της Ελλάδας.
Υπό την απειλή της εξόδου από την Ευρωζώνη, η Αθήνα συμφώνησε να μεταφέρει «πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία» σε ένα ανεξάρτητο ταμείο, με στόχο τη συγκέντρωση 50 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Τα μισά από τα έσοδα θα χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη αποθεματικών κεφαλαίων στις ελληνικές τράπεζες, το ένα τέταρτο θα χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή των πιστωτών της Ελλάδας, και το υπόλοιπο ποσό θα δαπανηθεί σε επενδύσεις που ακόμη δεν έχουν καθοριστεί.
Σε μια ανάλυση κόλαφο για το ελληνικό χρέος που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Ιούλιο, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επισήμανε ότι είναι ρεαλιστικό να γίνονται πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων αξίας όχι άνω των 500 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως — που σημαίνει ότι θα χρειαστούν 100 χρόνια ώστε το ύψος των ιδιωτικοποιήσεων να ανέλθει στα 50 δισεκατομμύρια ευρώ.
Ο Γκάμπριελ Στερν του Oxford Economics, ενός από τους κορυφαίους συμβουλευτικούς οίκους σε θέματα οικονομίας, υποστηρίζει ότι το ΔΝΤ δεν κατάφερε να διδαχθεί από την πρόσφατη ιστορία του ότι «το λιγότερο είναι περισσότερο», όταν πρόκειται για τον καθορισμό αριθμητικών στόχων.
Στην Ελλάδα, συνδικαλιστικές οργανώσεις με δεσμούς με το κυβερνών κόμμα έχουν ήδη ορκιστεί να σταματήσουν την πώληση του λιμανιού του Πειραιά, όπου η κινεζική εταιρία Cosco διαχειρίζεται σήμερα τρεις προβλήτες του.
Με τη χώρα καταχρεωμένη, αξιωματούχοι τόνισαν ότι ο πρωθυπουργός θα αγωνιστεί για να διασφαλίσει ότι οι αποκρατικοποιήσεις δεν θεωρούνται ξεπούλημα, επισημαίνει η εφημερίδα.
Ωστόσο, ανεξάρτητοι παρατηρητές φοβούνται ακριβώς αυτό. «Η ιδιωτικοποίηση στην Ελλάδα σημαίνει τώρα ξεπούλημα», τονίζει ο πολιτικός οικονομολόγος Γενς Μπάστιαν.
Ο Γενς Μπάστιαν ήταν ένας από τους υπευθύνους για τις ιδιωτικοποιήσεις στο πλαίσιο της Ομάδας Δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα, ενός σώματος εμπειρογνωμόνων διαφορετικού από την τρόικα.
Ο ίδιος εκτιμά ότι ήταν «πολιτικό λάθος» να τεθεί ο στόχος των 50 δισεκ. ευρώ από πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων, καθώς δεν υπάρχει υποστήριξη από τους Έλληνες πολιτικούς όλου του πολιτικού φάσματος. “Δεν είχαμε ποτέ μια πολιτική πλειοψηφία για να αγκαλιάσει την ιδέα της ιδιωτικοποίησης.
«Πώς σκοπεύετε να δημιουργήσετε την πολιτική δυναμική που ήταν απούσα τα τελευταία χρόνια κάτω από πιο δύσκολες συνθήκες σήμερα;», διερωτάται.
Ο Πίτερ Ντόιλ, πρώην οικονομολόγος του ΔΝΤ πιστεύει ότι το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας υποχρηματοδοτείται. «Οι Ευρωπαίοι απλώς δεν έχουν αρκετά μετρητά … και ένας σημαντικός τρόπος για να καλυφθεί αυτό το κενό είναι μέσω των ιδιωτικοποιήσεων».
«Η υπηρεσία ιδιωτικοποιήσεων αντιμετωπίζει μια ανταλλαγή μεταξύ του να κάνει κάτι που θα είναι δίκαιο, ανοικτό και ύστερα από δικαστικές διαδικασίες, ή κάτι που θα αποφέρει τα αναγκαία μετρητά».
Ο Ντόιλ φοβάται ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να πάρει τον δρόμο που είχε ακολουθήσει η Ρωσία τη δεκαετία του 1990, όταν πολύτιμα κρατικά περιουσιακά στοιχεία πωλήθηκαν σε πολύ χαμηλές τιμές, ώστε να αυξηθούν επειγόντως τα μετρητά, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί στο μεταξύ μια νέα τάξη ολιγαρχών.
Τονίζει ότι το σημαντικότερο πράγμα που όλοι πιστεύουν ότι η Ελλάδα χρειάζεται – απαλλαγή από την ολιγαρχία της – στην πραγματικότητα αυτό θα εδραιωθεί με την ιδιωτικοποίηση που ακολουθείται με αυτόν τον τρόπο, υποστηρίζει ο Ντόιλ, ο οποίος εργάστηκε για τις ιδιωτικοποιήσεις στη Δημοκρατία της Τσεχίας, τη Σλοβακία και την Πολωνία τη δεκαετία του 1990.
Η διαφορά μεταξύ αυτών των χωρών και της Ελλάδας είναι ότι οι πολίτες και η πολιτική τάξη στην κεντρική Ευρώπη έχει αποδεχθεί την ιδέα της ιδιωτικοποίησης, παρά τις βραχυπρόθεσμες δυσκολίες, τονίζει ο Ντόιλ που δηλώνει πεπεισμένος ότι το τρέχον σχέδιο ιδιωτικοποιήσεων στην Ελλάδα είναι καταδικασμένο να αποτύχει.
Το Canto General σε μουσική Θεοδωράκη στο Φεστιβάλ Αθηνών
H χορωδία Choeur du Canto, έρχεται από τη μακρινή Βρετάνη με αφορμή τα ενενηκοστά γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη, για να παρουσιάσει ένα «έργο-σύμβολο της ελευθερίας»: Canto General του Πάμπλο Νερούδα.
Στις 25 Ιουλίου πραγματοποιείται η συναυλία στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου και στις 27 Ιουλίου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, με ελεύθερη είσοδο.
Το «Γενικό Άσμα» του Πάμπλο Νερούδα, μια κραυγή των λαών της Λατινικής Αμερικής για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια, έγινε στα χέρια του Θεοδωράκη ένα επικό κάλεσμα για δημοκρατία και ελευθερία.
Αριστουργηματικός συνδυασμός ποίησης και μουσικής, που μιλά κατευθείαν στις καρδιές των ανθρώπων, αποτελεί εδώ και χρόνια πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες όλου του κόσμου.
Φέτος μια πολυπληθής και υψηλού επιπέδου χορωδία από τη μακρινή Βρετάνη έρχεται στη χώρα μας για να παρουσιάσει το εμβληματικό αυτό έργο, με αφορμή τα ενενηκοστά γενέθλια του διάσημου συνθέτη.
Το Χορωδιακό σύνολο Choeur du Canto δημιουργήθηκε τον Απρίλιο του 2011 στο Κεμπέρ της Βρετάνης, με μουσικό διευθυντή του τον Ζαν Γκολζεβί. Τα μέλη του Συνόλου, που προέρχονται από την περιοχή Φινιστέρ, διακατέχονται όλα από ένα κοινό πάθος: να ερμηνεύσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να κάνουν παγκόσμια γνωστό το λαϊκό ορατόριο Canto General του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Πάμπλο Νερούδα.
Όπως αναφέρει ο δήμαρχος του Κεμπέρ, Μπ. Πουανιάν, που στηρίζει την προσπάθειά τους: «Το Canto General πρέπει να παρουσιάζεται σε όλο τον κόσμο, γιατί δονεί την καρδιά και κινητοποιεί τη σκέψη κάθε ακροατή. Αυτή η σύνθεση, που έχει παντιέρα της την ελπίδα, μπορεί να κινητοποιήσει σε αντίσταση, όπου η ελευθερία στραγγαλίζεται, και να προβάλλει το συναίσθημα της ευτυχίας εκεί όπου η ελευθερία γίνεται σεβαστή. Να τι δίνει στο έργο αυτό οικουμενικό χαρακτήρα».
Το σύνολο Choeur du Canto έχει εμφανιστεί σε πολλές πόλεις της Γαλλίας και του εξωτερικού, σε συνεργασία με τραγουδιστές και σολίστ οργάνων. Το 2013, για την επέτειο των 40 χρόνων από το θάνατο του Πάμπλο Νερούδα εμφανίστηκαν στη Μέρα Χορωδιακού Τραγουδιού της Φινιστέρ, στο Θέατρο της Κορνουάλης (στο πλαίσιο της Μεγάλης Διεθνούς Έκθεσης για τον Πάμπλο Νερούδα, στο Κεμπέρ και την Μπρεστ), περιόδευσαν στην Κριμαία με τη Χορωδία Δωματίου της Κριμαίας και εμφανίστηκαν στην Αίθουσα «Αλιζέ» του Γκυπαβάς. Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στο Παρίσι, στην περιφέρεια του Σηκουάνα-Σεν Ντενί, στην πόλη Αράς.
Ώρα έναρξης: 21.00
Είσοδος ελεύθερη
Μίκης Θεοδωράκης
Canto General του Πάμπλο Νερούδα
Χορωδία Choeur du Canto
Μουσική διεύθυνση Pierre Emannuel Clair
Αφήγηση Αγλαΐα Παππά
Η συναυλία της 25ης Ιουλίου στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Δήμο Λαυρεωτικής
Η συναυλία της 27ης Ιουλίου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων.
«Προσποιούμαστε ότι έχουμε κυβέρνηση»!
«Προσποιούμαστε ότι υπάρχει κυβέρνηση και καλά κάνουμε και προσποιούμαστε για να κλείσει η συμφωνία» είναι το σχόλιο έμπειρου σχολιαστή από τηλεοράσεως
Και αποτελεί μια κυνική ομολογία ότι αυτό που ο πρωθυπουργός αποκαλεί διαπλοκή, όχι μόνο τον έχει πάρει υπό την προστασία του αλλά κάνει και τα στραβά μάτια σε μια κοινοβουλευτικά ανώμαλη κατάσταση προκειμένου ο Αλέξης Τσίπρας να ολοκληρώσει τη βρώμικη δουλειά της υπογραφής του τρίτου μνημονίου στα τέλη Αυγούστου, «καλώς εχόντων των πραγμάτων».
Με άλλα λόγια ο πρωθυπουργός ο ίδιος έχει μιλήσει για το ίδιο πράγμα κάνοντας λόγο για κυβέρνηση μειοψηφίας με την οποία θα συνεχίσει ως που να κλείσει τη νέα δανειακή σύμβαση με τους δανειστές. Αυτή η κατάσταση και με δεδομένο το γεγονός ότι κανένα από τα κόμματα του ΝΑΙ δεν είναι σε θέση αυτή τη στιγμή να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες και να χρεωθεί και το τρίτο μνημόνιο κάνουν πιο σύνθετο το γεγονός του ξεκαθαρίσματος των εσωκομματικών λογαριασμών του Αλέξη Τσίπρα στο ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι η χαρακτηριστική η φράση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ότι «ο Τσίπρας δεν υπάρχει χωρίς το ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει χωρίς τον Τσίπρα» γεγονός που υποδηλώνει και το αβέβαιο μέλλον για τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος.
Είναι προφανές από την στάση όλων ότι θέλουν να αγοράσουν χρόνο. Το ερώτημα είναι για ποιο λόγο και αν πραγματικά ελπίζουν ότι μπορεί να συνυπάρχουν στο ίδιο κόμμα μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί όντας μάλιστα κυβέρνηση που θα εφαρμόζει μνημόνιο. Η αλήθεια είναι ότι κανένας δεν το πιστεύει, αλλά και κανένας δεν θα πάρει πρώτος την ευθύνη της διάσπασης.
Ο πρωθυπουργός γιατί έτσι θα βάλει φωτιά σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα και το πιθανότερο είναι να καεί και ο ίδιος μαζί του. Από την άλλη μεριά ο ίδιος είναι μάλλον αρκετά αδύναμος εσωκομματικά αυτή τη στιγμή και περιμένει να καταλαγιάσουν –αν καταλαγιάσουν τα πνεύματα- προκειμένου να μπορέσει να ελέγξει –αν ελέγξει- την κατάσταση.
Αυτό που μάλλον μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα είναι ότι ο πρωθυπουργός έχει πάρει τις αποφάσεις του για την πορεία και το τέλος του δρόμου που θα ακολουθήσει αλλά αυτό που δεν φαίνεται να είναι ξεκάθαρο και στο μυαλό του ίδιου είναι μέσα από ποια διαδρομή θα το κάνει αυτό.
Στο ίδιο δίλημμα είναι και τα διαφωνούντα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που μάλλον θέλουν να δώσουν τη μάχη για να κρατήσουν το brand name του κόμματος. Και το γεγονός ότι όλοι θέλουν να αγοράσουν χρόνο ίσως είναι το μόνο πεδίο συνεννόησης ανάμεσα στην ηγεσία της κυβέρνησης και την Αριστερή Πλατφόρμα.
Σε κάθε περίπτωση πάντως αυτό που δεν δικαιούται κανένας εκ των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ είτε συμφωνούντων είτε διαφωνούντων με το νέο μνημόνιο είναι να προσποιούνται όλοι τους ότι υπάρχει Αριστερή κυβέρνηση γιατί το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν άλλοθι στον κάθε Άδωνι Γεωργιάδη και τη Χρυσή Αυγή να καπηλεύονται τα αγωνιστικά αισθήματα του ελληνικού λαού που αισθάνεται προδομένος.
ΥΓ: Όσον αφορά τις δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών για να είναι έγκυρες μάλλον θα πρέπει να δεχτούμε ότι δεν υπήρξε ποτέ κανένα δημοψήφισμα στην Ελλάδα με τα αποτελέσματα που αυτό είχε. Ίσως τις επόμενες μέρες να διαρρεύσει και κανένα καινούργιο non paper αυτή τη φορά από το Μαξίμου για το πώς να στήνονται οι δημοσκοπήσεις, σαν αυτό το non paper που διέρρευσε από τη γαλάζια Συγγρού πριν από το δημοψήφισμα, non paper που έλεγε να εμφανίζεται το ΝΑΙ και το ΟΧΙ με διαφορά στήθους μπας και λειτουργήσει υπέρ του ΝΑΙ.
To υπουργείο Πολιτισμού για την απώλεια του Μηνά Χρηστίδη
Όταν πληροφορήθηκε την είδηση του θανάτου του Μηνά Χρηστίδη, ο αν. Υπουργός Πολιτισμού κ. Νίκος Ξυδάκης έκανε την ακόλουθη δήλωση:
“Με τη ζωή και το έργο του, ο Μηνάς Χρηστίδης διέψευσε μια κοινή προκατάληψη στο χώρο του θεάτρου: καταξιώθηκε ως κριτικός, αφού είχε ήδη διακριθεί ως ηθοποιός, πρωταγωνιστώντας σε σημαντικές παραστάσεις και ταινίες.
Συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα και μετά τη μεταπολίτευση αφοσιώθηκε με στέρεη γνώση και αδιάλειπτη δημιουργικότητα στον αγώνα υπέρ του πολιτισμού, στηρίζοντας το καλό θέατρο επί πολλές δεκαετίες. Στην οικογένειά του απευθύνω τα θερμά μου συλλυπητήρια.”
Ο Μηνάς Χρηστίδης, ηθοποιός, κριτικός θεάτρου και δημοσιογράφος, έφυγε από τη ζωή χθες το βράδυ, σε ηλικία 90 χρόνων.
“Ο Καθρέφτης της Ευρώπης” στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Ο «Καθρέφτης της Ευρώπης» είναι το έκθεμα που παρουσιάζει ώς τις 20 Σεπτεμβρίου, στην «αίθουσα του βωμού», το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στο πλαίσιο της δράσης «Αθέατο Μουσείο».
Όπως αναφέρει το in.gr, πρόκειται για το χάλκινο κάτοπτρο των αρχών του 4ου αι. π.Χ., που ανακαλύφθηκε σε τάφο πλούσιας γυναίκας της αρχαίας Ερέτριας και φέρει στην επιφάνεια του καλύμματός του τη θαυμάσια παράσταση της Ευρώπης πάνω στον ταύρο.
Μέσω του «Αθέατου Μουσείου», το ΕΑΜ προβάλλει άγνωστες στο ευρύ κοινό αρχαιότητες που φυλάσσονται στις αποθήκες του.
Η δράση ξεκίνησε τον Φεβρουάριο με το «δαχτυλίδι του Θησέα», το χρυσό σφραγιστικό δαχτυλίδι, που εντοπίστηκε τυχαία στα χώματα των εκσκαφικών εργασιών της Ακρόπολης τη δεκαετία του 1950. Το δαχτυλίδι, που εκτιμάται ότι ανήκε σε κάποιον ηγεμόνα της μυκηναϊκής Αθήνας, χρονολογείται περί το 1.400 π.Χ. και απεικονίζει μία ανθρώπινη μορφή να πηδά πάνω από έναν ταύρο. Η σκηνή αυτή παραπέμπει στα ταυροκαθάψια της μινωικής Κρήτης.
Ακολούθησε η χάλκινη σαρκοφάγος ταριχευμένης γάτας από την αρχαία Αίγυπτο. Η σαρκοφάγος χρονολογείται στο διάστημα από την Ύστερη Περίοδο ώς τους Πτολεμαϊκούς χρόνους (664-30 π.Χ.) και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά.
Μετά τη γάτα, σειρά είχε η «Άρτεμις από τη θάλασσα», το χάλκινο αγαλματίδιο της θεάς, που χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ. και το οποίο ανελκύστηκε από ψαρά τον Μάιο του 1959 στα ανοιχτά της Μυκόνου.
Η “θεσμική δυσαρμονία” και οι καταπατητές της δημοκρατικής τάξης
Το μεσημέρι της Πέμπτης ο πρωθυπουργός αποδοκίμασε με τον πλέον εμφατικό τρόπο τη στάση που κρατάει η πρόεδρος της βουλής σε πολιτικό και θεσμικό επίπεδο, κάνοντας λόγο στην κατ’ ιδίαν συνάντησή τους για «θεσμική δυσαρμονία»
Είναι η πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες που παρατηρείται ένα τέτοιο φαινόμενο διάστασης και διχοστασίας στις πολιτικές επιλογές δύο ανώτατων πολιτειακών παραγόντων που ανήκουν μάλιστα στην ίδια κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Το πρόβλημα πλέον της πολιτικής συγκατοίκησης Αλέξη Τσίπρα και Ζωής Κωνσταντοπούλου που παίρνει και διαστάσεις πολιτειακής πέραν της πολιτικής κρίσης στις σχέσεις τους και τη «συνεργασίας» τους υποδηλώνει κάτι πολύ πιο σοβαρό από ένα εσωκομματικό πρόβλημα μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Η ίδια η φράση του πρωθυπουργού περί «θεσμικής δυσαρμονίας» είναι ξεκάθαρη ως προς αυτό και δύσκολα μπορεί κανείς να έχει δεύτερη γνώμη.
Ωστόσο με τη «βοήθεια» των κυρίαρχων media γίνεται προσπάθεια όχι να υποβαθμιστεί αυτή η διάσταση του προβλήματος αλλά να εμφανιστεί ως πρόβλημα που προκύπτει από μια κάποια ενοχλητική στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου έναντι του πρωθυπουργού εξαιτίας των πολιτικών διαφορών τους ως προς την πορεία της χώρας και τις κυβερνητικές επιλογές.
Το πρόβλημα ωστόσο, χωρίς βεβαίως να παραβλέπει κανείς και τις ξεχωριστές πολιτικές φιλοδοξίες της Ζωής Κωνσταντοπούλου για το μέλλον, είναι βαθύτερο και σίγουρα δεν είναι αυτό που θέλουν να παρουσιάζουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που σήμερα έχουν πάρει υπό την σκέπη τους τον πρωθυπουργό μετά τη μεταπήδησή του στο μνημονιακό στρατόπεδο.
Που έγκειται το πρόβλημα της όντως «θεσμικής δυσλειτουργίας» όπως αυτή αποτυπώνεται ανάμεσα στα δύο πρόσωπα, αυτό του πρωθυπουργού και της προέδρου της Βουλής αλλά ταυτόχρονα τα υπερβαίνει; Έγκειται πρώτα απ’ όλα στη πλήρη πολιτική δυσαρμονία ανάμεσα στην έκφραση της λαϊκής θέλησης και των πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης που παραβίασε δύο φορές τη λαϊκή εντολή για το τέλος των μνημονίων. Η πρώτη φορά ήταν στις εκλογές του Γενάρη και η δεύτερη ήταν με το δημοψήφισμα. Ειδικά στην περίπτωση του δημοψηφίσματος έχουμε από την πλευρά του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης την πλήρη εξαπάτηση του ελληνικού λαού και τον ολοκληρωτικό βιασμό της θέλησής του.
Αυτός ο βιασμός και η πλήρης καταπάτηση της λαϊκής κυριαρχίας φέρνει ως αποτέλεσμα μια βουλή που ουδέποτε στα 6 χρόνια της κρίσης είχε τόση και τέτοια κρίση αντιπροσώπευσης με την κοινωνία, καθώς η σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία πήρε μια σαφέστατη εντολή να καταργήσει τα μνημόνια και να βάλει τέλος στην πολιτική λιτότητας και τελικά ολοκληρώνει την πολιτική Σαμαρά-Βενιζέλου και φέρνει το τρίτο μνημόνιο επαναφέροντας τη χώρα στην τροϊκανή κανονικότητα.
Αυτή ακριβώς η αντιπαλότητα κοινωνικής πλειοψηφίας και κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που αντανακλάται στην εσωκομματική κρίση του ΣΥΡΙΖΑ αντανακλάται εξαιτίας όλων των παραπάνω και στη θεσμική δυσαρμονία μεταξύ του πρωθυπουργού και της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Υπ’ αυτή την έννοια και κόντρα στην προπαγάνδα των έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ της διαπλοκής, η ευθύνη για τη «θεσμική δυσαρμονία» ανήκει στην ανήθικη από πολιτική άποψη στάση του πρωθυπουργού έναντι της λαϊκής βούλησης και της στοιχειώδους λειτουργίας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αλλά και στον θλιβερό ρόλο του προέδρου της Δημοκρατίας. Ο τελευταίος είναι λαλίστατος όταν πρόκειται να ευχαριστήσει τις ΗΠΑ και να υπερβεί τα όρια των αρμοδιοτήτων του για να υπερασπιστεί πολιτικά το ευρώ, αλλά την ίδια ώρα μιλάει τη γλώσσα της …πάπιας όταν η παραμονή στο ευρώ προϋποθέτει την παραβίαση του Συντάγματος για να νομοθετεί η βουλή γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια το δεσμευτικό για την ίδια αποτέλεσμα του 61% του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα.
Orange Water: Σε Πάρο, Κρήτη και Αθήνα το φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης
Από την Πάρο ξεκίνησαν φέτος οι δράσεις του φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης Orange Water, στο πλαίσιο του οποίου παρουσιάζονται εκθέσεις Ελλήνων και Ολλανδών καλλιτεχνών.
Εκτός από το κυκλαδίτικο νησί, το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να επισκεφθεί εκθέσεις ζωγραφικής, γλυπτικής, εγκαταστάσεις και performances με δωρεάν είσοδο σε διάφορους χώρους τόσο στην Κρήτη όσο και στην Αθήνα, έως και τις 15 Σεπτεμβρίου.
Έτσι, Ηράκλειο, Χανιά, Νάουσα, Παροικιά, Λεύκες και Αθήνα ενοποιούνται για τις ανάγκες του φεστιβάλ και αξιοποιούν τους χώρους μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που διαθέτουν (πινακοθήκες, δημοτικά κτήρια, αρχαιολογικά μνημεία, ανεξάρτητους εκθεσιακούς χώρους κ.α). Ο κάθε χώρος που συμμετέχει στις δράσεις έχει ανεξάρτητη ημερομηνία έναρξης και λήξης και φιλοξενεί μια ομαδική έκθεση-δράση σε συγκεκριμένες ημερομηνίες μέσα στη γενική διάρκεια λειτουργίας του φεστιβάλ.
Με τη στήριξη της Ολλανδικής Πρεσβείας και υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού και του υπουργείου Τουρισμού, η φετινή φεστιβαλική δράση, σε πείσμα των δύσκολων καιρών για τη χώρα, δίνει το «παρών» με τη συμμετοχή 50 ελλήνων και ολλανδών σημαντικών καλλιτεχνών, με αντιπροσωπευτικά δείγματα της σύγχρονης εικαστικής σκηνής και των δύο χωρών.
Σύμφωνα με το in.gr, το γενικό εννοιολογικό πλαίσιο του φετινού φεστιβάλ είναι το «Τοπίο Μνήμης»ενώ το κεντρικό κείμενο της επιμέλειας υπογράφει η Δρ. Ντόρα Ρογκάν.
Το «Τοπίο Μνήμης» επικεντρώνεται στη σχέση του βλέμματος, αναφορικά με την ανάμνηση και την πραγματικότητα και οι καλλιτέχνες καλούνται να πραγματευτούν τον υποκειμενικό χαρακτήρα της μνήμης χρησιμοποιώντας την ως δημιουργικό ερέθισμα στο έργο τους. Επεξεργάζονται το στοιχείο της μνήμης με τρόπο ιστορικό, πολιτικό, μυθολογικό, ονειρικό, ψυχεδελικό, θρησκευτικό.
Στην Πάρο οι εκδηλώσεις του φεστιβάλ αναπτύσσονται σε τέσσερις χώρους πολιτισμού του νησιού. Το κοινό μπορεί να επισκεφθεί τις ομαδικές εκθέσεις ελλήνων και ολλανδών καλλιτεχνών στη Δημοτική Πινακοθήκη στην Παροικιά (ώς τις 9/8), στο Κοινοτικό Μέγαρο Λευκών (ώς τις 14/8) και στη Νάουσα στην αίθουσα της Μαρίνας και στην αίθουσα του Αγ. Αθανάσιου (ώς τις 13/8).
Οι δράσεις σε Αθήνα και Κρήτη θα ανακοινωθούν το επόμενο διάστημα. Οι χώροι που θα φιλοξενήσουν τις εκθέσεις είναι οι εξής:
Αθήνα
- Χώρος Τέχνης «The Loft»
- Ολλανδικό Ινστιτούτο
Ηράκλειο
- Βασιλική του Αγίου Μάρκου (Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου)
Χανιά
- Πύλη της Άμμου (Sabbionara )
- Τέμενος του Κιουτσούκ Χασάν – Γυαλί Τζαμισί (σε συνεργασία με την Πινακοθήκη Χανίων)
- Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Χανίων
Ξεκίνησε η συζήτηση στην Ολομέλεια – Στις 3 το πρωί η ψηφοφορία (LIVE)
Ξεκίνησε λίγο πριν στις 10 το βράδυ στην Ολομέλεια της Βουλής η συζήτηση του νομοσχεδίου με το δεύτερο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων, βάσει της Συμφωνίας της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, το οποίο ψηφίζεται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος.
Σύμφωνα με την απόφαση της Διάσκεψης της Προέδρων της Βουλής, η συζήτηση του νομοσχεδίου θα ολοκληρωθεί περίπου στις 3 τα ξημερώματα και αμέσως θα αρχίσει η ονομαστική ψηφοφορία που έχει προαναγγείλει ότι θα καταθέσει το ΚΚΕ και επί της αρχής και επί των άρθρων.
Το πολιτικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην ψηφοφορία κατά την οποία θα διαπιστωθεί πόσοι από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν καταψηφίσει το πρώτο νομοσχέδιο, θα ακολουθήσουν την ίδια στάση και δεν θα ευθυγραμμιστούν με την κυβερνητική γραμμή.
ΔΕΙΤΕ LIVE
Δωρεάν Όπερες στο Ολυμπιείο
Μια συναυλία στην καρδια της Αθήνας που προσδοκά να γίνει κοινωνικό γεγονός.
Η συναυλία γίνεται σε συνεργασία του Υπουργείου Πολιτισμού και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και την επίβλεψη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, με ελεύθερη είσοδο, την Τετάρτη 29 Ιουλίου στον αρχαιολογικό χώρο του Ολυμπιείου.
Η Ορχήστρα και η Χορωδία της ΕΛΣ υπό τη διεύθυνση του Μύρωνα Μιχαηλίδη και με σολίστ τους Τσέλια Κοστέα, Δημήτρη Πλατανιά και Δημήτρη Πακσόγλου θα παρουσιάσουν αποσπάσματα από τις όπερες «Ναμπούκο», «Τροβατόρε», «Αϊντα», «Τόσκα» κ.α.
Η είσοδος θα είναι ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας τα οποία θα διανεμηθούν δυο ώρες πριν από την έναρξη της συναυλίας, στην είσοδο του αρχαιολογικού χώρου του Ολυμπιείου (λεωφ. Βασιλίσσης Ολγας).
Παράλληλα συνεχίζεται το πρόγραμμα παροχής δωρεάν προσκλήσεων σε ευπαθείς ομάδες, την ερχόμενη Παρασκευή και το Σάββατο για τις παραστάσεις του θεάτρου Νο σε σκηνοθεσία του Μιχαήλ Μαρμαρινού στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και κατόπιν στις επόμενες παραστάσεις των φετινών Επιδαυρίων.
Λιβύη: Οι επτά κανόνες της ενάρετης μπούργκας [Memri.fr]
![Λιβύη: Οι επτά κανόνες της ενάρετης μπούργκας [Memri.fr]](https://www.thecitizen.gr/wp-content/uploads/2015/07/voile-768x509.jpg "Λιβύη: Οι επτά κανόνες της ενάρετης μπούργκας [Memri.fr]")
To Ισλαμικό Κράτος έχει αναρτήσει τεράστια πανό στους δρόμους της Σύρτης, στη Λιβύη όπου αναγράφονται οι επτά υποχρεωτικοί κανόνες ένδυσης των γυναικών. Σύμφωνα με τον ιστότοπο Memri.fr που μεταδίδει την πληροφορία, οι επτά κανόνες της μπούργκας είναι:
1) θα πρέπει να είναι φτιαγμένη από χονδρό ύφασμα χωρίς διαφάνειες
2) θα πρέπει να είναι φαρδιά
3) θα πρέπει να καλύπτει ολόκληρο το σώμα
4) δεν θα πρέπει να είναι κομψή
5) δεν θα πρέπει να μοιάζει με τα ρούχα των άπιστων ανδρών ή γυναικών
6) δεν θα πρέπει να είναι ελκυστική ή να τραβάει την προσοχή
7) δεν θα πρέπει να μυρίζει άρωμα
Σύμφωνα με τον ειδησεογραφικό ιστότοπο, παρόμοια πανό είχαν αναρτηθεί στη Μοσούλη τον περασμένο Απρίλιο.