Στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει σε μια κλασική μορφή πίτσας με ιταλικές και αμερικανικές επιρροές.
Πώς είναι όμως η πίτσα ανά τον κόσμο;
Νάπολι: Μια κλασική μορφή πίτσας είναι η ναπολιτάνικη, αν εξαιρέσεις αυτά τα φύλλα βασιλικού που ξενίζουν λίγοΝέα Υόρκη: πολυαγαπημένη αμερικανιά, με κάθε κομμάτι να σε γεμίζει με γερή δόση χοληστερίνηςΟυγγαρία: κάτι σαν πίτσα, κάτι σαν πίτα, μάλλον κοροϊδεύουν τον εαυτό τους οι ΟύγγροιΡώμη: η γνωστή και ως ψευτοκουλτουριάρικη πίτσαΓεωργία: Μάλλον έχουν μπερδέψει την πίτσα με το πεϊνιρλί στη Γεωργία, ενώ προσέθεσαν και αυγόΙαπωνία: δεν ξέρω πώς προσδιορίζεται αυτό το πράγμα, κάτι θαλασσινά, κάτι λαχανικά, κάτι απροσδιορίστου είδους υλικά φαίνονται. Τρομακτικό
Το μεγαλύτερο ιδιωτικό κτίριο της Αθήνας του 19ου αιώνα σχεδιάστηκε ως πολυτελές ξενοδοχείο, έγινε Κεντρικό Ταχυδρομείο και συνδέθηκε με μία από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης στην κατεχόμενη Ευρώπη.
Από τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό και την Ελιά του Πεισίστρατου μέχρι τα Μυκονιάτικα και το Πάρκο Τρίτση, μια διαδρομή σε μια γειτονιά που οι περισσότεροι Αθηναίοι γνωρίζουν ως όνομα, αλλά σπάνια ως προορισμό.
Από τον τροχό μέχρι το πλάσιμο με τα χέρια, όλο και περισσότεροι κάτοικοι της πρωτεύουσας στρέφονται στον πηλό αναζητώντας μια δραστηριότητα μακριά από τις οθόνες — και η πόλη διαθέτει πλέον αρκετά στούντιο για να τους φιλοξενήσουν
Το μεγαλύτερο ιδιωτικό κτίριο της Αθήνας του 19ου αιώνα σχεδιάστηκε ως πολυτελές ξενοδοχείο, έγινε Κεντρικό Ταχυδρομείο και συνδέθηκε με μία από τις σημαντικότερες πράξεις αντίστασης στην κατεχόμενη Ευρώπη.
Από τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό και την Ελιά του Πεισίστρατου μέχρι τα Μυκονιάτικα και το Πάρκο Τρίτση, μια διαδρομή σε μια γειτονιά που οι περισσότεροι Αθηναίοι γνωρίζουν ως όνομα, αλλά σπάνια ως προορισμό.
Από τον τροχό μέχρι το πλάσιμο με τα χέρια, όλο και περισσότεροι κάτοικοι της πρωτεύουσας στρέφονται στον πηλό αναζητώντας μια δραστηριότητα μακριά από τις οθόνες — και η πόλη διαθέτει πλέον αρκετά στούντιο για να τους φιλοξενήσουν
