«Ανάλωση έως» ή «κατά προτίμηση πριν από»; Τι πραγματικά σημαίνουν οι ημερομηνίες στα τρόφιμα

Λίγο πριν γράψουμε τη λίστα για τα ψώνια της νέας εβδομάδας, υπάρχει ένας απλός έλεγχος που μπορεί να μας γλιτώσει και χρήματα και άσκοπη σπατάλη τροφίμων: ανοίγουμε ψυγείο και ντουλάπι και κοιτάζουμε τις ημερομηνίες στις συσκευασίες.

Μόνο που δύο φράσεις που μοιάζουν μεταξύ τους σημαίνουν πολύ διαφορετικά πράγματα: «ανάλωση έως» και «ανάλωση κατά προτίμηση πριν από».

Η πρώτη συνδέεται με την ασφάλεια του τροφίμου. Η δεύτερη κυρίως με την ποιότητά του. Η διάκριση επιβεβαιώνεται τόσο από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) όσο και από τον ΕΦΕΤ. 

«Ανάλωση έως»: εδώ η ημερομηνία είναι όριο ασφάλειας

Η ένδειξη «ανάλωση έως» — use by στα αγγλικά — χρησιμοποιείται για τρόφιμα που είναι μικροβιολογικά ιδιαίτερα ευαλλοίωτα.

Η EFSA είναι σαφής: τα τρόφιμα αυτά μπορούν να καταναλωθούν μέχρι την αναγραφόμενη ημερομηνία, όχι όμως μετά από αυτή, ακόμη και εάν φαίνονται και μυρίζουν φυσιολογικά. 

Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο το γνωστό τεστ «το κοιτάζω, το μυρίζω και αποφασίζω» μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Η απουσία δυσάρεστης οσμής ή εμφανών αλλοιώσεων δεν αποτελεί απόδειξη ότι ένα ευπαθές τρόφιμο είναι ασφαλές μετά την ημερομηνία «ανάλωση έως».

Πρακτικός κανόνας:
«Ανάλωση έως» = ασφάλεια. Δεν προσπερνάμε την ημερομηνία.

«Κατά προτίμηση πριν από»: εδώ μιλάμε κυρίως για ποιότητα

Διαφορετική είναι η ένδειξη «ανάλωση κατά προτίμηση πριν από» — best before.

Σύμφωνα με τον ΕΦΕΤ, πρόκειται για την ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας: μέχρι τότε, όταν έχουν τηρηθεί οι κατάλληλες συνθήκες αποθήκευσης, το τρόφιμο διατηρεί τις ιδιαίτερες ιδιότητές του, όπως γεύση, χρώμα, οσμή ή θρεπτικά χαρακτηριστικά. 

Η EFSA εξηγεί ότι μετά την ημερομηνία best before ένα τρόφιμο μπορεί να παραμένει ασφαλές για κατανάλωση, αλλά να μην βρίσκεται πλέον στην καλύτερη ποιοτική του κατάσταση — για παράδειγμα να έχει χάσει μέρος της γεύσης ή της υφής του. 

Εδώ, επομένως, η παρέλευση της ημερομηνίας δεν σημαίνει αυτομάτως ότι πετάμε το προϊόν.

Πρακτικός κανόνας:
«Κατά προτίμηση πριν από» = ποιότητα, εφόσον έχουν τηρηθεί σωστά οι συνθήκες αποθήκευσης.

Ο γρήγορος πίνακας του ντουλαπιού

Τι γράφει η συσκευασία Τι σημαίνει Τι κάνουμε
Ανάλωση έως Ασφάλεια τροφίμου Δεν το καταναλώνουμε μετά την ημερομηνία
Ανάλωση κατά προτίμηση πριν από Κυρίως ποιότητα Η ημερομηνία από μόνη της δεν σημαίνει ότι το τρόφιμο πρέπει να πεταχτεί
Μετά το άνοιγμα… Νέες οδηγίες διατήρησης Ακολουθούμε τον χρόνο και τις συνθήκες που αναγράφει ο παρασκευαστής
Διατηρείται στους… Συνθήκες αποθήκευσης Τις τηρούμε σε όλη τη διάρκεια ζωής του προϊόντος

 

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία προβλέπει ότι στα προσυσκευασμένα τρόφιμα πρέπει, όπου απαιτείται, να αναγράφονται όχι μόνο η ημερομηνία ελάχιστης διατηρησιμότητας ή η «ανάλωση έως», αλλά και οι ειδικές συνθήκες αποθήκευσης ή/και χρήσης. 

Τι αλλάζει όταν ανοίξουμε τη συσκευασία

Εδώ βρίσκεται μια λεπτομέρεια που συχνά παραβλέπουμε.

Η ημερομηνία στο μπροστινό ή πίσω μέρος της συσκευασίας δεν πρέπει να διαβάζεται απομονωμένα από τις υπόλοιπες οδηγίες. Μετά το άνοιγμα μπορεί να ισχύει πολύ μικρότερο χρονικό περιθώριο.

Γι’ αυτό αναζητούμε ενδείξεις όπως:

«Μετά το άνοιγμα διατηρείται στο ψυγείο και καταναλώνεται εντός Χ ημερών».

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επισημαίνει ότι οι οδηγίες για τις συνθήκες αποθήκευσης και τον χρόνο κατανάλωσης μετά το άνοιγμα αποτελούν σημαντικό μέρος της ορθής χρήσης της ημερομηνίας. 

Με απλά λόγια, ένα βάζο μπορεί να γράφει «κατά προτίμηση πριν από Δεκέμβριο 2026», αλλά αν το ανοίξουμε σήμερα και η ετικέτα ορίζει κατανάλωση εντός συγκεκριμένων ημερών μετά το άνοιγμα, δεν περιμένουμε μέχρι τον Δεκέμβριο.

Και αν το προϊόν αλλοιωθεί πριν από την ημερομηνία;

Η αναγραφόμενη ημερομηνία δεν αποτελεί άδεια να αγνοήσουμε εμφανή σημάδια αλλοίωσης.

Οι ημερομηνίες προϋποθέτουν ότι το τρόφιμο έχει αποθηκευτεί στις προβλεπόμενες συνθήκες. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή περιλαμβάνει ρητά τις συνθήκες αποθήκευσης στις πληροφορίες που απαιτούνται για την ασφαλή και ποιοτική διατήρηση των τροφίμων. 

Επομένως, συσκευασία που έχει υποστεί ζημιά, προϊόν που έχει μείνει σε ακατάλληλη θερμοκρασία ή εμφανίζει σαφή αλλοίωση δεν γίνεται ασφαλές απλώς επειδή η ημερομηνία του δεν έχει περάσει.

Δεν πρόκειται μόνο για θέμα ασφάλειας. Είναι και θέμα σπατάλης τροφίμων.

Μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εκτίμησε ότι έως και το 10% των 88 εκατομμυρίων τόνων αποβλήτων τροφίμων που παράγονταν ετησίως στην ΕΕ συνδεόταν με τη σήμανση των ημερομηνιών και τον τρόπο με τον οποίο αυτή χρησιμοποιείται και ερμηνεύεται. 

Η Επιτροπή εξακολουθεί να επισημαίνει ότι η καλύτερη κατανόηση των ενδείξεων use by και best before μπορεί να συμβάλει στη μείωση της σπατάλης. 

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι «τρώμε τα πάντα μετά τη λήξη». Ακριβώς το αντίθετο: μαθαίνουμε να ξεχωρίζουμε ποια ημερομηνία είναι όριο ασφάλειας και ποια ένδειξη αφορά κυρίως την ποιότητα.

 

Share it!
spot_img

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Ρόδι: το φθινόπωρο μπαίνει στο καθημερινό τραπέζι

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τις γιορτές. Με τη γλυκόξινη γεύση και την τραγανή υφή του, το ρόδι μεταμορφώνει μια απλή σαλάτα με πλιγούρι, φέτα και μυρωδικά σε χορταστικό γεύμα.

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.