Ο Σεπτέμβριος στο Πασαλιμάνι έχει τη δική του γλώσσα: λιγότερος κόσμος, πιο μαλακό φως, τα σκάφη να λικνίζονται χωρίς βιασύνη. Πριν η πόλη ξαναμπεί στον χειμωνιάτικο ρυθμό της, μια μέρα εδώ, από το πρωί ως αργά το βράδυ, είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος να αποχαιρετήσεις το καλοκαίρι.
Πρωινό στην προκυμαία, πριν γεμίσει ο κόσμος
Η μέρα στο Πασαλιμάνι ξεκινά καλύτερα νωρίς, όσο το φως είναι ακόμα λοξό και η Ακτή Μουτσοπούλου δεν έχει γεμίσει βήματα. Το Flavino, στην αρχή της παραλιακής, ανοίγει από νωρίς με espresso και μια ήσυχη, σχεδόν ιταλική διάθεση στον χώρο του, ιδανικό σημείο για τον πρώτο καφέ της μέρας, χωρίς πολλά-πολλά.
Λίγα λεπτά με τα πόδια παρακάτω, η βόλτα μπορεί να συνεχιστεί προς τη Μαρίνα Ζέας, όπου τα υπόλοιπα καφέ της περιοχής ανοίγουν σιγά σιγά τα τραπεζάκια τους.
Brunch με θέα στη Μαρίνα Ζέας
Γύρω στις 11, το Πασαλιμάνι αλλάζει ρυθμό. Είναι η ώρα του brunch, και η περιοχή έχει μάθει καλά τη δουλειά της. Το Gazi College, στη Γρηγορίου Λαμπράκη, θεωρείται από τα πιο καθιερωμένα ονόματα της πόλης για brunch, με μενού που κινείται από ομελέτες και pancakes μέχρι πιο χορταστικά πιάτα, όπως burgers και fish and chips, για όσους θέλουν να μπουν κατευθείαν στο μεσημέρι.
Το brunch εδώ δεν είναι μόνο φαγητό. Είναι η δικαιολογία να κάτσεις μία ώρα παραπάνω, βλέποντας τα σκάφη να μπαινοβγαίνουν στη μαρίνα, πριν συνεχίσεις τη βόλτα σου.
Μεσημεριανό δίπλα στο νερό
Το Πασαλιμάνι είναι, ιστορικά, τόπος για ψάρι και θαλασσινά, και η Ακτή Μουτσοπούλου, με τα εστιατόρια στη σειρά, παραμένει το σημείο αναφοράς για ένα μεσημεριανό με αργούς ρυθμούς. Η Ψαροφωλιά, ακριβώς δίπλα στη θάλασσα, στηρίζεται αμιγώς σε φρέσκα ψάρια και θαλασσινούς μεζέδες, ενώ λίγα βήματα δίπλα, τα Κατσαρολάκια συνδυάζουν την αίσθηση της ταβέρνας με πιο φινετσάτα πιάτα κρέατος και ψαρικών, πάντα με τη θάλασσα σε πρώτο πλάνο. Για κάτι διαφορετικό, το Parmigiani προσφέρει ιταλική κουζίνα με την ίδια απεριόριστη θέα.
Ανάμεσα στα τραπέζια, η κίνηση του Σεπτέμβρη είναι πιο χαλαρή από αυτή του Ιουλίου. Δεν χρειάζεται κράτηση εβδομάδες πριν, ούτε βιασύνη να αδειάσεις τη θέση σου.
Απογευματινή βόλτα στην Ακτή Μουτσοπούλου
Μετά το φαγητό, η καλύτερη κίνηση είναι να συνεχίσεις με τα πόδια κατά μήκος της παραλιακής. Η Ακτή Μουτσοπούλου είναι αρκετά μεγάλη ώστε να τη διανύσεις με την ησυχία σου, με τα σκάφη στη μια πλευρά και τα νεοκλασικά κτίρια της παλιάς εύπορης γειτονιάς του Πειραιά στην άλλη, όπως η γνωστή έπαυλη Τζιβανιώτη, το «σπίτι με τους φοίνικες». Είναι η ώρα που το φως αρχίζει να χαμηλώνει και ο κόλπος παίρνει εκείνο το χάλκινο χρώμα που έχει μόνο το τέλος του καλοκαιριού.
Η βόλτα καταλήγει φυσικά στην πλατεία Αλεξάνδρας, ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία συνάντησης της πόλης, όπου ο περίπατος μπορεί να συνεχιστεί ή να κλείσει με ένα σταμάτημα σε κάποιο από τα καφέ της.
Το βράδυ πέφτει, το παγωτό ανεβαίνει
Καθώς νυχτώνει, το Πασαλιμάνι ανάβει τα φώτα του και η βόλτα συνεχίζεται με πιο αργό βήμα. Κλασική κίνηση για το κλείσιμο της μέρας είναι ένα παραδοσιακό παγωτό στη Στάνη, κοντά στην πλατεία Αλεξάνδρας και την πλατεία Κοραή, στέκι που θυμούνται από παλιά οι Πειραιώτες και που παραμένει σταθερή αξία στην περιοχή.
Για όσους θέλουν να συνεχίσουν με κάτι πιο ήρεμο, τα καφέ της Ακτής Μουτσοπούλου μένουν ανοιχτά μέχρι αργά, με τα φώτα των σκαφών να καθρεφτίζονται στο νερό. Είναι η στιγμή που καταλαβαίνεις γιατί μια μέρα στο Πασαλιμάνι, ολόκληρη με τα πόδια, μοιάζει πάντα λίγο παραπάνω από μια απλή βόλτα.
Το καλοκαίρι φεύγει, αλλά το Πασαλιμάνι δεν σταματάει να θυμίζει γιατί παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα σημεία του Πειραιά, όλες τις εποχές του χρόνου.
