Η Ελένη Πέτα μίλησε στο thecitizen.gr για την μύηση της στη μουσική, τα τραγούδια της και τα τωρινά επαγγελματικά της βήματα…
-Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές σας;
Φυσικά, η κλασσική μουσική, που αγαπώ πολύ και ειδικεύτηκα σε αυτή ως φοιτήτρια στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, όταν σπούδαζα βιολοντσέλο και πιάνο. Τα ακούσματα μου όμως είναι πολλά, από soul μέχρι jazz, διότι από μικρή ηλικία μυήθηκα στον κόσμο της μουσικής μιας και ο πατέρας μου είναι και αυτός μουσικός.
-Επαγγελματικά, σε ποια στιγμή σας πετυχαίνουμε;
Με πετυχαίνετε σε μια πολύ δημιουργική εποχή με εμφανίσεις τόσο εντός όσο και εκτός Αθηνών. Ξεκίνησα μια νέα συνεργασία με το μουσικό σύνολο “I modify”, που αποτελείται από τους εξαιρετικούς μουσικούς Ντίνο Γεωργούντζο, Τάκη Βασιλείου και Γιώργο Χατζόπουλο. Στις παραστάσεις μας, παρουσιάζουμε ως επί το πλείστω κομμάτια από τη δική μου δισκογραφία καθώς επίσης και αγαπημένα ελληνικά και ξένα τραγούδια.
Ειδικότερα, στην Αθήνα, είμαστε τα Σάββατα στη μουσικό – θεατρική σκηνή της Αθηναΐδας στο Βοτανικό.
-Τι ορίζετε ως ποιοτική μουσική;
Ως ποιοτική μουσική, θα μπορούσα να ορίσω τη μουσική που έχει προσεγμένο στίχο, εμπνευσμένη μελωδία, ευφάνταστη ενορχήστρωση και παραγωγή. Βέβαια, το τι είναι ποιοτικό έχει να κάνει και με την προσωπική αισθητική του κάθε ανθρώπου. Όσον αφορά στη δική μου οπτική, ποιοτική μουσική είναι αυτή που σέβεται τον ακροατή στον οποίο απευθύνεται.
-Πολλοί κατηγορούν το σημερινό «έντεχνο» για την ελαφρότητα των στίχων του, την προχειρότητα του και τις επιφανειακές του πτυχές. Πώς αντικρούετε αυτή την άποψη;
Προσωπικά, ποτέ δεν ενστερνίστηκα τους διαχωρισμούς της μουσικής σε στρατόπεδα, πιστεύω στα είδη της μουσικής και σ´ αυτό που σας προανέφερα για την αισθητική των τραγουδιών. Άλλωστε τα σημερινά τραγούδια αντικατοπτρίζουν και την εποχή την οποία διανύουμε, μιας εποχής που μας απασχολεί περισσότερο το φαίνεσθαι και όχι η ουσία, σε όλα τα επίπεδα.
-Πιστεύετε ότι η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε ένα μουσικό τέλμα;
Πιστεύω ότι υπάρχουν κάποιες αξιόλογες προσπάθειες από νέους ανθρώπους, αλλά λόγω της οικονομικής δυσχέρειας και της πτώσης των δισκογραφικών εταιριών που κάποτε χρηματοδοτούσαν τις παραγωγές, είτε δε φτάνουν στο ευρύ κοινό είτε δυσκολεύονται να φτάσουν, εκτός φυσικά εάν υποστηρίζονται από ανθρώπους των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης.
-Κάποια από τα τραγούδια σας, όπως το «Κλείσε τα μάτια σου», έχουν ακουστεί περισσότερο από άλλα. Εσείς έχετε ξεχωρίσει κάποιο από αυτά;
Σίγουρα, ξεχωρίζω αρκετά και μάλιστα είναι αυτά που ποτέ δεν προβλήθηκαν από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Υπάρχουν όμως και προβεβλημένα τραγούδια μου, που αγαπώ εξίσου όπως παραδείγματος χάριν το «Εγώ Αυτό που Ξέρω», το «Ισόγειο» και πολλά άλλα.
-Πιστεύετε πως μετά από χρόνια θα συνεχίσουν να ακούγονται τα τραγούδια σας; Αν ναι, τι είναι αυτό που τα καθιστά διαχρονικά;
Δεν γνωρίζω εάν θα ακούγονται μετά από χρόνια τα τραγούδια μου, αν και για κάποια από αυτά το εύχομαι. Σε γενικές γραμμές δε πιστεύω ότι υπάρχει κάποια συνταγή που κάνει ένα κομμάτι διαχρονικό. Πιστεύω, ότι έχει να κάνει με το μουσικό κύμα που υπάρχει σε κάθε εποχή και τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που το πλαισιώνουν.
-Ποια είναι η γνώμη σας για τα τηλεοπτικά μουσικά show, όπως το “The Voice”; Πιστεύετε ότι αναδεικνύονται πραγματικά ταλέντα ή είναι μια μορφή εκμετάλλευσης;
Θεωρώ, ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Δηλαδή και αναδεικνύονται άτομα με ταλέντο που όμως για να ακουστούν και να έχουν μια διάρκεια στα μουσικά δρώμενα, θα πρέπει αναγκαστικά να υποστούν μια μορφή «εκμετάλλευσης». Γενικώς, είμαι της άποψης ότι ο τελικός κριτής είναι ο κόσμος.
Επιμέλεια: Δημήτρης Πόπορης, Στασινή Φύτρου
