Για κάποιον πολύ απαιτητικό της πελάτη, η Audi κατασκεύασε μία και μοναδική λιμουζίνα Audi A8 L extended, η οποία προσφέρει κορυφαίες ανέσεις σε 6 επιβάτες, έχει 6 πόρτες και το μήκος του αυτοκινήτου είναι 6,36 μέτρα!
Το μεταξόνιο εκτείνεται στα 4,22 μέτρα (όσο το μήκος ενός μικρομεσαίου 5θυρου αυτοκινήτου) και είναι μακρύτερο κατά 1,09 μ. από εκείνο του «κανονικού» Audi A8, ενώ για να νιώθουν ακόμα οι άνετα οι επιβάτες, η οροφή είναι γυάλινη (μήκους 2,4 μ.). Επίσης, πατάει σε 19 ιντσών ζάντες αλουμινίου και το σύστημα πέδησης προέρχεται από το Audi S8.
Στο εσωτερικό, όλα τα καθίσματα είναι ανεξάρτητα με πολλαπλές ηλεκτρικές ρυθμίσεις και φυσικά ακριβό δέρμα καλύπτει σχεδόν κάθε επιφάνεια της καμπίνας. Η κεντρική κονσόλα εκτείνεται μέχρι και την τρίτη σειρά καθισμάτων και περιλαμβάνει ξεχωριστό σύστημα πολυμέσων με μια μεγάλη οθόνη, ρυθμίσεις για τον κλιματισμό και μικρό ψυγείο.
Το μοναδικό αυτό Audi A8 L extended εφοδιάζεται με έναν 3.0 TFSI κινητήρα απόδοσης 310 ίππων και 440 Nm ροπής, ο οποίος συνδυάζεται μα 8τάχυτο αυτόματο κιβώτιο tiptronicκαι στέλνει τη δύναμη σε όλους τους τροχούς μέσω της τετρακίνησης quattro. Η κατασκευασμένη από αλουμίνιο λιμουζίνα ζυγίζει 2.418 κιλά και διαθέτει αρκετά καλές επιδόσεις. Τα 0-100 χλμ./ώρα επιτυγχάνονται σε 7,1 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 χλμ./ώρα. Ίσως ο 4.0 TFSI των 435 ίππων να αποτελούσε καλύτερη επιλογή και θα ταίριαζε καλύτερα με το πληθωρικό Audi A8.
Το ιδιαίτερα δημοφιλές Αμερικάνικο περιοδικό Consumer Reports ανακοίνωσε τη νέα λίστα με τις καλύτερες και χειρότερες μάκρες αυτοκινήτων στις Η.Π.Α. Ο τρόπος υπολογισμού της συνολικής βαθμολογίας προκύπτει από την αξιολόγηση της δοκιμής στο δρόμο και την αξιοπιστία των μοντέλων της κάθε μάρκας.
Στην πρώτη θέση της κατάταξης βρέθηκε η Audi, με συνολικό σκορ 80 βαθμών και αξιοπιστία πάνω από το μέσο όρο. Μεταξύ των 30 μακρών αυτοκινήτων η BMW κέρδισε τους περισσότερους βαθμούς (85 β.) στο Road Test και τους λιγότερους η Mitsubishi (42). Πιο αξιόπιστες μάρκες αναδείχτηκαν οι Lexus και Toyota και χειρότερες οι Fiat, Land Rover, Cadillac και Jeep.
Πιο αναλυτικά αποτελέσματα μπορείτε να δείτε στους παρακάτω πίνακες:
Για την Έκθεση Αυτοκινήτου της Πολωνίας η Mitsubishi ετοίμασε το extreme off road πρωτότυπο μοντέλο L200 Monster Concept, το οποίο ανάπτυξε σε συνεργασία με τους οδηγούς του Ράλι Ντακάρ Adam Malysz και Rafael Marton.
Το νέο pick-up ιαπωνικό μοντέλο (διαβάστε εδώ τη δοκιμή) απέκτησε ακόμα πιο εντυπωσιακή και θηριώδη εμφάνιση εξωτερικά μέσω των πολλών αλλαγών και προσθηκών. Το L200 Monster Concept χαρακτηρίζεται εξωτερικά από το κίτρινο αμάξωμά του, την εμπρός μπάρα στον προφυλακτήρα, τη μαύρη μάσκα, τον εργάτη, τα LED φώτα ομίχλης μπροστά και στην οροφή, το σπόιλερ στο καπό, τις νέες ζάντες με τα χωμάτινα ελαστικά και τη μπάρα στον χώρο φόρτωσης. Επιπλέον, έχουν τοποθετηθεί νέα αμορτισέρ και έχει αυξηθεί και άλλο η απόσταση του αμαξώματος από το έδαφος κατά 4 εκατοστά.
Στο εσωτερικό δεν έχει γίνει κάποια αλλαγή, αλλά ούτε και στον κινητήρα. Το 2.4 λτ. ντίζελ μηχανικό σύνολο αποδίδει 180 ίππους και 430 Nm ροπής, το οποίο προσφέρει γρήγορες επιταχύνσεις και διαθέτει συνολικά πολύ καλά χαρακτηριστικά λειτουργίας.
Πριν από περίπου δύο χρόνια, ο ανεξάρτητος ιταλός σχεδιαστής Angelo Granata οραματίστηκε και δημιούργησε μέσω εικονικής πραγματικότητας την σύγχρονη Lancia Delta Evoluzione GT, η οποία τελικά έγινε πραγματικότητα και σε πραγματικό μέγεθος.
Το πρωτότυπο εν λόγω αυτοκίνητο δημιουργήθηκε με βάση το 3θυρο Fiat Stilo, κάτι που είναι άμεσα εμφανές, κοιτώντας το πλαϊνό του τμήμα. Το μήκος της Delta Evoluzione GT είναι 4,24 μέτρα, το πλάτος 1,83 μ. και το ύψος 1,37 μ. Το εμπρός τμήμα με τα τέσσερα στρογγυλά φωτιστικά σώματα θυμίζει την πρώτη Lancia HF Integrale, ωστόσο τα πίσω φανάρια μοιάζουν να προέρχονται από VW Polo.
Κάτω από το καπό της πρωτότυπης Lancia φιλοξενείται 5κύλινδρος κινητήρας 2.0 λτ. από Fiat Coupe. Κατόπιν βελτιώσεων, η ισχύς του από τους 220 ίππους αυξήθηκε στους 350 ίππους και 400 Nm ροπής, ενώ για την κίνηση των πίσω τροχών υπάρχουν δύο ηλεκτρικά μοτέρ ισχύος 100 ίππων. Τα 0-100 χλμ./ώρα επιτυγχάνονται σε 4,8 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα σταματά στα 250 χλμ./ώρα.
Το BMW i8 είναι ως γνωστόν ένα υψηλής τεχνολογίας υβριδικό σπορ αυτοκίνητο, το οποίο παράλληλα ξεχωρίζει για τον άκρως εντυπωσιακό και φουτουριστικό του σχεδιασμό, τόσο εξωτερικά όσο και στο εσωτερικό. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δε μπορεί να δεχτεί ορισμένες βελτιώσεις και να αποκτήσει ακόμα πιο δυναμική εμφάνιση.
{loadposition acs-bmw}
Η BMW Abu Dhabi Motors, που έχει παρουσιάσει στο παρελθόν διάφορες αναβαθμισμένες BMW M3 και BMW M4 κυρίως, αυτή τη φορά ετοίμασε για κάποιον πελάτη της, ένα BMW i8 με κάποιες έξτρα «πινελιές». Οι προσθήκες προέρχονται από την AC Schitzer και αφορούν το αεροδυναμικό πακέτο από ανθρακόνημα. Τα μέρη του αποτελούνται από το εμπρός σπόιλερ, τις προσθήκες στα μασπιέ, την πίσω αεροτομή και τις 21 ιντσών ζάντες αλουμινίου, οι οποίες ζυγίζουν 4,4 κιλά λιγότερα από τις εργοστασιακές.
Παράλληλα φαίνεται να έχει δεχτεί και ένα χαμήλωμα της τάξεως των 20-25 χιλιοστών η ανάρτηση. Μηχανικά δεν πειράχτηκε, που σημαίνει ότι η «εξωτική» υβριδική BMW i8 με το αμάξωμα από ανθρακόνημα των 1.485 κιλών και τον κινητήρα βενζίνης των 1.5 λτ. που αποδίδει συνδυαστικά με το ηλεκτρικό μοτέρ 362 ίππους, επιταχύνει στα 0-100 χλμ./ώρα σε 4,4 δευτερόλεπτα.
Όχι μία, αλλά δύο Mercedes S-Class του 1992 πωλούνται «πακέτο» στην τιμή των 300.000 δολαρίων (263.000 ευρώ)! Αμφότερες οι «μεγαλοπρεπείς» Mercedes μπορεί να μετρούν 24 χρόνια, ωστόσο είναι σαν καινούργιες, αφού έχουν διανύσει ελάχιστα χιλιόμετρα.
Πιο αναλυτικά, η λευκή 400SE έχει στο κοντέρ της μόλις 443 χλμ., ενώ η μαύρη 600SEL έχει καλύψει 2.412 χλμ. Και οι δύο μεγάλες Mercedes βρίσκονταν σκεπασμένες σε κλιματιζόμενο γκαράζ και μοιάζουν λες και βγήκαν τώρα από την γραμμή παραγωγής. Παρά τα χρόνια τους διαθέτουν υπερπλήρη εξοπλισμό ανέσεων και ασφαλείας, ωστόσο όπως και να έχει το ποσό που ζητείται στην αγγελία και για τις δύο S-Class είναι αν μη τι άλλο υψηλό.
Πληροφοριακά η 400SE εφοδιάζεται με V8 κινητήρα απόδοσης 279 ίππων και 400 Nm ροπής, ο οποίος επιταχύνει το αμάξωμα των 1.990 κιλών στα 0-100 χλμ./ώρα σε 8,3 δευτερόλεπτα. Η κορυφαία στην εποχή της 600SEL των 2.190 κιλών τροφοδοτείται με το V12 μηχανικό σύνολο των 6.0 λτ. ισχύος 408 ίππων και 580 Nmροπής, με 0-100 χλμ./ώρα σε 6,3 δευτερόλεπτα.
Με αφορμή την 25η διεξαγωγή του Ράλι Tour Auto Optic 2000 (18-14 Απριλίου) στη Γαλλία, η BMW παρουσίασε μια εξαιρετικά περιορισμένης παραγωγής ειδική έκδοση της M4 Coupe, με ακόμη περισσότερα άλογα και αισθητικές βελτιώσεις.
Το Ράλι Tour Auto Optic 2000 διεξάγεται εδώ και 25 χρόνια στη Γαλλία αποκλειστικά με κλασικά αυτοκίνητα μελών του φημισμένου αυτοκινητικού κλαμπ Optic 2000. Η BMW, τα τελευταία 6 χρόνια είναι ο επίσημος χορηγός του Ράλι και με αφορμή τη φετινή διεξαγωγή του αγώνα, δημιούργησε τη μοναδική αυτή M4.
Σε ό,τι αφορά στο αυτοκίνητο, η νέα M4 Auto Tour εφοδιάζεται με το Competition Pack της BMW, κάτι που σημαίνει ότι ο 3λιτρος twin-turbo 6κύλινδρος κινητήρας της φθάνει τα 450 άλογα ισχύος (+19 PS). Βελτιωμένη κατά 0,1 δλ. είναι η επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα (4,0 δλ.) σε συνδυασμό με το κιβώτιο M DCT 7 σχέσεων, ενώ η τελική ταχύτητα αγγίζει τα 280 χλμ./ώρα. Παράλληλα, το Competition Pack προσφέρει και το Μ ενεργό διαφορικό, με ενεργή σπορ ανάρτηση Adaptive M και επαναπρογραμματισμένο Σύστημα Ελέγχου της Πρόσφυσης DSC.
Στο αισθητικό κομμάτι, η νέα M4 Auto Tour Edition διαθέτει μια νέα ανθρακονημάτινη οροφή που φέρει τα παραδοσιακά χρώματα του BMW M Division, ενώ στο αμάξωμά της διαθέτει διάφορα μέρη από ανθρακονήματα της BMW M Performance και μαύρες γυαλιστερές επενδύσεις. Οι ζάντες των 20 ιντσών έρχονται στο πανέμορφο σχέδιο Style 666 M.
Στο εσωτερικό, συναντούμε πλήρες δερμάτινο σαλόνι με κόκκινες ραφές, αλλά και κεντημένα λογότυπα «Auto Tour» πάνω στα προσκέφαλα των καθισμάτων. Αντίστοιχα λογότυπα υπάρχουν και στις κολώνες της οροφής.
Σε ό,τι αφορά τέλος στη διαθεσιμότητά της, η μοναδική αυτή BMW M4 θα διατεθεί αποκλειστικά στη Γαλλία και σε 5 μόλις μονάδες, με τιμή 119.000 ευρώ.
Μετά την επίσης επετειακή έκδοση D-MAX Blade, η Isuzu δημιουργεί το νέο D-MAX Centurion, το οποίο ξεκίνησε να διατίθεται στις 9 Απριλίου, την 100η ημέρα του χρόνου, στη Μεγάλη Βρετανία, ώστε να γιορτάσει τα 100 χρόνια από την ίδρυση της εταιρείας στην Ιαπωνία.
Το νέο Isuzu D-MAX Centurion ξεχωρίζει με τις εξωτερικές του βελτιώσεις και τα νέα στοιχεία στο εσωτερικό του. Είναι επίσης το πιο πλούσια εξοπλισμένο D-MAX, ενώ βάφεται αποκλειστικά σε ένα νέο γαλάζιο χρώμα. Παράλληλα, κάθε ένα από τα μόνο 100 D-MAX Centurion που θα κατασκευαστεί φέρει και μια αριθμημένη πλακέτα με τον αριθμό παραγωγής (από 1 έως 100).
Ξεκινώντας με τις εξωτερικές του βελτιώσεις, το νέο επετειακό Isuzu D-MAX ξεχωρίζει με τις ειδικής σχεδίασης μαύρες και ασημί ζάντες αλουμινίου 19 ιντσών, αλλά και τα έντονα σπόιλερ στο εμπρός και πίσω τμήμα. Επιπλέον αυτών, υπάρχουν πλαϊνά σκαλοπάτια, μαύρες και ασημί ράγες οροφής, αλλά και κάλυμμα καρότσας που κλειδώνει.
Στο εσωτερικό, συναντούμε νέες δερμάτινες επενδύσεις, μαζί με ένα καινούργιο σύστημα πολυμέσων της Alpine, που συνδυάζεται με 8 ιντσών οθόνη αφής στην κεντρική κονσόλα και 6 ηχεία. Υπάρχει επιπλέον και μια έξτρα οθόνη 10,2 ιντσών για τους πίσω επιβάτες, τοποθετημένη στην οροφή.
Στο χώρο του κινητήρα, το νέο Isuzu D-MAX Centurion διαθέτει τον 2.5 λίτρων twin-turbodiesel με ισχύ 163 ίππων και 400 Nm ροπής. Φυσικά, όπως και όλα τα υπόλοιπα Isuzu pick-up, έτσι και το D-MAX Centurion συνοδεύεται στη Μεγάλη Βρετανία με 5 χρόνια εγγύηση.
Το D-MAX Centurion πωλείται στη Μ. Βρετανία στην τιμή των 30.999 στερλινών (38.380 ευρώ), διαθέτοντας εξτρά εξοπλισμό αξίας 11.000 στερλινών (13.600 ευρώ).
Στην κατηγορία των μικρομεσαίων αυτοκινήτων, υπάρχουν πολλές συμφέρουσες προτάσεις με κινητήρες πετρελαίου, οι οποίες προσφέρονται σε προσιτές τιμές στην πλειοψηφία τους, ειδικά σε συνδυασμό με τις εκπτώσεις που παρέχουν οι εταιρίες και το κρατικό όφελος της απόσυρσης, που παρατάθηκε έως τις 31 Μαΐου 2016. Παράλληλα, τα ντίζελ μηχανικά σύνολα που τα εφοδιάζουν έχουν χωρητικότητα από 1.4 έως 1.6 λίτρα στις αρχικές τους εκδόσεις, τα περισσότερα πληρώνουν λιγοστά ή και καθόλου τέλη κυκλοφορίας, ενώ η κατανάλωσή τους είναι πάρα πολύ χαμηλή.
Μαζί και με την πληρότητα του εξοπλισμού από τις αρχικές τους εκδόσεις παρέχουν συνολικά ότι αναζητά κανείς από ένα σύγχρονο αυτοκίνητο: Οικονομία στην αγορά και στην χρήση, ασφάλεια και άνεση χώρων για τις ανάγκες μιας τετραμελούς οικογένειας. Αυτά και πολλά άλλα προσφέρουν και τα δέκα μικρομεσαία ντίζελ που σας παρουσιάζουμε, τα οποία προσφέρονται στις χαμηλότερες τιμές της αγοράς.
Στη μικρομεσαία κατηγορία, το Citroen C4 αποτελεί μία από τις πιο προσιτές ντίζελ επιλογές, αφού οι τιμές του ξεκινούν από τις 16.215 ευρώ. Το Γαλλικό μικρομεσαίο παράλληλα διατηρεί τα κύρια χαρακτηριστικά που το έχουν… Περισσότερα εδώ.
Με τον αρχικό πετρελαιοκινητήρα των 1.5 λίτρων ισχύος 95 ίππων και με πλούσια ροπή 270 Nm από τις 1.500 σ.α.λ. το Focus προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα. Το μηχανικό αυτό σύνολο ξεχωρίζει για την απουσία κραδασμών, το τράβηγμά… Περισσότερα εδώ.
Με τιμή από 15.990 ευρώ, το πετρελαιοκίνητο Hyundai i30 1.4 CRDi αποτελεί αυτή τη περίοδο το πιο προσιτό σε τιμή μικρομεσαίο χάτσμπακ ντίζελ αυτοκίνητο της αγοράς. Το μηχανικό αυτό σύνολο με απόδοση 90 ίππων και μέγιστη ροπή 220 Nm… Περισσότερα εδώ.
Το μικρομεσαίο μοντέλο της Kia προσφέρει άριστη σχέση τιμής – αξίας, αφού κοστίζει από μόλις από 16.590 ευρώ με τον κινητήρα πετρελαίου των 1.4 λίτρων και από τον εξοπλισμό ανέσεων και ασφαλείας δε λείπει τίποτα το ουσιαστικό. Το Kia… Περισσότερα εδώ.
Η Nissan επέστρεψε στην κατηγορία των μικρομεσαίων χάτσμπακ με το Pulsar, το οποίο εμφανίζει ενδιαφέρουσα σχεδίαση και ανταγωνιστικά χαρακτηριστικά. Στo εσωτερικό του το Nissan Pulsar είναι ευχάριστο σχεδιαστικά και καλοφτιαγμένο… Περισσότερα εδώ.
Το ολοκαίνουργιο, 5ης γενιάς Opel Astra παρουσιάζεται πλήρως αναβαθμισμένο σε κάθε επίπεδο και είναι αισθητά βελτιωμένο συγκριτικά με το προγενέστερο μοντέλο. Αρχικά τις πρώτες εντυπώσεις κερδίζει ο σπορτίφ εξωτερικός του… Περισσότερα εδώ.
Μία από τις πιο αξιόλογες προτάσεις της κατηγορίας των μικρομεσαίων 5θυρων αυτοκινήτων με ντίζελ κινητήρες είναι και το 308 1.6 BlueHDi 100. Εξωτερικά κερδίζει τις εντυπώσεις με την κομψή και με δόσεις δυναμισμού σχεδίασή του… Περισσότερα εδώ.
Από τα πιο οικονομικά σε τιμή μικρομεσαία 5θυρα ντίζελ αυτοκίνητα είναι και το SEATLeon, το οποίο στην αρχική του έκδοση με τον 1.6 TDI κινητήρα των 90 ίππων (διαβάστε εδώ τη δοκιμή του 1.6 TDI 105 PS) διατίθεται στην τιμή των 16.351 ευρώ με… Περισσότερα εδώ.
Το δεύτερης γενιάς ανανεωμένο Toyota Auris διατίθεται στην πετρελαιοκίνητη εκδοχή του με τον χαμηλού κυβισμού 1.4 D-4D κινητήρα. Το μηχανικό αυτό σύνολο αποδίδει 90 ίππους ισχύος και 205 Nm ροπής, ενώ συνδυάζεται με ένα σωστής… Περισσότερα εδώ.
Το VW Golf στην αρχική ντίζελ έκδοσή του προσφέρεται με τον αναβαθμισμένο 1.600άρη πετρελαιοκινητήρα απόδοσης 110 ίππων. Το μηχανικό αυτό σύνολο διακρίνεται για την πολιτισμένη του λειτουργία και το ικανοποιητικό τράβηγμα από τις… Περισσότερα εδώ.
Με μια μακρά και αναλυτική επιστολή εξηγεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ Αθηνών. Όσα δεν ξέραμε από το Υπουργείο
Αυτή είναι η ανοιχτή επιστολή του Γιαν Φαμπρ και των συνεργατών του σε απάντηση της επιστολής των Ελλήνων καλλιτεχνών που τον θεώρησαν Persona non Grata στο φεστιβάλ Αθηνών.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΑΠΟ ΤΟΝ JAN FABRE ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΣΕ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ
Το σκίτσο που συνοδεύει την επιστολή Φαμπρ
Οι λέξεις μπορούν να χτίσουν κόσμους, όπως κάθε καλλιτέχνης γνωρίζει. Η πένα έχει δύναμη: μπορεί να δομήσει και να δημιουργήσει — ή να συνθλίψει ολοκληρωτικά.
Ενώ την 1η Απριλίου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο ελληνικός Τύπος βούιζαν με το χειρότερο είδος επίθεσης, η ομάδα μου κι εγώ πληροφορηθήκαμε μέσω Facebook σχετικά με τη δυσφορία που κατέληξε σε μια επιστολή που απευθυνόταν σε εμένα. Χρειάστηκε να βρούμε το γράμμα σας σε ένα ελληνικό άρθρο στο διαδίκτυο και να καταφύγουμε στο Google Translate για να πάρουμε μια ιδέα του περιεχομένου του. Ούτε εσείς ούτε το Υπουργείο Πολιτισμού ούτε το Διοικητικό Συμβούλιο του Φεστιβάλ μάς είχαν ενημερώσει για το αποτέλεσμα της συνάντησης των καλλιτεχνών εκείνη τη μέρα.
Γιατί δεν είχατε την ευπρέπεια να μας απευθύνετε απευθείας τον λόγο, να μας καλέσετε στη συνάντησή σας, να μας προκαλέσετε με τα ερωτήματα, τις ανησυχίες, τα παράπονά σας; Γιατί δεν μας στείλατε καν την επιστολή; Γιατί επιλέξατε να ενεργήσετε ανώνυμα; Γιατί απορρίπτετε κάθε μορφή σοβαρού διαλόγου και αντιπαράθεσης;
Είμαστε βαθιά απογοητευμένοι με τον αποκλεισμό μας από αυτόν (ή οποιονδήποτε άλλο) διάλογο. Πάνω από όλα, όμως, μας σοκάρει ο χαρακτηρισμός ‘Persona Non Grata’. Ελπίζουμε ότι κανένας καλλιτέχνης, πουθενά στον κόσμο, δεν θα χαρακτηριστεί ποτέ ‘Persona Non Grata’. Αυτή η δήλωση εναντίον οποιουδήποτε καλλιτέχνη είναι επικίνδυνη και αντιδραστική — και πλήττει την τέχνη στον ίδιο της τον πυρήνα.
*
Με αυτή την επιστολή θέλουμε να εξηγήσουμε τα σχέδιά μας και την κατάσταση με την οποία βρεθήκαμε αντιμέτωποι, με την ελπίδα ότι από εδώ και πέρα η συζήτησή σας θα βασιστεί σε γεγονότα και όχι σε στενές προκαταλήψεις και αστήρικτες εικασίες.
Την 11η Φεβρουαρίου 2016 αποδέχθηκα τον ρόλο του καλλιτεχνικού επιμελητή του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Ο Υπουργός Πολιτισμού, κ. Αριστείδης Μπαλτάς, τόνισε την ανάγκη να αναπτυχθεί (ή να επανακτηθεί) το διεθνές κύρος του Φεστιβάλ ως βήματος για την ανάδειξη των Ελλήνων καλλιτεχνών σε όλο τον κόσμο — μια συναρπαστική πρόκληση που η ομάδα μου κι εγώ με χαρά αποδεχθήκαμε. Ευχαριστούμε τον κ. Μπαλτά για την πρόσκληση και για την πίστη του στη δύναμη της τέχνης. Προσβλέπαμε στη στενή μας γνωριμία με το ελληνικό καλλιτεχνικό τοπίο στο εγγύς μέλλον.
Αποδέχθηκα τη συνεργασία υπό ορισμένους όρους. Σε αντίθεση με τον προηγούμενοκαλλιτεχνικό διευθυντή, θα ήμουν καλλιτεχνικός επιμελητής. Αυτό σημαίνει ότι θα ήμουν υπεύθυνος για όλες τις καλλιτεχνικές επιλογές και το συνολικό καλλιτεχνικό όραμα του Φεστιβάλ. Ήταν αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού ή/και του ΔΣ του Φεστιβάλ να παράσχει τις απαραίτητες παράλληλες λειτουργίες ως προς τα μη καλλιτεχνικά θέματα, όπως τα χρηματοοικονομικά, τη διεκπεραίωση (logistics), τα τεχνικά και τη διοίκηση. Απαιτήσαμε τον διορισμό ενός Έλληνα χρηματοοικονομικού διευθυντή που θα είχε τη συνολική οικονομική ευθύνη για το Φεστιβάλ. Η κ. Λιάνα Θεοδωράτου ορίστηκε από το Υπουργείο ως συντονίστρια του φεστιβάλ και εκτελεστική διευθύντρια. Υπήρξε ο απευθείας σύνδεσμός μας και θα θέλαμε να την ευχαριστήσουμε για τη συμμετοχή και τη σκληρή της δουλειά.
Από την αρχή, η ομάδα μου κι εγώ καταστήσαμε σαφές ότι δεν ήμαστε ακόμη επαρκώς εξοικειωμένοι με το ελληνικό καλλιτεχνικό τοπίο ώστε να κάνουμε σωστές επιλογές. Θα ήταν αλαζονικό να ισχυριστούμε ότι γνωρίζουμε το καλλιτεχνικό τοπίο σε μια χώρα όπου δεν ζούμε και δεν είμαστε μέλη της καλλιτεχνικής της κοινότητας. Επίσης, ένα καλλιτεχνικό τοπίο είναι σε διαρκή κίνηση. Κατόπιν συστάσεως του νεοδιορισμένου ΔΣ του Φεστιβάλ, συμφωνήσαμε ότι η επιλογή για την πρώτη μας χρονιά θα ήταν κυρίως διεθνής.
Ωστόσο, μέσα από συζητήσεις με Έλληνες συναδέλφους και φίλους συνειδητοποιήσαμε την καίρια σημασία του Φεστιβάλ ως προς την υποστήριξη των Ελλήνων καλλιτεχνών. Ζητήσαμε αμέσως έναν Έλληνα καλλιτεχνικό επιμελητή για την επιλογή ελληνικών παραστάσεων για το φεστιβάλ του 2016, που θα μελετούσε τις υποβληθείσες προτάσεις και θα μας παρουσίαζε μια πρώτη επιλογή. Τα ρητά αυτά αιτήματα από πλευράς μας υπάρχουν στα πρακτικά των συναντήσεών μας με την κ. Θεοδωράτου.
Η ιδέα της πρόσληψης Έλληνα καλλιτεχνικού επιμελητή για αυτή τη χρονιά απορρίφθηκε από το νέο ΔΣ του Φεστιβάλ λόγω του ‘περιορισμένου εναπομένοντος χρόνου’. Επιπροσθέτως, η επιμελητική μας ομάδα πληροφορήθηκε ότι όλοι οι υποψήφιοι του 2015 είχαν ενημερωθεί και είχαν λάβει σαφείς εξηγήσεις για την τρέχουσα κατάσταση.
Μας προξενεί τρομερή έκπληξη ότι εκείνο που μάς παρουσιαζόταν ως ‘αδύνατο’ έγινε ξαφνικά ένα από τα κύρια σημεία του προγράμματος του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή κ. Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.
Το ΔΣ πάντως συμφώνησε με το αίτημά μας για την πρόσληψη Ελλήνων συνεπιμελητών για τις επόμενες διοργανώσεις του Φεστιβάλ για τους επιμέρους τομείς που αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε (θέατρο και χορός, εικαστικά, λογοτεχνία, μουσική και performance art). Η δημοσίευση των ‘ανοιχτών προσκλήσεων’ για αυτούς τους Έλληνες συνεπιμελητές ήταν προγραμματισμένη για αυτή την εβδομάδα, καθώς θέλαμε να αρχίσουμε τη συνεργασία μαζί τους όσο νωρίτερα γινόταν. Το σενάριο αυτό θα μας επέτρεπε —σε στενή συνεργασία με τους μελλοντικούς Έλληνες συνεπιμελητές— να γνωρίσουμε σε βάθος το ελληνικό καλλιτεχνικό τοπίο ώστε να εξασφαλίσουμε ένα εμπνευσμένο πρόγραμμα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών για τα επόμενα χρόνια. Θέλαμε να επιτύχουμε μια ενδιαφέρουσα ισορροπία μεταξύ παράδοσης και καινοτομίας, συνέχειας και ανανέωσης, προγραμματίζοντας την παρουσία καταξιωμένων καλλιτεχνών μαζί με νέα ανερχόμενα ταλέντα. Για τον πρώτο χρόνο, για παράδειγμα, θα παρουσιάζονταν το Εθνικό Θέατρο, η Εθνική Λυρική Σκηνή και η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών.
Ένας άλλος όρος που θέσαμε αφορούσε τα οικονομικά. Επιμείναμε για την άμεση καταβολή των αμοιβών των καλλιτεχνών από την προηγούμενη διοργάνωση — και λάβαμε ρητή σχετική δέσμευση. Ζητήσαμε επίσης για τα επόμενα χρόνια να προκαταβάλλεται το 50% των αμοιβών των καλλιτεχνών και το υπόλοιπο 50% να εξοφλείται μετά την εκδήλωση.
*
Η ιδέα της παρουσίασης του ‘βελγικού πνεύματος’ την πρώτη χρονιά του Φεστιβάλ, με φωνές διαφορετικής αισθητικής και ήθους που θα αντιπροσώπευαν το χωνευτήρι της Ευρώπης και όλου του κόσμου, θεωρήσαμε ότι αποτελούσε μια θεμιτή καλλιτεχνική πρόταση, όπως την υποστηρίζουμε διεξοδικά και στο δελτίο τύπου.
Οι Βέλγοι αυτοί καλλιτέχνες έχουν ισχυρές φωνές, και μερικοί είναι γνωστοί και διεθνώς καταξιωμένοι. Επίσης, οι περισσότεροι δεν έχουν ως τώρα παρουσιαστεί στην Ελλάδα. Παρότι οι επιτελεστικές τέχνες γεννήθηκαν στην Ελλάδα, όπου και εδραίωσαν ένα καίριο και διαχρονικό θεατρικό μοντέλο, το Βέλγιο έχει και αυτό τη δική του σημαντική θέση στην ιστορία του σύγχρονου θεάτρου και της τέχνης. Θελήσαμε να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας και να διδαχθούμε από τις δημιουργικές δυνάμεις στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε αυτές τις δύσκολες εποχές της κρίσης.
Συλλάβαμε το πρόγραμμα της πρώτης αυτής χρονιάς ως μέσο ενίσχυσης της ανταλλαγής μεταξύ των ναυτικών πόλεων της Αθήνας και της Αμβέρσας, μεταξύ Ελλάδας και Βελγίου. Επιλέξαμε τη βελγική ποδοσφαιρική ομάδα ως παράδειγμα σύγκλισης διαφορετικών πολιτισμών, γλωσσών, προελεύσεων, θρησκειών και εθνικοτήτων. Υπάρχουν Βέλγοι ποδοσφαιριστές στην εθνική ομάδα που γεννήθηκαν στην Αρμενία, τη Βραζιλία, τη Γαλλία, τη Βρετανία, τη Γιουγκοσλαβία και το Ζαΐρ. Κάποιοι έχουν ρίζες από το Μαρόκο, την Τουρκία ή το Κονγκό. Αντίστοιχα, οι Βέλγοι καλλιτέχνες που επιλέξαμε από τη Φλάνδρα, τις Βρυξέλλες και τη Βαλλωνία συνιστούν ένα πλουραλιστικό και πολυπολιτισμικό μίγμα. Είδαμε το Φεστιβάλ σαν μια ισχυρή πλατφόρμα συνάντησης, συνένωσης διαφορετικών χωρών.
—–
Γιατί θα ερχόμασταν στην Ελλάδα και θα δεχόμασταν την επιμέλεια του κεντρικού σας Φεστιβάλ αν δεν σεβόμασταν την κουλτούρα και τους καλλιτέχνες σας;
Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η δουλειά μου παρουσιάστηκε πολλές φορές μετά από πρόσκληση στη χώρα σας. Έγιναν πέντε ατομικές μου εκθέσεις στη γκαλερί AD του κ. Παντελή Αραπίνη, καθώς και διεθνείς εκθέσεις με την κ. Κατερίνα Κοσκινά και τον κ. Χρήστο Ιωακειμίδη, ενώ παρουσιάστηκαν οχτώ θεατρικές και χορευτικές μου παραστάσεις, μικρά και μεγαλύτερα έργα. Επρόκειτο για σημαντικές περιστάσεις για μένα, ακριβώς επειδή σέβομαι βαθύτατα την Ελλάδα και τον ελληνικό πολιτισμό.
Τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να επικοινωνήσει με το ελληνικό κοινό, ο θεατρικός μου οργανισμός Troubleyn έχει καταβάλει μεγάλες οικονομικές προσπάθειες και έχει περιορίσει τις αμοιβές του στο ελάχιστο δυνατό. Αυτό έγινε το 2012, όταν παρουσιάσαμε τα Αυτό είναι θέατρο όπως θα ελπίζαμε και όπως θα περιμέναμε να είναι και Η δύναμη της θεατρικής τρέλας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, και το 2015 με το Mount Olympus. Η αποθέωση της κουλτούρας της τραγωδίας στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης. Συχνά ανταποκριθήκαμε στην έκκληση των Ελλήνων παραγωγών να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας στις ελληνικές οικονομικές συνθήκες. Εξ άλλου, πολλές φορές προτείναμε να διατεθούν φθηνότερα (ή και δωρεάν) θεατρικά εισιτήρια σε Έλληνες καλλιτέχνες και φοιτητές, ιδίως στους νέους — κάτι που δυστυχώς δεν έκαναν πάντοτε δεκτό οι διοργανωτές.
Από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε την επιμέλεια ξεκινήσαμε συζητήσεις με αρκετά μέλη της ελληνικής καλλιτεχνικής κοινότητας, προσπαθώντας να ανοίξουμε το Φεστιβάλ σε διαφορετικές φωνές. Στόχος μας ήταν εξαρχής να συμπεριλάβουμε, ήδη από τον πρώτο χρόνο, έναν ικανό αριθμό Ελλήνων καλλιτεχνών στο Φεστιβάλ.
Ως προς τα εικαστικά, ο Bart De Baere και η Κατερίνα Κοσκινά αποφάσισαν να θέσουν την έκθεση «Αθήνα, Αμβέρσα – Δύο όψεις της Ευρώπης», που σχεδιάστηκε πριν από λίγους μήνες, υπό την σκέπη του Φεστιβάλ. Η έκθεση θα ξεκινούσε νωρίτερα ώστε να συμβαδίσει με τις άλλες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ. Η έκθεση θα περιλαμβάνει πάνω από 20 Έλληνες εικαστικούς, σε συνδυασμό με Βέλγους και διεθνείς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Γιώργος Λάππας, Χρύσα, Ελένη Μυλωνά, Νίκος Κεσσανλής, Ρένα Παπασπύρου, Stephen Antonakos, Βλάσης Κανιάρης με τα ‘δείγματα ρατσισμού’, Ηλίας Παπαηλιάκης και Κωστής Βελόνης.
Η Joanna De Vos συνάντησε την Ηλιάνα Φωκιανάκη, η οποία δέχτηκε τη θέση της Ελληνίδας συνεπιμελήτριας για τις επιτελεστικές τέχνες, ενώ επρόκειτο να γίνει επαφή με Έλληνες performance artists για τη συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ.
Η Sigrid Bousset ελάμβανε συμβουλές από τον συγγραφέα Χρήστο Χρυσόπουλο. Μέσα από συνεργασίες, όπως με τις Εκδόσεις Νήσος, μεταξύ άλλων, επρόκειτο να οργανωθούν λογοτεχνικές βραδιές με Έλληνες συγγραφείς και ηθοποιούς σε μια συνάντηση ελληνικής και βελγικής λογοτεχνίας. Σε μια ρηξικέλευθη αναθεώρηση του μέλλοντος, προβλέπονταν συζητήσεις ανάμεσα σε εξέχοντες Βέλγους και Έλληνες φιλοσόφους, συγγραφείς και δημοσιογράφους.
Υπήρχε επίσης το σχέδιο να μεταμορφωθούν οι εξαιρετικές εγκαταστάσεις της Πειραιώς 260, η καρδιά του Φεστιβάλ, σε εικαστική εγκατάσταση από Έλληνες καλλιτέχνες που θα περιλάμβανε μπαρ, εστιατόριο και μια μικρή σκηνή για βελγική και ελληνική ποπ, ροκ, κλασική και τζαζ μουσική. Η Κατερίνα Κοσκινά πρότεινε τη νέα καλλιτέχνιδα Μαρία Τσάγκαρη, με την οποία είχε ήδη έρθει σε επαφή για αυτόν τον σκοπό.
Ειδικά για τους νέους Έλληνες καλλιτέχνες ο στόχος μας ήταν φιλόδοξος, καθώς η προώθηση του έργου των νέων ήταν ένα από τα σημεία εστίασης για εμάς. Η Edith Cassiers ήλπιζε να αναπτύξει μια γόνιμη σχέση μεταξύ του Φεστιβάλ και της εκπαίδευσης, ειδικότερα μέσω της Ακαδημίας Νέων Καλλιτεχνών [Academy for Young Artists — (AYA)]. Ήδη για αυτόν τον χρόνο προγραμμάτιζε master classes και εργαστήρια (με διεθνώς καταξιωμένους καλλιτέχνες όπως οι Jan Lauwers, Jacques Delcuvellerie, Stef Lernous και Georgia Vardarou για την Anne Teresa De Keersmaeker, μεταξύ άλλων)· συναντήσεις και συζητήσεις· ένα Young Jury· μια Κριτική Πλατφόρμα Νέων, κλπ. Επτά Έλληνες καλλιτέχνες κλήθηκαν να περάσουν επτά μέρες μαζί σε ένα εντατικό Θερινό Πρόγραμμα που θα καταπιανόταν με θέματα τόσο καλλιτεχνικά όσο και διαχειριστικά. Με αυτή την Ακαδημία και μέσω συνεργασιών με τις διάφορες σχολές της Αθήνας ελπίζαμε να ενθαρρύνουμε και να εμπνεύσουμε νέους Έλληνες καλλιτέχνες από διαφορετικούς κλάδους τα επόμενα χρόνια, όχι μόνο κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ αλλά και όλο τον χρόνο. Όχι για να δημιουργήσουμε κι άλλους ‘μικρούς Fabres’ (καθώς πιστεύουμε ειλικρινά ότι ένας αρκεί), αλλά γιατί πιστεύουμε ότι οι καλλιτέχνες έχουν το δικαίωμα στην επιμόρφωση ώστε να αναπτύξουν τις δικές τους καλλιτεχνικές προθέσεις και απόψεις.
Στο πλαίσιο της AYA επρόκειτο να προσφερθούν σε πενήντα νέους Έλληνες καλλιτέχνες δωρεάν εισιτήρια για τα θέατρα, τις εκδηλώσεις και τα εργαστήρια της επιλογής τους. Ερχόμασταν σε επαφή με νέους Έλληνες καλλιτέχνες για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε μια εκδήλωση όπου θα καλούνταν διάφοροι (διεθνείς) οργανωτές ικανούς να προωθήσουν το έργο των νέων στο εξωτερικό. Περίπου δέκα νέοι καλλιτέχνες του θεάτρου και του χορού θα σχημάτιζαν ‘double bills’ με νέους Βέλγους καλλιτέχνες: μια βραδιά βελγική, μια βραδιά ελληνική (ή αντιστρόφως) και κατόπιν μια συζήτηση μεταξύ των καλλιτεχνών αυτών. Οι συναντήσεις διαφορετικών (ή απρόσμενα όμοιων) χωρών και καλλιτεχνικών πρακτικών επρόκειτο να αποτελέσουν την εισαγωγή της βασικής στρατηγικής του Φεστιβάλ για τα επόμενα χρόνια.
Οργανώναμε επίσης μια εκδήλωση για την ενίσχυση των προσφύγων με τη συμμετοχή Ελλήνων τραγουδιστών, μουσικών και ποιητών. Έχουμε απεριόριστο θαυμασμό για τους Έλληνες εθελοντές που βοηθούν τους πρόσφυγες με όλα τα μέσα που διαθέτουν.
—–
Όταν καλείτε έναν διεθνή καλλιτέχνη με πολυσχιδή δράση να αναλάβει την επιμέλεια ενός Φεστιβάλ, δεν θα περιμένατε να παρουσιάσει το καλλιτεχνικό του σύμπαν; Ένας καλλιτέχνης μιλά σαφέστερα μέσα από τα έργα του: αυτά κάνω, αυτός είμαι.
Το 2014 το Μουσείο Μπενάκη μού προσέφερε τις εγκαταστάσεις του για την έκθεση Stigmataτην οποία επιμελήθηκε ο Germano Celant για το MAXXI στη Ρώμη. Εκείνη την περίοδο το μουσείο δεν διέθετε τον απαιτούμενο προϋπολογισμό. Για το φετινό φεστιβάλ προσέφερα την έκθεση Stigmata δωρεάν με την ευκαιρία της ανάληψης της επιμέλειας. Σχεδιάζαμε μόνο μια παράσταση, συγκεκριμένα το 24ωρο έργο Mount Olympus στην Πειραιώς 260 στις αρχές Ιουλίου. Οι παραστάσεις του Preparatio Mortis αφαιρέθηκαν από το πρόγραμμα την ημέρα της συνέντευξης τύπου. Κάποια από τα κείμενά μου θα δημοσιεύονταν στα ελληνικά, καθώς ο γραπτός λόγος αποτελεί τη βάση της καλλιτεχνικής μου έκφρασης. Γιατί με κατηγορείτε τόσο αγενώς ότι κρατώ για λογαριασμό μου τη ‘μερίδα του λέοντος’;
——
Ως φιλοξενούμενοι στη χώρα σας, δεν οργανώσαμε εμείς τη συνέντευξη τύπου. Η συνέντευξη οργανώθηκε από το ΔΣ του Φεστιβάλ και το Υπουργείο Πολιτισμού. Ήταν δική τους δουλειά να ετοιμάσουν το press kit για τη συνέντευξη και όχι απλώς να αντιγράψουν τις προτάσεις μας χωρίς άλλη πλαισίωση της πρόσκλησής τους και του συνολικού σχεδίου για το Φεστιβάλ. Ήταν δική τους δουλειά να μας συστήσουν στον ελληνικό Τύπο, στους Έλληνες καλλιτέχνες, στην ελληνική κοινότητα. Ήρθαμε με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά, προσβλέποντας στον κριτικό διάλογο και στις ισχυρές απόψεις. Ένα φεστιβάλ είναι τόπος από κοινού σκέψης. Δεν μάθαμε παρά μόνο μετά τη συνέντευξη τύπου ότι δεν ήταν παρόντες Έλληνες καλλιτέχνες και πιθανώς δεν είχαν καν κληθεί. Λυπούμαστε για αυτό, καθώς η συζήτηση και ο διάλογος ήταν από τους σημαντικούς στόχους της έλευσής μας στην Αθήνα.
Κάναμε άραγε κάποια επικοινωνιακά λάθη στο press kit; Επικεντρωθήκαμε στις λίγες βεβαιότητες που είχαμε εκείνη τη χρονική στιγμή, δηλαδή στα καλλιτεχνικά έργα του Fabre και την εστίαση στο Βέλγιο. Ίσως δεν τονίσαμε αρκετά το πώς σχεδιάζαμε τη συνάντηση και την εμπλοκή της ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής ήδη από φέτος, καθώς ήμαστε στη φάση της πλήρους ανάπτυξης των σχεδίων που ήδη περιγράψαμε εδώ. Το ακριβές πρόγραμμα του 2016 θα αποτελούσε αντικείμενο μιας επόμενης συνέντευξης τύπου. Η πρώτη μας επίσκεψη στην Αθήνα θα αποτελούσε τη συμβολική εκκίνηση της συνάντησης των δύο καλλιτεχνικών μας κοινοτήτων.
—–
Παρότι θεωρούμε ότι η παρουσία Ελλήνων καλλιτεχνών στο Φεστιβάλ παραμένει ζωτικής σημασίας, πιστεύουμε ακράδαντα ότι η εδραιωμένη αντίληψη του Φεστιβάλ ως μηχανισμού επιδότησης θα έπρεπε να αλλάξει. Δεν είναι καθήκον κανενός φεστιβάλ (διεθνούς ή εθνικού) να υποκαθιστά τα κρατικά καθήκοντα: αυτό είναι κάτι που μακροπρόθεσμα δεν λειτουργεί σωστά. Κάθε χώρα χρειάζεται ένα ‘σύστημα’ που θα εκτιμά και θα διευκολύνει τις τέχνες και τους δημιουργούς της. Παρότι ένα καλλιτεχνικό φεστιβάλ είναι σημαντικό για μια χώρα —ως καλλιτεχνική έκφραση, ως πλατφόρμα παρουσίασης και συνάντησης, κλπ.— οι ενισχύσεις είναι ακόμη πιο σημαντικές για την ανάπτυξη ενός καλλιτεχνικού τοπίου. Η οικονομική ενίσχυση του πολιτισμού απαιτεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο που θα καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες και όχι απλώς κάποια ετήσια προγράμματα στο πλαίσιο ενός φεστιβάλ. Η απόλυτη εξάρτηση από ένα και μόνο φεστιβάλ ενέχει κινδύνους.
Η θέσπιση μιας βιώσιμης λύσης, για παράδειγμα με τη μορφή της κρατικής χρηματοδότησης έργων —ένα σύστημα που έχει αποδείξει την αξία του σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες— θα μπορούσε να επιφέρει μεγαλύτερη πρόοδο. Αντί να βασίζεται σε ένα και μοναδικό φεστιβάλ, δημιουργώντας μια αφύσικη ‘αίθουσα καθρεφτών’ όπου τα απάντα αρχίζουν και τελειώνουν στο ίδιο σημείο, θα μπορούσε κανείς να βασιστεί σε πολλαπλές πηγές (π.χ. με τη μορφή κρατικών επιχορηγήσεων, διεθνών συμπαραγωγών, συνεργασίας ιδιωτικού και δημόσιου τομέα κλπ.). Ένα φεστιβάλ πρέπει να αποτελεί πλατφόρμα, πύλη προς διαφορετικούς ορίζοντες.
Μετά τη συνέντευξη τύπου ο διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου ήρθε και μου συστήθηκε. Κάλεσε την επιμελητική ομάδα να επισκεφτεί το θέατρό του για μια ανταλλαγή ιδεών. Την επομένη συναντηθήκαμε στο θέατρό του και του ζήτησα μερικά ονόματα ταλαντούχων Ελλήνων ηθοποιών με τους οποίους θα μπορούσαμε να έρθουμε σε επαφή και να συνεργαστούμε. Τον πρότεινα επίσης να συνεχίσουμε τον διάλογο στο εγγύς μέλλον και να συζητήσουμε πιθανές συνεργασίες. Ο κ. Στάθης Λιβαθινός απάντησε ότι οι Έλληνες ηθοποιοί είναι θυμωμένοι μαζί μας γιατί ανέβαζαν παραστάσεις για το Φεστιβάλ και τώρα ‘τους στερείτε τη δουλειά και τα χρήματα του καλοκαιριού’. Κατανοώ τους φόβους και την απογοήτευση των Ελλήνων καλλιτεχνών, ιδίως υπό τις παρούσες σκληρές συνθήκες ζωής και δημιουργίας. Ωστόσο, πιστεύω ότι τα επιχειρήματα αυτά είναι κοινωνικοοικονομικά και όχι καλλιτεχνικά.
Την επομένη της συνέντευξης τύπου τόσο ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας όσο και ο Υπουργός Πολιτισμού κ. Αριστείδης Μπαλτάς μού ζήτησαν να περιλάβω περισσότερους Έλληνες καλλιτέχνες στο φετινό Φεστιβάλ. Τους διαβεβαίωσα ότι θα υπήρχε σημαντικός αριθμός Ελλήνων καλλιτεχνών — αλλά με τους δικούς μου καλλιτεχνικούς όρους. Όπως είπα νωρίτερα, είχα ζητήσει έναν Έλληνα συνεπιμελητή για αυτόν τον σκοπό και λίγο χρόνο σκέψης, καθώς ένα φεστιβάλ δεν είναι μηχανισμός επιδοτήσεων. Τους είπα ότι η επιμέλεια είναι και αυτή μια καλλιτεχνική πράξη που, σε αντίθεση με την πολιτική, γίνεται χωρίς συμβιβασμούς.
——
Μη φέρνετε τους εαυτούς σας στην ταπεινωτική θέση να ζητάτε από μένα αυτό που ισχυρίζεστε ότι ανήκει σε εσάς. Αντί να επιτίθεστε εναντίον ενός ξένου φιλοξενούμενου που κλήθηκε να επιμεληθεί το Φεστιβάλ σας, σκεφτείτε διεξοδικά ποιο είναι το μακρόπνοο όραμά σας για τον ελληνικό πολιτισμό και την πολιτιστική πολιτική. Κάθε θέση χρειάζεται μια αντίθεση. Αξιοποιήστε την για θετικές δράσεις και φυγή προς τα εμπρός.
Ανοίξατε τα στόματά σας σχετικά με τον διορισμό και το επιμελητικό μου πρόγραμμα —τα ανοίξατε δυνατά, με πάθος και όλοι μαζί. Κρατήστε τα ανοιχτά: ας είναι αυτή η αρχή και όχι το τέλος. Αλλά μην ξεχάσετε να ανοίξετε επίσης τα αυτιά και τα μάτια σας.
Αμβέρσα, 8 Απριλίου 2016
Jan Fabre
Sigrid Bousset
Edith Cassiers
Bart De Baere
Joanna De Vos
Mark Geurden
Miet Martens
Sophie Vanden Broeck
Η γερμανική Mohr Klassik διαθέτει προς πώληση το πρώτο Subaru Impreza WRC του 1997, με το οποίο ο μεγάλος Colin McRae είχε πάρει μέρος στο ράλι του Μόντε Κάρλο.
Πρόκειται για το πρώτο Subaru Impreza WRC της ιστορίας, αφού το 1997 ήταν η χρονιά που FIA αντικατέστησε το Group A με το WRC. Έτσι, σύμφωνα με τους νέους τότε κανονισμούς, το εν λόγω Impreza φέρει έναν 2λιτρο 4κύλινδρο boxer κινητήρα με απόδοση 300 ίππων στις 5.500 σ.α.λ. Παράλληλα, είναι και το τελευταίο αγωνιστικό Impreza χωρίς paddles αλλαγής σχέσεων στο τιμόνι.
Η ιστορία του αυτοκινήτου αναφέρει ότι, με τον Colin McRae πίσω από το τιμόνι του και το Nicky Grist στο δεξί του μπάκετ, πήρε μέρος στον πρώτο αγώνα του Πρωταθλήματος του 1997, στο περίφημο ράλι του Μόντε Κάρλο. Η επίδοσή του βέβαια δεν ήταν καλή, αφού ο Colin McRae αναγκάστηκε να εγκαταλείψει, χωρίς να κυνηγήσει κάτι καλό.
Στη συνέχεια, το αυτοκίνητο χρησιμοποιήθηκε και σε μια σειρά από άλλους αγώνες, μέχρι η Subaru να το αντικαταστήσει το 1998 με την επόμενη γενιά του Impreza WRC. Έκτοτε και μέχρι το 2008 το εν λόγω Impreza πήρε μέρος και σε πολλά άλλα ράλι μέσω ιδιωτικών συμμετοχών, μέχρις ότου να ανακατασκευαστεί πλήρως το 2009, ώστε να λάβει μέρος στο Rally Legend στο Σαν Μαρίνο.
Από το 2009 και μετά, το αυτοκίνητο βρέθηκε στα χέρια συλλέκτη και έχει κάνει ελάχιστα χιλιόμετρα.
