Στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου ανέβηκε και πάλι ο Λευτέρης Πετρούνιας, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ενόργανης στο Κλουζ της Ρουμανίας.
Ο Λευτέρης Πετρούνιας βαθμολογήθηκε με 15.433 βαθμούς και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής.
Επιτυχής ήταν και η εμφάνιση του δεύτερου Έλληνα αθλητή Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη που συμμετείχε για πρώτη φορά σε τελικό ευρωπαϊκού πρωταθλήματος και κατετάγη στην 6η θέση με 14.666 βαθμούς.
Μαζί με τη σύζυγό του, Περιστέρα Μπαζιάνα και τα παιδιά τους, εκμεταλλεύτηκε τον καλό, ηλιόλουστο καιρό και πέρασε αρκετές ώρες στις ήσυχες παραλίες του νησιού με θέα το απέραντο γαλάζιο.
Όπως αναφέρει το ένθετο Secret, των Παραπολιτικών, η άφιξη του πρωθυπουργού στο νησί των Φαιάκων τη Μεγάλη Παρασκευή δημιούργησε, όπως ήταν αναμενόμενο, έντονη κινητικότητα, με τους τοπικούς φορείς και τους κατοίκους να φροντίζουν ώστε τίποτα να μην πάει… στραβά.
Ο πρωθυπουργός αναχώρησε για την Κέρκυρα αμέσως μετά το υπουργικό συμβούλιο και με το που έφτασε στην Κέρκυρα κατευθύνθηκε στο νότιο μέρος της, επιλέγοντας τις διάσημες Μπενίτσες για να κάνει μια χαλαρή βόλτα και να γευματίσει σε μία από τις πιο γνωστές ταβέρνες της περιοχής, την «Κληματαριά».
Το Μεγάλο Σάββατο έριξε το… κανάτι ενώ την ίδια μέρα επέλεξε με την οικογένειά του και τον υπουργό Επικρατείας, Αλέκο Φλαμπουράρη και πάλι τη νότια Κέρκυρα για να γευματίσουν.
Παρόλα αυτά, εκτός από τις εθιμοτυπικές και… επίσημες επισκέψεις, ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να «ξεκλέψει» λίγο χρόνο, πέταξε το κοστούμι του και με χαλαρή διάθεση και εμφάνιση αφιέρωσε χρόνο στα παιδιά του. Η εικόνα του πρωθυπουργού να παίζει με τους γιους του στην ακρογιαλιά είναι αντιπροσωπευτική των χαλαρών στιγμών που πέρασε.
Δείτε τις φωτογραφίες
Πηγή: Secret
Γεννημένος στις 16/4/1889 στο Λονδίνο ο Τσαρλς Σπένσερ Τσάπλιν έφυγε ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1977 αφήνοντας πίσω του σκάνδαλα, ιστορίες γεμάτες πάθη και στοχασμούς που μέχρι και σήμερα μοιάζουν ουσιαστικοί.
Ο Τσάπλιν δεν ήταν μόνο ένας εξαιρετικός ηθοποιός σε κάθε είδος που καταπιάστηκε. Αφιερώνοντας το πολυσχιδές ταλέντο του στη συγγραφή, τη μουσική αλλά και τον αθλητισμό ο αγαπημένος Σαρλό έμεινε στην ιστορία για τις ταινίες και τους έρωτες του -συχνά με ανήλικες.
Από τους “Μοντέρνους Καιρούς” στα “Φώτα της Πόλης” αλλά και το “Μεγάλο Δικτάτορα” όπου μας άφησε παρακαταθήκη έναν συγκλονιστικό λόγο για τη φύση του ανθρώπου ο Τσάπλιν ήταν, είναι και θα παραμείνει ένας άντρας που εμπνέει.
είναι τα σπουδαία λόγια του από την πρώτη ομιλούσα και ηχητική ταινία του Τσάπλιν, δεκατρία χρόνια μετά την εισαγωγή του ήχου στις ταινίες. “Ο Μεγάλος Δικτάτωρ” του 1940 παραμένει μια επίκαιρη, ανελέητη πολιτική σάτιρα για τον απολυταρχισμό. Η ταινία απαγορεύτηκε από τους Χίτλερ, Μουσολίνι και Φράνκο, ενώ ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ.
… Δεν είναι δική μου υπόθεση. Δεν θέλω ούτε να βασιλέψω, ούτε να κατακτήσω. Θέλω να βοηθήσω όλο τον κόσμο. Εβραίους, χριστιανούς, μαύρους, λευκούς. Ολοι επιθυμούμε την αλληλεγγύη. Να ζούμε με την ευτυχία των άλλων, και όχι με τη δυστυχία τους. Δεν θέλουμε ούτε να μισούμε, ούτε να περιφρονούμε.
Υπάρχει χώρος για τον καθένα. Η Γη είναι πλούσια και μπορεί να θρέψει όλο τον κόσμο. Η ζωή μπορεί να είναι ελεύθερη κι ωραία, αλλά χάσαμε αυτό το μονοπάτι. Η πλεονεξία δηλητηρίασε τις ψυχές, ανύψωσε τους φραγμούς του μίσους, μας έχει καταδικάσει στη δυστυχία και στη σφαγή. Ορίζουμε την ταχύτητα, αλλά κλεινόμαστε στον εαυτό μας. Η εκμηχάνιση μας κάνει εξαρτώμενους απο αυτήν. Η επιστήμη μας έκανε κυνικούς και άξεστους.
Σκεφτόμαστε πολύ, αισθανόμαστε ελάχιστα. Περισσότερο κι απο τις μηχανές, χρειαζόμαστε την ανθρωπιά. Πιο πολύ απο την επιδεξιότητα, χρειαζόμαστε την καλοσύνη. Χωρίς αυτές τις αρετές, η βία θα κυριαρχήσει στη ζωή. Το αεροπλάνο και το ραδιόφωνο μας έφεραν κοντά.
Η φύση αυτών των εφευρέσεων αξιώνει την καλοσύνη και την παγκόσμια αδελφοσύνη.
Αυτή τη στιγμή, η φωνή μου φτάνει στα αυτιά εκατομμυρίων ανθρώπων, απελπισμένων γυναικών, παιδιών, που είναι θύματα ενός συστήματος που ξέρει μόνο να βασανίζει και να φυλακίζει αθώους ανθρώπους. Σε αυτούς που με ακούνε, λέω: Μην απελπίζεστε. Η τωρινή μας δυστυχία προήλθε από την πλεονεξία και τη σκληρότητα εκείνων που φοβούνται την πρόοδο του ανθρώπου. Το μίσος θα περάσει, οι δικτάτορες θα πεθάνουν, και η δύναμη που αφαίρεσαν από το λαό θα επιστρέψει σε αυτόν ξανά. Οσο οι άνθρωποι θα πεθαίνουν, η ελευθερία δεν θα κινδυνέψει.
Στρατιώτες! Μην υπακούτε στους αγροίκους, που σας περιφρονούν και σας δυναστεύουν, που υπαγορεύουν τις πράξεις και τις σκέψεις σας! Που σας μεταμορφώνουν σε κοπάδι, σε κρέας για τα κανόνια. Μην υποχωρείτε μπροστά σε αυτά τα εκφυλισμένα όντα, στους εγκέφαλους και τις καρδιές των μηχανών! Δεν είστε ούτε μηχανές, ούτε κοπάδι, είστε άνθρωποι! Φέρτε την αγάπη μέσα στις καρδιές σας και όχι το μίσος! Μόνο οι εκφυλισμένοι μισούν!
Στρατιώτες! Μην αγωνίζεστε για τη σκλαβιά, αγωνιστείτε για την ελευθερία! Ο άγιος Λουκάς γράφει: «το βασίλειο του Θεού είναι μέσα στον άνθρωπο». Οχι σε έναν άνθρωπο, όχι σε μια ομάδα ανθρώπων, αλλά σε όλους τους ανθρώπους! Σε εσάς! Εσείς είστε ο λαός που έχει τη δύναμη, να δημιουργεί τις μηχανές, να δημιουργεί την ευτυχία! Εσείς ο λαός, έχετε τη δύναμη να εμπνεύσετε μια όμορφη κι ελεύθερη ζωή, να κάνετε αυτή τη ζωή μια υπέροχη περιπέτεια!
Στο όνομα της δημοκρατίας, ας χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δύναμη για να ενωθούμε! Να αγωνιστούμε για ένα καινούργιο κόσμο, με ευκαιρίες και δουλειά για όλους, μέλλον για τους νέους, ασφάλεια για τους ηλικιωμένους.
Με αυτή την υπόσχεση, οι αγροίκοι πήραν την εξουσία. Είπαν ψέμματα! Δεν κράτησαν το λόγο τους! Οι δικτάτορες ελευθερώνουν τον εαυτό τους, αλλά υποδουλώνουν το λαό. Ο αγώνας μας είναι να κάνουμε πράξη αυτές τις υποσχέσεις!
Να ελευθερώσουμε το λαό, να σπάσουμε τους εθνικούς φραγμούς, να καταργήσουμε την πλεονεξία, το μίσος και τη μισαλλοδοξία. Να αγωνιστούμε για ένα κόσμο δικαίου, όπου η επιστήμη και η πρόοδος θα φέρουν ευτυχία σε όλους! Στρατιώτες! Στο όνομα της δημοκρατίας, ας ενωθούμε!”
Ο Κρις Σίνγκλετον εξήγησε στον Sport24 Radio 103.3, μετά τη δεύτερη ήττα του Παναθηναϊκού Superfoods στο ΟΑΚΑ από τη Φενέρμπαχτσε, πως η ομάδα του πρέπει να αντιδράσει άμεσα και να παλέψει μέχρις εσχάτων στην Κωνσταντινούπολη για να αντιστρέψει το κλίμα και να μείνει “ζωντανή” στο κόλπο της πρόκρισης στο Final Four.
Για την ήττα από τη Φενέρμπαχτσε: “Κάναμε καλύτερη δουλειά σήμερα, στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Γνωρίζαμε ότι οι δύο ομάδες θα είμαστε κοντά στο σκορ. Θα ήταν πιο εύκολα για εμάς, αλλά ο Μπογκντάνοβιτς και ο Ντίξον σημείωσαν πολλούς πόντους από την περιφέρεια. Εμείς δεν είχαμε τα μεγάλα σουτ και τα μεγάλα ριμπάουντ. Χωρίς αυτά δεν μπορέσαμε να πετύχουμε τον στόχο μας”.
Για την απόδοση του Παναθηναϊκού στα δύο πρώτα παιχνίδια των playoffs: “Πρέπει να παίξουμε ομαδικά και να δώσουμε πιο πολλά πάνω στο παρκέ. Στο πρώτο παιχνίδι, δεν είχαμε ενέργεια στο δεύτερο ημίχρονο. Εγώ δεν είχα καθόλου. Δεν έπαιξα καλά, έκανα άσχημο παιχνίδι, Στο δεύτερο ματς, ήμασταν καλύτεροι από πλευράς ενέργειας αλλά δεν τα καταφέραμε”.
Για τον τρίτο αγώνα στην Κωνσταντινούπολη: “Τώρα πρέπει να παίξουμε καλύτερα ως ομάδα. Δεν πρέπει να κάνουμε βιαστικά σουτ. Στην άμυνα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τον Μπογκντάνοβιτς και τον Ντίξον. Πρέπει να κάνουμε καλά όλες τις λεπτομέρειες και να πετύχουμε μεγάλα σουτ. Το τρίτο παιχνίδι είναι ζωής ή θανάτου και πάμε να διεκδικήσουμε τις πιθανότητες που μας αναλογούν”.
Ένα αφιέρωμα στον Δημήτρη Λάγιο, τον Ζακυνθινό συνθέτη που μελοποίησε τον Οδυσσέα Ελύτη (Όμορφη και Παράξενη Πατρίδα) και τον Διονύσιο Σολωμό (Γαλήνη) θα λάβει χώρα στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσική «Μ. ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ».
Θα ακουστούν αγαπημένα τραγούδια ελληνικά και ξένα, από το χθες και το σήμερα, αρμονικά δεμένα, για να δείξουν σταθμούς και εικόνες μιας σύντομης ζωής με την κόρη του μεγάλου συνθέτη Υακίνθη Λάγιου βασική ερμηνεύτρια.
Συμπράττουν οι ερμηνευτές:
Δώρος Δημοσθένους και Ελισάβετ Καρατζόλη.
Συμμετέχουν οι σολίστες:
Νεοκλής Νεοφυτίδης (συνθέτης), πιάνο
Δημήτρης Παπαγγελίδης, κλασική κιθάρα
Βάγια Ζεππάτου (μαέστρος), μαντολίνο Κάλλια Θεοδοσιάδη, χορογραφία
Συμμετέχει ο Νίκος Τρανός με ένα έργο του σε video με τίτλο “Ασκήσεις Ομοιοπαθητικής για Στρατηγούς”.
Δεν είμαι Γκοθ, είμαι Ελληνίδα. Γκοθ σημαίνει Γερμανός. Το να είσαι Ελληνίδα δεν είναι ένα απλό γεωγραφικό γεγονός, είναι ένα πνευματικό γεγονός. Οι Έλληνες μιλάνε πάντα δυνατά και ουρλιάζουν συνεχώς, είναι μέρος της κουλτούρας που ακολούθησε την αρχαία τραγωδία. Γι’αυτό και λατρεύω αυτό το ψυχωτικό είδος τέχνης.» – Diamanda Galás
Ζωντανό σύμβολο της αβανγκάρντ, η θρυλική Diamanda Galás έχει ασκήσει αδιαμφισβήτητη επιρροή στη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση, αισθητική και πρωτοπορία. Πολύπλευρη, πέρα από τις απεριόριστες δυνατότητες της φωνής της, είναι ακόμη δεξιοτέχνις στο πιάνο και συνθέτις. Έχει συνεργαστεί με εμβληματικές μορφές της σύγχρονης μουσικής όπως ο Ιάννης Ξενάκης, και με σπουδαίους μουσικούς όπως ο μπασίστας των Led Zeppellin, John Paul Jones. Η ιδιαίτερη παρουσία και η φωνητική της τεχνική έχουν εμπνεύσει καλλιτέχνες όπως η PJ Harvey και η Anohni.
Η Diamanda Galás μετά από εννέα χρόνια απουσίας από τη δισκογραφία επιστρέφει με δύο άλμπουμ (All the Way και In Concert at Saint Thomas The Apostle Harlem), που περιέχουν δημοφιλή κομμάτια διασκευασμένα από την ίδια και ερμηνευμένα με τον μοναδικό της τρόπο.
Σε αυτή τη νέα της συνάντηση με το ελληνικό κοινό, επίσης μετά από αρκετά χρόνια απουσίας, η Diamanda Galás θα παρουσιάσει κομμάτια από τους δύο τελευταίους της δίσκους, όπως τα «Thrill Is Gone» και «Round Midnight» του Thelonious Monk, το «All the Way» του Jimmy Van Heusen, το δημοφιλές παραδοσιακό «O Death» κ.ά.
https://webtics.megaron.gr | http://www.viva.gr
του Δημήτρη Πεπελάση
Κάποια στιγμή θα ολοκληρωθεί η περιπέτεια της αξιολόγησης. Οι «κομμωτές των ισολογισμών» θα μετρήσουν τις επιπτώσεις της καθυστέρησης και θα αποδώσουν την ευθύνη στους «άλλους». Τότε, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με νέο πρόβλημα. Θα ξεπροβάλλει η γύμνια κυβέρνησης και αντιπολίτευσης σε σχεδιασμούς για την πραγματική οικονομία. Όλοι κρίνουν, μα ουδείς προτείνει.
Αναρωτιέμαι αν έχει γίνει ιεράρχηση επενδυτικών σχεδίων, με κριτήριο την ταχύτητα οικονομικής και κοινωνικής απόδοσης, τις συνέργειες με κλάδους ιδιαίτερης προοπτικής όπως είναι η Ναυτιλία και ο Τουρισμός ή με κλάδους που μπορούν με σχετικά χαμηλού κόστους παρεμβάσεις να αυξήσουν την απασχόληση ή να στηρίξουν τον εξαγωγικό τους προσανατολισμό. Υπάρχει στρατηγική για την υποκατάσταση ή τον αναπροσανατολισμό δραστηριοτήτων σε κλάδους που οι διεθνείς συνθήκες καθιστούν ξεπερασμένους; Υπάρχει άραγε μια έστω γενική άποψη για τις κύριες απειλές και ευκαιρίες της οικονομίας και κάποια σενάρια αντίδρασης; Θα επιδιωχθεί η δημιουργία συμπληρωματικών υποδομών με δημόσιες επενδύσεις, με ΣΔΙΤ, με προσέλκυση διεθνών κεφαλαίων;
Αν αυτά ακούγονται δύσκολα, και ασφαλώς δεν είναι καθόλου απλά, πότε περιμένουν στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση να τα συμπεριλάβουν στην προγραμματική τους «ατζέντα»; Στην πραγματικότητα, δεν έχουν δικαιολογία διότι υπάρχουν δημόσιοι αλλά και ιδιωτικοί επιστημονικοί φορείς με αναλύσεις, διαμορφωμένες προτάσεις, τεκμηριωμένες μελέτες. Στις συναντήσεις τους με τις πολιτικές ηγεσίες, οι εκπρόσωποι των παραγωγικών τάξεων δε θέτουν μόνον αμιγώς οικονομικά ζητήματα αλλά και ζητήματα που αφορούν στα ανούσια εμπόδια της άναρχης γραφειοκρατίας. Τα προβλήματα σέρνονται.
Η περίοδος της κρίσης έχει αναδείξει με πιο αιχμηρό τρόπο ήδη ορισμένες διαπιστώσεις του παρελθόντος που θα πρέπει επιτέλους να λάβουμε υπόψιν μας. Γνωρίζουμε πια ότι, όσο πιο σύνθετο το φορολογικό σύστημα (πολλές κατηγορίες και κλιμάκια), τόσο υψηλότερο το γραφειοκρατικό κόστος συγκέντρωσης των φορολογικών εσόδων. Η πολυπλοκότητα σκοτώνει την οικονομική και κοινωνική αποτελεσματικότητα αλλά και την συναλλακτική ηθική. Η ιδέα της απλούστευσης των κριτηρίων παύει να είναι αντι-αναδιανεμητική όταν περίπου όποιος μπορεί φοροδιαφεύγει και τα μειωμένα έσοδα συρρικνώνουν το αναιμικό κοινωνικό κράτος. Και το συνταξιοδοτικό επίσης, μπορεί ν απλοποιηθεί ώστε να περιορίσει το διαχειριστικό κόστος που τελικά επιβαρύνει τους συνταξιούχους.
Έχουμε επίσης διαπιστώσει ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν την υποδομή και την οργάνωση να εκτελέσουν σε σύντομο χρόνο έργα που προκύπτουν από έκτακτες κοινωνικές συνθήκες και όχι μόνον για τα hot spots. Ίσως μάλιστα, έχει έρθει η ώρα να σκεφτούμε και την εναλλακτική κοινωνική θητεία, την προώθηση της συνεργασίας με την Εκκλησία ή την τοπική αυτοδιοίκηση για προσφορά γευμάτων σε απόρους, ή με αγροτικούς φορείς για προσφορά γευμάτων στα σχολεία.
Αναρωτιέμαι ακόμη, αν κάνουμε έστω τα ελάχιστα για την ευαισθητοποίηση του απόδημου ελληνισμού, στα εθνικά μας θέματα αλλά και για τις επενδυτικές ευκαιρίες που προσφέρονται για την επόμενη ημέρα.
Όταν λοιπόν τελειώσει η κουβέντα για την αξιολόγηση, ποιο το θέμα της επόμενης ημέρας; Το πανηγύρι της ρευστότητας με το σταγονόμετρο ή μήπως ότι πρέπει ν αφεθεί εξολοκλήρου η ανάπτυξη στην ιδιωτική πρωτοβουλία όταν ακόμη και οι πιο φιλελεύθερες οικονομίες εκπονούν εθνικά σχέδια με κατεύθυνση και αναπτυξιακή φιλοσοφία;
Οι «κυβερνάνθρωποι» ας σταματήσουν να κάνουν πως ακούν, συμφωνούν και χαμογελούν, κι ας ακούσουν προσεκτικά αυτούς που ερευνούν, ξέρουν και πονούν.
ΠΗΓΗ: anoixtoparathyro.gr
Αυτό συνέβη όταν η makeup artist Kiki Kameleonti είδε το πρώτο trailer της επερχόμενης νέας έκδοσης του «Ghost in the Shell», μια ταινία που βασίζεται στο δημοφιλές κόμικς Manga και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1995.
Τις περισσότερες φορές, η έμπνευσή της προέρχεται από τα δημοφιλής κινηματογραφικές παραγωγές πολιτισμού, tv-shows και κόμικς.
Στο Super Paradise, της Μυκόνου βρέθηκε το Πάσχα ο Δημοσθένης Βεργής, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, Σβετλάνα.
Ο ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος Έλληνες Οικολόγοι, ο οποίος τον Ιούνιο του 2014 καταδικάστηκε σε 37 χρόνια φυλάκιση για καταπάτηση χιλιάδων στρεμμάτων κοντά στη λίμνη του Μαραθώνα αποφυλακίστηκε πρόσφατα κάνοντας χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου, για λόγους υγείας και πλέον είναι ελεύθερος στο σπίτι του στο κέντρο της Αθήνας.
«Βγήκα από τη φυλακή με το νόμο Παρασκευόπουλου. Η ευτυχία μου δεν περιγράφεται, αλλά η υγεία μου είναι χειρότερα από ποτέ», λέει στην εφημερίδα Espresso.
«Όταν βγήκα από τη φυλακή είχα λοίμωξη του αναπνευστικού. Αυτές τις μέρες είμαι λίγο καλύτερα, αλλά προσέχω» λέει. Σημειώνεται ότι μετά την επεισοδιακή σύλληψή του υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς.
Ο Αλέξις Σάντσες πρωταγωνίστησε και εκτός γηπέδου για λογαριασμό της Άρσεναλ το βράδυ της Δευτέρας (17/04), κάνοντας χαρούμενο έναν μικρό φίλο της ομάδας που βρέθηκε στο “Riverside”. (VIDEO)
https://www.youtube.com/watch?v=GgjkjGgJGL8
Δεν είναι συνηθισμένες σούπερ μοντέλ. Αλλά η Λάρα και η Μάρα Μπαουάρ, 11 χρονών, δίδυμες από το Σάο Πάολο -οι γονείς τους έχουν καταγωγή από την Γουινέα Μπισάου- έχουν προκαλέσει κραδασμούς στον κόσμο της μόδας.
Πέρυσι, η μοναδική, απόκοσμη ομορφιά τους -είναι αλμπίνο- τράβηξε το ενδιαφέρον του Ελβετού φωτογράφου Βινίσιους Τερανόβα, ο οποίος τώρα ζει στο Σάο Πάολο και ο ίδιος.
Άρχισε να φωτογραφίζει τη Λάρα και τη Μάρα – καθώς και την 13χρονη αδελφή τους, την Σέιλα, η οποία δεν είναι αλμπίνο. Βάφτισε το πρότζεκτ «Floras Raras» (σπάνια λουλούδια), για να δείξει πόσο πραγματικά όμορφη μπορεί να είναι η διαφορετικότητα. «Η τέχνη μου αντιπροσωπεύει την ομορφιά στη διαφορετικότητα, καθώς και τις κυριολεκτικές και συμβολικές προεκτάσεις της ενδυνάμωσης» δηλώνει.
«Πιστεύουμε ότι το να είσαι αλμπίνο είναι όμορφο, αγαπάμε τα μαλλιά μας, το χώμα των ματιών μας, τον χρωματικό τόνο του δέρματός μας» είπε η Λάρα στον Τύπο της χώρας της.
«Μεγαλώνοντας έτσι, ήταν εκπληκτικό, μας αρέσει που είμαστε διαφορετικές κι είμαστε ευτυχισμένες με τη μοναδική ομορφιά μας» προσέθεσε η Μάρα.
Οι αδελφές μπορούν πια να περηφανεύονται για τους 6.000 followers που έχουν στο Instagram. Επίσης, για το ότι έχουν υπογράψει να συμμετάσχουν σε επιδείξεις μόδας της Nike, της Insanis και Bazaar Kids.
ΠΗΓΗ : Newsbomb.gr
του Δημήτρη Πεπελάση
Aν βρεθούμε απέναντι σε μια σοβαρή απειλή, θα παλέψουμε, θα τρέξουμε, ή θα λουφάξουμε. Αρκετοί φεύγουν, πολλοί λουφάζουμε και κανείς δε φαίνεται να θέλει να παλέψει παρουσιάζοντας πειστικές προτάσεις που θα βγάλουν την κοινωνία μας από τα αδιέξοδα.
Είναι λανθασμένη η εντύπωση πως όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην πιστωτική χαλάρωση, τα capital controls, τους φόρους, τα θολά μέτρα και αντίμετρα. Αυτά είναι ο βολικός αποπροσανατολισμός και η απαξίωση της πραγματικής πολιτικής. Τους ακούμε στο Κοινοβούλιο να κατηγορούν, να ευχολογούν, ή να φαντασιώνονται επενδύσεις, απασχόληση, ατμομηχανές ανάπτυξης και αξιοπρεπείς συντάξεις. Όμως για μας, έσβησε πια ακόμα και η ψευδαίσθηση πως μνημόνια, εργαλειοθήκες ΟΟΣΑ και διαπραγματεύσεις μπορούν να μεταβολισθούν σε οικονομική στρατηγική. Καταλαβαίνουμε ότι αυτό που ζούμε δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι αποσπασματικά μέτρα καθυστερημένης εξασφάλισης πιστώσεων και σκιά παραχώρησης ευνοϊκής πρόσβασης στα λάφυρα των παραγωγικών υποδομών μας.
Για μια καλύτερη μέρα είναι πολλές οι προϋποθέσεις. Για να κατρακυλήσουμε στην απόλυτη ένδεια, αρκεί να μην ικανοποιηθεί έστω και μια. Χρειαζόμαστε πριν απ’ όλα αντίληψη της πραγματικής κατάστασης, των παραγωγικών δυνατοτήτων, της κοινωνικής δυναμικής.
Οι πολιτικοί αποφεύγουν να τοποθετηθούν. Η χώρα όμως διαθέτει και άξιους, και αντικειμενικούς επιστήμονες και ερευνητικά κέντρα που δεν συντηρούνται με δημόσιους πόρους. Γιατί άραγε δύσκολα βρίσκουν βήμα έκφρασης και διαλόγου; Φταίνε μόνον τα ΜΜΕ ή και ο εγκατεστημένος φόβος; Λέει ο Maslow (Κίνητρα και Προσωπικότητα) ότι: « στη σύγκρουση ανάμεσα στο φόβο να γνωρίσουμε και την ανάγκη να γνωρίσουμε, θίγεται η ψυχολογική και κοινωνική ακεραιότητα των ατόμων». Ίσως έχει δίκιο.
Ο φόβος μας έχει ακινητοποιήσει.
Για να αποκατασταθεί η αισιοδοξία, χρειάζεται ορισμένοι από την πολιτική τάξη να τοποθετηθούν με ειλικρίνεια, για αρχές και ιεραρχήσεις, για όραμα και στρατηγικό σχέδιο. Έστω, να προσφέρουν το έναυσμα για προβληματισμό, γόνιμες ρήξεις και δημιουργικές αντιπαραθέσεις για την πραγματική κοινωνία. Ας αφήσουν τις λεπτομέρειες για τους τεχνοκράτες.
Αρκεί ένα όραμα που να μπορεί να εξελιχθεί σε στρατηγικό σχέδιο.
Αυτό συνεπάγεται, καθαρότητα απόψεων, απλότητα και σαφήνεια. Το επιθυμητό δεν πρέπει να δημιουργεί σύγχυση, πρέπει να αποτελεί βάση πολιτικού προβληματισμού και να ευνοεί ευρύτερες συναινέσεις. Τα κόμματα ασφαλώς θα διαφοροποιούνται ως προς τις ιεραρχήσεις ή τους επιμέρους εναλλακτικούς βηματισμούς ή ως προς την κατανομή βαρών και προνομίων στην κοινωνία. Ωστόσο,το όραμα θα πρέπει να παραμένει εθνικό και διαχρονικό.
Προϋπόθεση είναι η ειλικρίνεια προθέσεων, ο ρεαλισμός, η κοινωνική ευαισθησία, η συνέπεια και η ευελιξία. Οι μεγάλες αλλαγές, ακόμη κι όταν συντελούνται σταδιακά, προκαλούν ασύμμετρες κοινωνικές απώλειες, για τις οποίες οφείλουν να προνοούν με κίνητρα προσαρμογής σε νέες οικονομικές δομές, είτε με μέσα κοινωνικής προστασίας. Απρόβλεπτες αναταράξεις προκαλούνται κι από το διεθνές περιβάλλον, το οικονομικό και γεωστρατηγικό. Η πραγματικότητα εξελίσσεται σε πολλά επίπεδα και δεν μπορεί να εννοηθεί κανένα όραμα ή στρατηγικό σχέδιο χωρίς συμβατές αναθεωρήσεις, παρεκκλίσεις, προσαρμογές, πολιτικές διαμάχες και ανασυνθέσεις. Συνεπώς, προϋποθέτει ουσιαστικό κοινοβουλευτικό έλεγχο, διαφάνεια, κοινωνική λογοδοσία και ανοικτούς διαύλους συναινέσεων.
Σήμερα, δεν συζητάμε ούτε τις απαραίτητες αλλαγές στην παιδεία ώστε να αποκτήσουμε κατανομή ειδικοτήτων ανάλογη με τη ζήτηση σε νέα επαγγέλματα, ούτε ερμηνεύουμε υπεύθυνα το παράδοξο πως με αύξηση τον τουριστικών αφίξεων προέκυψε μείωση των τουριστικών εσόδων.
Έχετε προσέξει τις δηλώσεις «κυβερνανθρώπων» μετά από συναντήσεις τους με εκπροσώπους των παραγωγικών τάξεων; «Η γύμνια λάμπει… απουσία κι όλα τίποτα«, (Δημήτρης Λάγιος ,«Να Ονειρεύομαι»).
Και αν υπάρξουν ευκαιρίες, κινδυνεύουμε να τις χαραμίσουμε.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ