Υπατία: Ουρανογραφία Μνήμης — Μια θεατρική βραδιά κάτω από τα αστέρια του Θησείου

Ποια ήταν η Υπατία

Κόρη του μαθηματικού και αστρονόμου Θέωνα, η Υπατία της Αλεξάνδρειας υπήρξε αστρονόμος, φιλόσοφος και δασκάλα, και ανέλαβε τη διεύθυνση της φημισμένης Νεοπλατωνικής Σχολής της πόλης — της ίδιας σχολής όπου είχε διδάξει παλαιότερα ο Πλωτίνος. Σε μια εποχή που η γνώση και η δημόσια ομιλία θεωρούνταν σχεδόν αποκλειστικά ανδρική υπόθεση, εκείνη δίδαξε φιλοσοφία, μαθηματικά και αστρονομία σε μαθητές διαφορετικών θρησκειών και κοινωνικής προέλευσης, με τη φήμη της να ταξιδεύει πολύ πέρα από την Αλεξάνδρεια, σε ολόκληρη τη Μεσόγειο. Το τραγικό τέλος της, το 415 μ.Χ., όταν δολοφονήθηκε βίαια από φανατισμένο πλήθος, έκανε το όνομά της σύμβολο της αιώνιας σύγκρουσης ανάμεσα στη γνώση και τον σκοταδισμό.

Το έργο: δεκατέσσερις εικόνες μιας ζωής

Το κείμενο υπογράφει και ερμηνεύει η ίδια η Μαριάννα Λαμπίρη, ενώ τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο Δημήτρης Κομνηνός. Η παράσταση οργανώνεται σε δεκατέσσερις σκηνές-μνήμες, όπου εναλλάσσονται η διδασκαλία και η μαθητεία, τα μαθηματικά και η παρατήρηση των άστρων, οι φιλοσοφικές αναζητήσεις, οι πολιτικές εντάσεις της εποχής και τα ανθρώπινα πάθη — εικόνες που, όπως σημειώνουν οι δημιουργοί, ξεδιπλώνονται σαν αστερισμοί σε έναν νυχτερινό ουρανό μνήμης.

Ο ποιητικός λόγος της Λαμπίρη συνοδεύεται από τα πρωτότυπα μουσικά τοπία του Τηλέμαχου Μούσα, ενώ ο πραγματικός νυχτερινός ουρανός πάνω από το Αστεροσκοπείο γίνεται ο φυσικός σκηνικός χώρος της παράστασης. Στόχος είναι η Υπατία να μην παρουσιαστεί ως ένα απόμακρο ιστορικό μνημείο, αλλά ως μια ζωντανή παρουσία που συνομιλεί με τα ζητήματα του σήμερα. Όπως έχει πει η ίδια η συγγραφέας, όσο πλησίαζε τη μορφή της Υπατίας τόσο περισσότερο ένιωθε μια γυναίκα που αναζητούσε τη σοφία πίσω από τα πράγματα.

Μια βραδιά διπλής εμπειρίας: θέατρο και αστρονομία

Η επιλογή του χώρου δεν είναι τυχαία. Μετά το πέρας της παράστασης, το κοινό έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει αστρονομική παρατήρηση μέσα από το τηλεσκόπιο του Εθνικού Αστεροσκοπείου, κλείνοντας έτσι τη βραδιά με μια ματιά στον πραγματικό ουρανό — τον ίδιο ουρανό που μελετούσε η ηρωίδα του έργου πριν από δεκαεπτά αιώνες.

Πρακτικές πληροφορίες

  • Τίτλος: Υπατία: Ουρανογραφία Μνήμης
  • Κείμενο – Ερμηνεία: Μαριάννα Λαμπίρη
  • Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κομνηνός
  • Μουσική σύνθεση: Τηλέμαχος Μούσας
  • Ημερομηνίες: 8–13 Ιουλίου 2026 (έξι παραστάσεις)
  • Ώρα προσέλευσης: 21:00 | Ώρα έναρξης: 21:30
  • Διάρκεια: 65 λεπτά
  • Χώρος: Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Κέντρο Επισκεπτών Θησείου, λόφος Νυμφών
  • Τιμή εισιτηρίου: 15€ (ενιαία)
  • Θέσεις: καθήμενες, μη αριθμημένες
  • Εισιτήρια: αποκλειστικά ηλεκτρονικά, μέσω more.com — δεν γίνονται τηλεφωνικές κρατήσεις
  • Χρήσιμη σημείωση: στον χώρο δεν λειτουργεί κυλικείο ούτε ψύκτης νερού, οπότε συνιστάται να έχετε μαζί σας νερό

Για περισσότερες πληροφορίες και αγορά εισιτηρίων, επισκεφθείτε το more.com.

Share it!
spot_img

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Ρόδι: το φθινόπωρο μπαίνει στο καθημερινό τραπέζι

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τις γιορτές. Με τη γλυκόξινη γεύση και την τραγανή υφή του, το ρόδι μεταμορφώνει μια απλή σαλάτα με πλιγούρι, φέτα και μυρωδικά σε χορταστικό γεύμα.

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.