«Μια άλλη ιστορία», ένα παιδικό βιβλίο από τη Σία Κοσιώνη για τις ειδήσεις

Στα τέλη του περασμένου Μαΐου, η εφημερίδα δέχτηκε τους πιο χαριτωμένους επισκέπτες που έχουν περάσει ποτέ το κατώφλι της. Επρόκειτο για 48 μαθητές του νηπιαγωγείου «Ι. Μ. Καρράς» του Κολλεγίου Αθηνών που ήρθαν να δουν πώς βγαίνει η «Καθημερινή», ενώ μια ημέρα πριν είχαν επισκεφθεί και το πιεστήριό μας. Τα παιδιά ήταν κατενθουσιασμένα, με ερωτήσεις για τη δουλειά μας και κυρίως για το τι είναι ειδήσεις.

Ανάμεσα στην ομάδα ήταν και ο γιος της Σίας Κοσιώνη, ο Δήμος, που έχει σχηματίσει ήδη κάποια άποψη για το λειτούργημα της δημοσιογραφίας. Πέραν της καθημερινής τριβής με το επάγγελμα της μητέρας του, την είδε να έρχεται ως προσκεκλημένη στο τμήμα του στο σχολείο για να μιλήσει για τη δουλειά της. Οι μικροί είχαν ήδη ακούσει γιατρούς, δικηγόρους και άλλους επαγγελματίες να λένε για το πώς περνάει η μέρα τους, ποια είναι τα καθήκοντά τους.

«Προτού πάω αναρωτήθηκα ποιος θα ήταν ο καλύτερος τρόπος να μιλήσω σε παιδιά πέντε ετών για τις ειδήσεις», λέει η καλή συνάδελφος στη στήλη. Κατέληξε στη μορφή ενός παραμυθιού που θα εξηγούσε αυτές τις έννοιες και όντως ο τρόπος αυτός ήταν πολύ διασκεδαστικός αλλά και αποτελεσματικός.

«Οταν λοιπόν ο εκδοτικός οίκος Le Bee που δημιούργησε ο δραστήριος Γιώργος Λεμπέσης μου πρότεινε να γράψω ένα παιδικό βιβλίο για το θέμα αυτό, είχα σχεδόν έτοιμο το υλικό και έτσι προέκυψε μια έκδοση».

Το πόνημα έχει τίτλο «Μια άλλη ιστορία» και θα παρουσιαστεί στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ (αίθουσα «Γεώργιος Καράντζας»), αύριο Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου στις 12.00 μ.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Παύλος Τσίμας, η Μαρία Ευθυμίου και η Μαρία Ναυπλιώτου.

Πρωταγωνιστεί η μικρή Αναστασία, που της αρέσουν πολύ οι ιστορίες και κάθε βράδυ βάζει τους γονείς της να της διαβάζουν παραμύθια ώστε ύστερα εκείνη να σκαρώνει με τη φαντασία της κόσμους ολόκληρους με πριγκίπισσες, φτερωτά άλογα, νεράιδες και μαγικά ραβδιά. Εχει δει την εφημερίδα στο σπίτι και η μητέρα της της εξηγεί πως εκεί διαβάζει κανείς αληθινές ιστορίες και πως αυτοί που τις γράφουν λέγονται δημοσιογράφοι.

Η διάσωση μιας γάτας που ανέβηκε σε ένα από τα δένδρα του σχολείου είναι μία από αυτές τις αληθινές ιστορίες που μεταφέρεται από την Αναστασία στους γονείς της.

Το ίδιο το γεγονός την παρακινεί να ξεκινήσουν μια μαθητική εφημερίδα που όλα τα παιδιά θα γράφουν αληθινές ιστορίες.

«Στόχος του βιβλίου είναι να διδάξει στα παιδιά την αξία των αληθινών ιστοριών, δηλαδή των ειδήσεων αλλά κυρίως την αξία της ίδιας της ενημέρωσης. Οταν νοιάζεσαι για το τι συμβαίνει γύρω σου, είτε στο σπίτι σου, στη γειτονιά σου, στην πόλη ή στον κόσμο, τότε αρχίζεις να αναπτύσσεις την αλληλοκατανόηση, την ενσυναίσθηση, την ανεκτικότητα και την αλληλεγγύη», τονίζει. Τη θαυμάσια εικονογράφηση ανέλαβε η Λιάνα Δενεζάκη.

Πηγή: Μαργαρίτα Πουρνάρα / ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Share it!
spot_img

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Ρόδι: το φθινόπωρο μπαίνει στο καθημερινό τραπέζι

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τις γιορτές. Με τη γλυκόξινη γεύση και την τραγανή υφή του, το ρόδι μεταμορφώνει μια απλή σαλάτα με πλιγούρι, φέτα και μυρωδικά σε χορταστικό γεύμα.

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.