Ήταν μια ιδέα που απασχολούσε από την πρώτη στιγμή της θητείας την Κατερίνα Σακελλαροπούλου, να δημιουργηθεί δηλαδή, σε αίθουσα του Προεδρικού Μεγάρου, ένα Μουσείο Δώρων, όπου θα εκτίθενται και θα προβάλλονται οι προσφορές προς το ύπατο αξίωμα της ελληνικής πολιτείας.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για τα επίσημα δώρα που προσφέρθηκαν από ηγέτες και πρέσβεις ξένων κρατών, θρησκευτικές, στρατιωτικές και δημοτικές αρχές της χώρας μας, συλλόγους, και απλούς πολίτες στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είτα κατά της επίσημες επισκέψεις υψηλών προσκεκλημένων στη χώρα μας, είτε κατά τις περιοδείες της κυρίας Σακελλαροπούλου.
Μετά από εργασίες τεσσάρων μηνών, το Μουσείο είναι έτοιμο και παρουσιάζεται στο κοινό.
Δημιουργήθηκε από το μηδέν και συγκεντρώνει εικόνες, σημαίες, εξαρτήματα παραδοσιακών στολών, θυρεούς ακριτικών δήμων και στρατιωτικών σωμάτων, εμβλήματα πολεμικών πλοίων, ξίφη, πίνακες, εργόχειρα, μικρά γλυπτά, κομψοτεχνήματα, πλακέτες – όλα δείγματα σεβασμού, φιλίας, εγκάρδιων διακρατικών σχέσεων.
Σε ανάρτησή της η Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Είναι πολλά τα εκθέματα που με συγκινούν ιδιαίτερα. Ένα κέντημα σχεδιασμένο από το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης, που φιλοτεχνήθηκε από τις γυναίκες του Μεγάλου Δέρειου. Μια παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά της Καλύμνου. Αναμνηστικά από τους δήμους της Grecia Salentina, τα ελληνόφωνα χωριά της Κάτω Ιταλίας. Υφαντά, δαντέλες, λευκαρίτικα κεντήματα. Ζωγραφικά έργα παιδιών. Και πάνω απ’ όλα, ένα ζωγραφικό δίπτυχο της μικρής Βερόνικα Πίρκο από την Ουκρανία με τίτλο «Τα παιδιά της Μαριούπολης» που μου δώρισε ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι κατά την πρόσφατη επίσκεψή μου στο Κίεβο. Το κοριτσάκι ζωγράφισε το δημοτικό θέατρο της Μαριούπολης όπως ήταν πριν και όπως έγινε μετά τους σφοδρούς ρωσικούς βομβαρδισμούς. Στο πρώτο μέρος του διπτύχου, το παιδί απεικονίζεται να κρατά το χέρι του πατέρα της – στο δεύτερο, ο πατέρας είναι νεκρός. Είναι ένα έργο με μεγάλη συγκινησιακή δύναμη και ιστορικό βάρος, όπως εξάλλου και όλα τα εκθέματα του Μουσείου μας. Δώρα που προσφέρθηκαν στο πρόσωπο, αλλά τιμούν τον θεσμό, δώρα με μεγάλη εθνική, ιστορική ή καλλιτεχνική αξία, επιστρέφονται σήμερα στον ελληνικό λαό, στον οποίο ανήκουν».
