Επιστροφή υγειονομικών: γιατί κάποιοι «κάνουν τους Κινέζους»;

Γράφει ο Αργύρης Αργυριάδης

To 2023 ανέτειλε. Η πανδημία του κορονοϊού, όμως, δεν έδυσε. Αντιθέτως, οι περισσότερες αναλύσεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μπαίνουμε σε μία νέα φάση αναγκαστικής μεν, επικίνδυνης δε «συγκατοίκησης». Μία νέα μετάλλαξη δεν μπορεί επιστημονικά να αποκλειστεί, ιδίως λόγω των δυσεξήγητων παλινωδιών στην Κίνα. Από τη στρατηγική του «μηδέν κρούσματος» οδηγήθηκε στην άρση των μέτρων, αυξάνοντας τον κίνδυνο μίας νέας μετάλλαξης. Η Κίνα, όμως, δεν είναι τυχαία χώρα. Ήταν η «μήτρα του κακού», ενώ ο υπερμεγέθης πληθυσμός της μπορεί να γίνει ένα «ζωντανό εργαστήριο», ευεπίφορο στη δημιουργία νέων κορονοϊών.

Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο τι κάνουμε ως χώρα; Όχι μόνον εφησυχάζουμε -άλλωστε προ πολλού έχουμε προτάξει την οικονομική ανάπτυξη από την προστασία της ανθρώπινης ύπαρξης και τούτο αποδεικνύεται από τις τραγικές θέσεις που βρισκόμαστε παγκόσμια από άποψη θανάτων από κορονοϊό- αλλά στέλνουμε και λάθος μηνύματα. Για ποιο λόγο η κυβέρνηση αποφάσισε την επιστροφή των ανεμβολίαστων υγειονομικών στην εργασία τους από την αρχή του έτους; Τι ακριβώς μήνυμα εκπέμπει το υπουργείο Υγείας και οι καθ’ ύλην αρμόδιοι, όταν ακόμη δεν έχουμε οριστικά βγει από το τέλμα της πανδημίας; Αλήθεια, πώς θα μεταπεισθούν οι συμπολίτες μας για την πρόσθετη δόση του εμβολίου όταν ουσιαστικά επιβραβεύονται οι αρνητές που συν τοις άλλοις πολλοί εξ αυτών είναι και γιατροί; Σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ επέστρεψαν στην εργασία τους περίπου 2.200 υγειονομικοί, εκ των οποίων περί τους 170 είναι ιατρικό προσωπικό. Επισημαίνεται ότι είχαν τεθεί σε αναστολή τον Σεπτέμβριο του 2021, περίπου 6.500 υγειονομικοί, εκ των οποίων η πλειονότητα στη συνέχεια εμβολιάστηκε. Σε κάθε περίπτωση για ποιο λόγο θεωρούνται επαγγελματικά επαρκείς να προσφέρουν υγειονομικές υπηρεσίες σε εθνικό επίπεδο εκείνοι που θεωρούν ότι το εμβόλιο έχει μικροτσίπ, μεταλλάσσει το DNA μας και αποσκοπεί στον έλεγχό μας από σκοτεινές δυνάμεις;

Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι τούτο δεν αποτελεί επιλογή της κυβέρνησης, αλλά αναγκαστική συμμόρφωσή της με σχετική απόφαση του ΣτΕ. Ουδέν αναληθέστερον. Το ΣτΕ έκρινε με τα στοιχεία που η ίδια η κυβέρνηση προσκόμισε ενώπιον του. Και όλως παραδόξως αυτά δεν είχαν επικαιροποιηθεί, όπως ευλόγως απαιτούνταν. Πράγματι, με την υπ. αριθ. 2332/2022 απόφασή του, το ΣτΕ απεφάνθη επί δύο σημαντικών ζητημάτων.

Πρώτον, έκρινε -επαναλαμβάνοντας και παλαιότερες αποφάσεις του για το ίδιο θέμα- ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία της δημόσιας υγείας κατά του κορονοϊού όπως είναι, μεταξύ άλλων, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός κατηγορίας εργαζομένων, μπορεί μεν να συνιστούν ακόμα και σοβαρή επέμβαση στην απόλαυση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου, όπως είναι η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς, η ελευθερία κινήσεως και η ιδιωτική ζωή, πλην όμως η επέμβαση αυτή είναι συνταγματικώς ανεκτή εφόσον, μεταξύ άλλων, τα μέτρα αυτά λαμβάνονται για το απολύτως αναγκαίο χρονικό διάστημα και, πάντως, μέχρι την εξεύρεση λύσεως για την ανάσχεση της πανδημίας. Επισήμανε δε, ότι η ένταση και η διάρκειά των ανωτέρω μέτρων, λόγω της προσωρινότητάς τους, πρέπει να επανεξετάζονται περιοδικώς από τα αρμόδια κρατικά όργανα ανάλογα με τα υφιστάμενα επιδημιολογικά δεδομένα και την εξέλιξη των έγκυρων επιστημονικών παραδοχών.

Δεύτερον, έκρινε ότι ειδικά στην περίπτωση της πράξης που προσβλήθηκε ενώπιον του (και ερείδονταν στο Ν.4917/2022) είχε περάσει διάστημα μεγαλύτερο των οκτώ μηνών, δίχως η πολιτεία να επαναξιολογήσει τα μέτρα που έλαβε δυνάμει πρόσφατων επιδημιολογιών και επιστημονικών στοιχείων, ιδίως όταν τούτα, στο πλαίσιο της δυναμικής της πανδημίας, άλλαζαν ουσιωδώς καθημερινά. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, η πολιτεία παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας.

Τι θα αναμένετο; Η πολιτεία να νομοθετήσει εκ νέου τα μέτρα, διατηρώντας την αναστολή εργασίας των υγειονομικών, και επιστηρίζοντας την κρίση της σε επικαιροποιημένα επιστημονικά και επιδημιολογικά δεδομένα. Επέλεξε το αντίθετο (προεκλογική περίοδος, γαρ). Αρκεί να μην πληρώσουμε οι υπόλοιποι την επαμφοτερίζουσα στάση της πολιτείας…

Ο κ.Αργύρης Αργυριάδης είναι Δικηγόρος, Διαπιστευμένος Διαμεσολαβητής
& Διαχειριστής Αφερεγγυότητας

Share it!
spot_img

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Ρόδι: το φθινόπωρο μπαίνει στο καθημερινό τραπέζι

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τις γιορτές. Με τη γλυκόξινη γεύση και την τραγανή υφή του, το ρόδι μεταμορφώνει μια απλή σαλάτα με πλιγούρι, φέτα και μυρωδικά σε χορταστικό γεύμα.

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.