του Δημήτρη Μαχαιρίδη
Η ζωή δεν είναι ποτέ “la vie en rose”, έχει δυσκολίες, σκαμπανεβάσματα. Κάποια στιγμή έμεινα στο κρεβάτι, μετακινήθηκα με αμαξίδιο και όταν σηκώθηκα και ξαναπερπάτησα διαπίστωσα ότι τα απλά είναι και τα πιο πολύτιμα πράγματα. Η ζωή μου ήταν γεμάτη συμπτώσεις, που μου δίδαξαν και μου έμαθαν πολλά. Σημερινές εκμυστηρεύσεις της ιέρειας του Φασμπίντερτηκε Χάνα Σιγκούλα στην Αποθήκη Γ’ του 55ου Φεστιβάλ Διεθνούς Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.
Επίσημη προσκεκλημένη του Φεστιβάλ, η Χάνα Σιγκούλα διατηρεί πάντα την λάμψη στο βλέμμα της που την έκανε διάσημη, πήρε ίσως λίγα παραπανήσια κιλά, η πλούσια ξανθιά χαίτη της έχει γκριζάρει αρκετά, αλλά ο λόγος είναι ουσιαστικός και πολυσήμαντος.
“Γεννήθηκα σε μια Γερμανία όπου η ηθική καταστροφή ήταν μεγαλύτερη από την υλική. Η ενοχή για τα εγκλήματα του πολέμου που αναπτύχθηκε μετά το τέλος του πολέμου στην Γερμανία λειτούργησε επαναστατικά σε πολλά επίπεδα. Το ζήσαμε το 1968 στο Παρίσι, στη Δυτική Γερμανία, στην Καλιφόρνια. Ξέρω ότι το έζησαν και στην Ελλάδα τότε, παρά τα προβλήματα της εποχής εκείνης. Θελήσαμε να αλλάξουμε τον κόσμο, να μην είναι το χρήμα πίσω από τις αποφάσεις. Αλλά μέχρι και σήμερα αυτό δεν άλλαξε. Δεν είναι, όμως, η ζωή μόνο χρήμα.Ούτε η Γερμανία μπορεί να συνεχίσει να ζει μέσω της μαζικής παραγωγής. Θα αντιμετωπίσει σύντομα το πρόβλημα του κορεσμού. Χρειαζόμαστε πια τόσα αυτοκίνητα που δεν σταματά να παράγει η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία;”
Απλή, φιλική, προσιτή η Χάνα Σιγκούλα προεκτείνει την εικόνα της σταρ πολύ περισσότερο από τα αστραπτερά φλας στο λόγο της και στα επιχειρήματά της. Άλλωστε για να διατηρήσεις το μύθο της σταρ απαιτείται πολύ μυαλό.
“Μου αρέσει που σήμερα πλέον έσπασαν τα σύνορα ανάμεσα στην μυθοπλασία και στο ντοκιμαντέρ. Παράγονται ταινίες που μας φέρνουν ακόμη πιο κοντά. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει μέλλον όταν κάποιος ενεργεί μόνος του, σε όλα τα επίπεδα. Αυτό που συμβαίνει πολιτικά στην Ουγγαρία, αλλά και η άνοδος της Λεπέν στην Γαλλία δεν έχουν μέλλον. Γιατί ξαναστρέφει τον άνθρωπο στο εαυτό του, του κλείνει τα μάτια, ενώ η εποχή μας ζητά την επαφή, την επικοινωνία.Χθες μου είπαν ότι στη Θεσσαλονίκη η ανεργία των νέων φτάνει στο 60%. Αυτό είναι τραγικό, αλλά δεν πρέπει να σε κάνει οπορτουνιστή, αντίθετα πρέπει να σε γεμίσει με ενέργεια να υπερβείς τον εαυτό σου, να κάνεις πράγματα για σένα και για τους γύρω σου.”
