«Puzzle therapy»: Τo χόμπι που βελτιώνει τη διάθεση και τη ψυχική μας υγεία

Κάποιοι το βρίσκουν βαρετό και άλλοι εθιστικό. Η ενασχόληση με το παζλ μπήκε δυναμικά στη ζωή μας την περίοδο του Covid. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν παρατηρήθηκε αύξηση της τάξεως του 370% κατά τις εβδομάδες της πρώτης καραντίνας. Ο αριθμός των παραγγελιών κατασκευών παζλ στην Αμερική φημολογείται ότι μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνον της περιόδου της Παγκόσμιας Οικονομικής Ύφεσης που ξέσπασε το 1929.

Τα οφέλη της συμπλήρωσης ενός παζλ

Η συμπλήρωση ενός παζλ ενεργοποιεί μια σειρά γνωστικών ικανοτήτων, πράγμα που μπορεί μακροχρόνια να αποβεί ωφέλιμο για τον εγκέφαλό μας, σημειώνεται σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Aging Neuroscience.

Κατά την έρευνά του ο Fissler (ψυχολόγος και ερευνητής νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ulm) δοκίμασε την πρακτική τού παζλ σε υγιείς ενήλικες που δεν ήταν εξοικειωμένοι με αυτό το παιχνίδι υπομονής. Μια εκατοντάδα ατόμων υποβλήθηκαν σε γνωστικά τεστ, προκειμένου να αξιολογηθούν οι ικανότητές τους πριν και μετά από τη μελέτη. Όμως, μόνο οι μισοί από αυτούς έπρεπε να φτιάχνουν παζλ για τουλάχιστον μία ώρα καθημερινά επί 5 εβδομάδες – μιλάμε για 3.589 κομμάτια παζλ που συμπληρώθηκαν μέσα σε 49 ώρες κατά μέσο όρο.

Συγκρίνοντας τις δύο ομάδες, ο ερευνητής βρήκε ότι η συμπλήρωση παζλ ενεργοποιεί 8 οπτικές και χωρικές εγκεφαλικές λειτουργίες, όπως π.χ. η αντίληψη, η ευελιξία, η ταχύτητα της σκέψης και η νοητική περιστροφή (που χρησιμοποιείται από τον παίκτη για να φανταστεί προς τα πού να τοποθετήσει το κάθε κομμάτι). Σύμφωνα με τον Fissler, η συμπλήρωση παζλ βελτιώνει σημαντικά κάποιες από τις εγκεφαλικές μας ικανότητες. Η μελέτη χρηματοδοτήθηκε από έναν κατασκευαστή παζλ, αλλά διενεργήθηκε με πλήρη αυτονομία σε όλα τα στάδιά της, διευκρινίζει ο πανεπιστημιακός ερευνητής.

Puzzle therapy

Το μυαλό μαθαίνει να λειτουργεί συνδυαστικά, να γεμίζει τα κενά μιας εικόνας με αυτό που θα μπορούσε να είναι το ιδανικό της συμπλήρωμα ενώ ταυτόχρονα νέοι και μεγαλύτεροι έχουν την ευκαιρία να χρησιμοποιούν τα δάκτυλα των χεριών τους για κάτι άλλο από αυτό με το οποίο τα κρατούν συνήθως απασχολημένα σήμερα, δηλαδή τα πληκτρολόγια.

Κάθε κομμάτι που βρίσκει τη θέση του, κάνει το μυαλό να αισθάνεται πλήρες και ευτυχισμένο: το βάζει σε τάξη. Η διαδικασία κατασκευής παζλ εστιάζει το μυαλό στην εργασία κλείνοντας έξω άλλες ανησυχίες και προβλήματα. Έτσι οι πιο φανατικοί του “αθλήματος” μπαίνουν σε μια ζεν κατάσταση, βιώνουν μια εσωτερική ηρεμία που είναι δύσκολο να απαντηθεί αλλού, στους φρενήρεις ρυθμούς της εποχής που ζούμε. Πρόκειται για – ανάμεσα σε άλλα – μια μέθοδο διαλογισμού (meditation).

Καταλήγουμε λοιπόν, ότι το όφελος που μπορούμε να λάβουμε από αυτή την ενασχόληση συνδέεται άμεσα με την περιπλοκότητα του παζλ που φτιάχνουμε.

 

Πηγή: in.gr

Share it!
spot_img

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Ρόδι: το φθινόπωρο μπαίνει στο καθημερινό τραπέζι

Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τις γιορτές. Με τη γλυκόξινη γεύση και την τραγανή υφή του, το ρόδι μεταμορφώνει μια απλή σαλάτα με πλιγούρι, φέτα και μυρωδικά σε χορταστικό γεύμα.

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Στο Περιστέρι, δύο γυναίκες έδωσαν νέο σχήμα στη δουλειά τους

Η Μαρία και η Ζανέτ άλλαξαν την πορεία της LINUM, περνώντας από τα κεριά στα κεραμικά. Στο Περιστέρι, η συνεργασία τους συνδέει τη δημιουργία με την καθημερινή ζωή μιας μικρής επιχείρησης.

«Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη»: Όταν τα βιβλία γίνονται ένας τόπος ελευθερίας

Το εμβληματικό έργο της Αζάρ Ναφίσι μεταφέρεται στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης, σε διασκευή Ηρώς Μπέζου και σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου. Μια ιστορία για τη δύναμη της λογοτεχνίας, τη γυναικεία φιλία και το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να ορίζει τη ζωή του.

Μια διαφορετική απόδραση στο Μουσείο Κοτσανά: Τα αρχαία ρομπότ κρύβονται στην καρδιά της Αθήνας

Αυτόματες μηχανές, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων, το ξυπνητήρι του Πλάτωνα και εφευρέσεις που μοιάζουν να έρχονται από το μέλλον. Στην Πινδάρου, λίγα βήματα από το Σύνταγμα, ένα μουσείο αποκαλύπτει την εντυπωσιακή τεχνολογική πλευρά της αρχαιότητας.

«Διάλογοι Ονείρων»: Όταν το πιάνο και η κιθάρα αφηγούνται την ίδια ιστορία

Ο Άρης Γραικούσης και ο Νίκος Μπαλογιάννης συναντιούνται μουσικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε ένα ιδιαίτερο ρεσιτάλ που συνδέει τον Σοπέν, τον Αγουστίν Μπάριος Μανγκορέ και τον Μίκη Θεοδωράκη.

«Μπράβο Κολονέλο»: Η Αθήνα του 1940 ξαναζωντανεύει μέσα από το γέλιο και τη μουσική

Η ιστορική πολεμική επιθεώρηση επιστρέφει για δύο παραστάσεις στο Θέατρο Ολύμπια, με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ευκλείδη. Ένα ταξίδι στην εποχή που το θέατρο έγινε καταφύγιο, παρηγοριά και φωνή αντίστασης.