Όλοι έχει τύχει να ακούσουμε τον ήχο της φωνής μας μέσα από κάποιο βίντεο ή κάποια απομαγνητοφώνηση.
Όταν συμβαίνει αυτό, συνήθως απορούμε με το πώς ακούγεται η φωνή μας, αφού, σχεδόν, δεν την αναγνωρίζουμε. Ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον ήχο της φωνής μας όταν μιλάμε είναι τελείως διαφορετικός σε σύγκριση με όταν τον ακούμε από κάποια εξωτερική πηγή. Όταν μιλάμε, οι φωνητικές χορδές δονούνται και στη συνέχεια δονείται και το δέρμα μας, ενώ τα εσωτερικά ηχητικά κύματα αντανακλούν μέσα στο κρανίο και τη στοματική μας κοιλότητα. Ο συνδυασμός όλων αυτών των δονήσεων είναι ο ήχος που αντιλαμβανόμαστε ως τη δική μας φωνή.
Το αποτέλεσμα είναι να φτάνει στα αυτιά μας μια φωνή αισθητά πιο βαθιά, λόγω της χαμηλότερης συχνότητας από τις δονήσεις των οστών. Αν συγκρίνετε αυτό τον ήχο με εκείνον που ακούν όλοι οι άλλοι να βγαίνει από το στόμα μας και μεταδίδεται μέσω του αέρα, θα διαπιστώσετε ότι αυτό που φτάνει στους άλλους είναι πολύ διαφορετικό και λιγότερο «μπάσο». Ταυτόχρονα, ο εγκέφαλός μας έχει συνηθίσει τον ήχο της φωνής μας. Κατά κανόνα αυτό που αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος ως την δική μας φωνή είναι ο ήχος αυτό που φτάνει στα αυτιά, αφότου έχει ταξιδέψει εσωτερικά στο κεφάλι μας. Όταν η πηγή είναι εξωτερική, το αποτέλεσμα είναι τελείως διαφορετικό και ο εγκέφαλος δυσκολεύεται να το ταυτίσει με την δική μας φωνή.
