Δεν θα το βρεις σε κάποιον πολυσύχναστο δρόμο. Δεν έχει εντυπωσιακή πρόσοψη, δεν έχει φωτεινή επιγραφή που τραβάει τα βλέμματα, ούτε την εικόνα ενός εστιατορίου που φωνάζει για προσοχή στα social media.
Το Da Michele είναι κρυμμένο εκεί όπου δεν θα σκεφτόσουν ποτέ να ψάξεις: στην αυλή ενός εμπορικού κέντρου, στην Άνοιξη, δίπλα στον Άγιο Στέφανο.Κι όμως, πίσω από αυτή την απρόσμενη είσοδο κρύβεται μία από τις πιο αυθεντικές ιταλικές εμπειρίες που μπορεί να ζήσει κανείς στην Αθήνα.
Από τη στιγμή που θα περάσεις την πόρτα, ο θόρυβος του πάρκινγκ εξαφανίζεται. Βρίσκεσαι ξαφνικά σε μια μικρή trattoria που θα μπορούσε να βρίσκεται σε κάποιο στενό της Matera ή της Νάπολης. Οι τοίχοι είναι ζωγραφισμένοι με ιταλικά τοπία, το «La Vita è Bella» σου υπενθυμίζει τη φιλοσοφία του χώρου, ένα κλασικό Fiat 500 και μια Vespa σε βάζουν στο κλίμα, ενώ στο κέντρο δεσπόζει μια βιτρίνα γεμάτη παρμεζάνες, πεκορίνο, προσούτο, σαλάμια, φρέσκες πάστες και ιταλικά προϊόντα που μπορείς να πάρεις μαζί σου φεύγοντας.Δεν είναι σκηνικό. Είναι η καθημερινότητά τους.
Ο άνθρωπος που δεν θέλησε ποτέ να μεγαλώσει το μαγαζί του
Πίσω από κάθε πιάτο βρίσκεται ο Michele Silletti, ένας άνθρωπος που κουβαλά τη νότια Ιταλία μέσα του.
Γεννημένος στη Matera, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’80 μαζί με την Ελληνίδα σύζυγό του και άνοιξε το πρώτο του εστιατόριο στη Γλυφάδα. Χρόνια αργότερα δημιούργησε το Da Michele στην Άνοιξη, επιλέγοντας συνειδητά να παραμείνει μικρό.
Παρά τις προτάσεις που έχει δεχτεί να μεταφερθεί σε μεγαλύτερο χώρο ή να εξελιχθεί σε ένα πιο “μοντέρνο” εστιατόριο, εκείνος απαντά πάντα το ίδιο. Θέλει να μαγειρεύει ο ίδιος, να βγαίνει από την κουζίνα, να μιλάει με τους πελάτες, να προτείνει τι έφτασε το πρωί από τη θάλασσα και να μαγειρεύει σαν να έχει κόσμο στο σπίτι του.
Σήμερα, δίπλα του βρίσκεται και ο γιος του, συνεχίζοντας μια οικογενειακή ιστορία που έχει ως μοναδικό πρωταγωνιστή το καλό φαγητό.
Εδώ το μενού το αποφασίζει… η μέρα
Στο Da Michele δεν πηγαίνεις μόνο για να παραγγείλεις. Πηγαίνεις για να ακούσεις τι έφτασε σήμερα.
Ο Michele αυτοσχεδιάζει καθημερινά ανάλογα με τις πρώτες ύλες: ολόφρεσκα όστρακα και θαλασσινά από τη Χαλκίδα, χειροποίητες πάστες, εκλεκτά αλλαντικά και τυριά από την Ιταλία.
Η καρμπονάρα του, με αυθεντικό guanciale, έχει αποκτήσει φανατικούς θαμώνες. Η arrabbiata έχει όλη τη δύναμη της ρωμαϊκής παράδοσης, ενώ αν είσαι τυχερός μπορεί να πετύχεις καραβιδομακαρονάδα με καραβίδα ημέρας, λευκή μακαρονάδα με αχινό και χτένια ή καλαμαράτα γεμάτη όστρακα που μόλις έφτασαν στην κουζίνα.
Το vitello tonnato, τα carpaccio, τα ριζότο, οι ταλιάτες, τα σκαλοπίνια, η saltimbocca alla Romana και το συκώτι αλά Βενετσιάνα αποδεικνύουν πως εδώ η ιταλική κουζίνα δεν είναι μόδα. Είναι τρόπος ζωής.
Τα λαζάνια εμφανίζονται μόνο τα Σαββατοκύριακα και εξαφανίζονται γρήγορα. Η burrata με μαρμελάδα κόκκινης πιπεριάς είναι από εκείνα τα πιάτα που δύσκολα ξεχνάς, ενώ τα πλατό αλλαντικών και τυριών θυμίζουν περισσότερο οικογενειακό τραπέζι στην Ιταλία παρά εστιατόριο της Αθήνας. Και όταν έρθει η ώρα του γλυκού, δύσκολα θα αντισταθείς στο αέρινο τιραμισού με κρέμα φιστικιού. Αν η παρέα έχει διάθεση, το γεύμα κλείνει όπως πρέπει: με μια καλή grappa.
Λίγα τραπεζάκια στον εξωτερικό χώρο, δίπλα στην τζαμαρία ενός μεγάλου σούπερ μάρκετ, συμπληρώνουν το σκηνικό. Είναι pet friendly, έχει άνετο πάρκινγκ στην αυλή του εμπορικού και, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα με τα καλά κρυμμένα μαγαζιά, χρειάζεται κράτηση.
Οι άνθρωποι που το ανακαλύπτουν επιστρέφουν ξανά και ξανά. Άλλοι έρχονται από κάθε γωνιά της Αθήνας. Άλλοι κάνουν παράκαμψη μόνο και μόνο για να φάνε την καρμπονάρα του Michele. Δεν είναι λίγοι και οι γνωστοί καλλιτέχνες ή επιχειρηματίες που σταματούν διακριτικά εδώ κάθε φορά που βρίσκονται στην περιοχή. Κανείς δεν έρχεται για τη βιτρίνα. Όλοι έρχονται για τον Michele.
Γιατί πρέπει να πας
Σε μια εποχή που πολλά εστιατόρια επενδύουν περισσότερο στην εικόνα παρά στη γεύση, το Da Michele ακολουθεί τον ακριβώς αντίθετο δρόμο. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει. Δεν κυνηγά τις τάσεις. Δεν στήνει πιάτα για φωτογραφίες. Σερβίρει αυθεντική Ιταλία, με ειλικρίνεια, συνέπεια και έναν άνθρωπο που εξακολουθεί να μαγειρεύει κάθε μέρα σαν να υποδέχεται φίλους στο σπίτι του.
Και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που όσοι το ανακαλύπτουν δεν το κρατούν ποτέ μόνο για τον εαυτό τους. Απλώς επιστρέφουν.
