Η οδός Τριπόδων, ο παλαιότερος δρόμος της Αθήνας, που βρίσκεται στη Πλάκα, διατηρεί το όνομά της για πάνω από 2500 χρόνια, μάλιστα αναφαίρεται στην ελληνική έκδοση του βιβλίου των ρεκόρ Γκίνες!

Ο δρόμος ήταν γνωστός από τους Αθηναίους ως η «οδός του θεάτρου και των καλών τεχνών», καθώς στην αρχαία Ελλάδα η οδός Τριπόδων ήταν οδός που συνέδεε την Αρχαία Αγορά της Αθήνας με το Θέατρο του Διονύσου.

Η ονομασία του δρόμου προέρχεται από τους χάλκινους τρίποδες, οι οποίοι στην αρχαιότητα τοποθετούνταν κατά μήκος του δρόμου ως τρόπαια, που πλήρωναν χορηγοί, για τους νικητές των θεατρικών και μουσικών παραστάσεων, που λάμβαναν χώρα στο θέατρο του Διονύσου, κατά τα Δυονυσιακά.

Τα «Διονύσια», γνωστά και ως «Τα Διονυσιακά Μυστήρια» ή «Διονύσια της Πόλης» ήταν γιορτές που χρονολογούνται από τον πέμπτο αιώνα π.Χ., αφιερωμένες στον Διόνυσο, τον Θεό του κρασιού, του θεάτρου, της γονιμότητας και της έκστασης.

Σήμερα, το μνημείο του Λυσικράτη, που δημιουργήθηκε το 335 π.Χ. από έναν πλούσιο Αθηναίο, χορηγό, τον Λυσικράτη, για τον εορτασμό του βραβείου στον διαγωνισμό του διθυράμβου (αρχαίος ελληνικός ύμνος που τραγουδήθηκε και χορεύεται προς τιμή του Διόνυσου), είναι το καλύτερα διατηρημένο αρχαίο μνημειο στη χώρα μας .

Το 1669 το μνημείο του Λυσικράτη αγοράστηκε από μια ομάδα Καπουτσίνων μοναχών, που είχαν χτίσει το μοναστήρι τους δίπλα.

Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης (1821), το μοναστήρι κάηκε, το μνημείο, ωστόσο, παρέμεινε ιδιοκτησία της γαλλικής κυβέρνησης, έως ότου ανταλλάχθηκε με οικόπεδο στην οδό Διδότου, όπου χτίστηκε το Γαλλικό Ινστιτούτο.

Άλλοι το αποκαλούν «Φανάρι του Διογένη», αναφερόμενοι στον κυνικό φιλόσοφο Διογένη, ο οποίος ζούσε μέσα σε ένα μεγάλο πιθάρι εκεί κοντά και περιφερόμενος κρατούσε ένα φανάρι στο φως της ημέρας, ψάχνοντας όπως έλεγε, γιά έναν τίμιο άντρα.