Oι ολοκαίνουργιες επιλογές μας από την Κάπα Εκδοτική για τον Μάιο προέρχονται από την πεζογραφία, το ελληνικό και το παγκόσμιο θέατρο.
Ειδικότερα, πρόκειται για τις «Δεκαεπτά Κλωστές», το νέο μυθιστόρημα του Πάνου Δημάκη, το οποίο βασίζεται σε αληθινή ιστορία, το «Garamond 12» της Μαρίας Δριμή και την κλασική «Τρικυμία» του William Shakespeare, δύο θεατρικά κείμενα που, μάλιστα, παίζονται αυτή την εποχή στα θέατρα της πόλης.
Πάνος Δημάκης | Δεκαεπετά Κλωστές
Μια πραγματική ιστορία που συντάραξε τα Κύθηρα το 1909. Μια συναρπαστική κατάδυση στον ψυχισμό ενός ανθρώπου που είχε όσα ήθελε στη ζωή του, που βασιζόταν στην αποδοχή των γύρω του και τους το ανταπέδιδε απλόχερα. Όμως η ξαφνική απόρριψη, η συνεχιζόμενη αδικία εναντίον του και ένας ολόκληρος κόσμος που καταρρέει γύρω του τον στρέφουν ενάντια σε όλους και τον οδηγούν στο πιο ειδεχθές έγκλημα που έγινε ποτέ στην Ελλάδα.
Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, για τη μοίρα και τα παιχνίδια που παίζει εναντίον μας, για τα αόρατα νήματα που ορίζουν τη ζωή μας, αλλά και για τη δύναμη που πρέπει να βρούμε για να την ορίσουμε εμείς οι ίδιοι. Για την ηθική μιας κοινωνίας που μπορεί να καταστρέψει ανθρώπινες ζωές στον βωμό της κανονικότητας της αγέλης, που βασίζεται στο κουτσομπολιό, την κριτική και την κακόβουλη τάση των ανθρώπων να αναζητούν εξιλαστήρια θύματα. Παράλληλα, γι’ αυτή την ηθική που διαμορφώνει καθένας προσωπικά, όπως ο ήρωας του βιβλίου, ο Καστελάνης, που τον οδηγεί στα ολέθρια αποτελέσματα απέναντι σε μια κοινωνία που τον αντιμάχεται.
Μαρία Δριμή | Garamond 12
Μπορεί η λογοτεχνία να υποκαταστήσει την πραγματική ζωή; Τι περιθώρια διαφυγής αφήνει μια τόσο μακροχρόνια στέρηση των απλών καθημερινών πραγμάτων;
Ένας αγοραφοβικός συγγραφέας, ο Μαρκ Χάντερ, ζει κλεισμένος στο σπίτι του μαζί με τη μητέρα του. Καθώς η φήμη του αυξάνεται, τα βιβλία του γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία και, κατά συνέπεια, ο ίδιος χρειάζεται να αποκτήσει κοινωνική ζωή, ψάχνει απεγνωσμένα ένα εξωστρεφές alter ego του για τον σκοπό αυτό. Ο άνθρωπος που θα βρει ανατρέπει τη ζωή του συγγραφέα και φέρνει στο φως το βαθύ τραύμα που τον κρατάει αιχμάλωτο στη στοργική φυλακή που με τόση φροντίδα έχει χτίσει η κυριαρχική μητέρα του. Το τέλος είναι τραγικό αλλά και λυτρωτικό.
Ο τίτλος «Garamond 12» απηχεί το πλαίσιο στο οποίο εκτυλίσσεται η υπόθεση: γράμματα και γραμματοσειρές, τα δομικά υλικά των λέξεων, τα συστατικά των βιβλίων. Στον πυρήνα του έργου υπάρχει η ψευδής ταυτότητα. Θίγονται, επίσης, θέματα όπως η αποδοχή του εαυτού, η άρνηση παραδοχής της πραγματικότητας, των ζωτικών προτύπων, της ύπαρξης και της έκθεσης του καλλιτέχνη, της αδυναμίας να ακολουθήσουμε έναν «ενδεδειγμένο» τρόπο ζωής, της φιλίας, της ερωτικής επιθυμίας.
William Shakespeare | Η Τρικυμία
Το δράμα ενός έκπτωτου Δούκα του Μιλάνου και της ανήλικης κόρης του, εξόριστων ναυαγών σε ένα σχεδόν έρημο νησί της Μεσογείου τετρακόσια χρόνια πριν, μια ιστορία λευκής μαγείας, εκδίκησης και συμφιλίωσης, που είναι ταυτόχρονα ένας ηχηρός ύμνος στη μαγεία, την ελευθερία και τη δύναμη της θεατρικής ψευδαίσθησης, εκδιπλώνονται παράλληλα στην «Τρικυμία» του William Shakespeare. Πόσες σκηνές χωράει αυτό το νησί; Πόσοι σκηνικοί κόσμοι το κατοικούν; Πόσα σύμπαντα; Πόσα θαύματα;
«Το πιο πολιτικό στοιχείο του –ίσως τελευταίου– έργου του Shakespeare είναι ο χώρος ελευθερίας που εγκαθιδρύει στη φαντασία του μάγου Πρόσπερο και που γενναιόδωρα χαρίζει με τον επίλογό του στους θεατές». Άλλωστε «η Τέχνη μπορεί να διανοείται έναν χώρο εφήμερης ελευθερίας, όπου, πριν να γίνουμε καπνός, μπορούμε χάρη στη γενναιοδωρία του ποιητή να περιπλανηθούμε μαζί του, να νιώσουμε σαν από την ύλη που φτιάχνονται τα όνειρα. Εφήμεροι, αλλά ελεύθεροι», αναφέρει στο σημείωμά του ο μεταφραστής Κ. Αλέξης Αλάτσης.
