Παραμένει σε πείσμα των καιρών στο ίδιο σημείο για 70 ολόκληρα χρόνια, ίδιο και απαράλλαχτο, σε μια νοσταλγική γωνιά πίσω από τον μαντρότοιχο του σκοπευτηρίου στην Καισαριανή.

Περίπου σε μουσειακή κατάσταση, μέχρι να μπουν πάνω στην παραδοσιακή ψησταριά τα φημισμένα «φρούτα του δάσους» όπου τότε όλα αποκτούν το νόημά τους και τα περίφημα παϊδάκια του «Τσομπανάκου» ζωντανεύουν τα ξύλινα τραπέζια και τα πιρούνια παίρνουν φωτιά…

“Χωμένο” πίσω από το παλιό ποδοσφαιρικό γήπεδο της Καισαριανής και το γήπεδο μπάσκετ της Νήαρ Ηστ υποδέχεται κάθε εβδομάδα όλες τις γενιές και όλες τις φυλές της Αθήνας σε ένα ραντεβού με την ιστορία, κυριολεκτικά!

Από γενιά σε γενιά και οι άνθρωποι το κρατάνε ζωντανό, με τον Θεόφιλο – τον νεότερο – να υποδέχεται όλους με χαμόγελο, ιστορίες από τα παλιά και «ξενάγηση» στα μοναδικά αντικείμενα που κοσμούν τους τοίχους.

Κάδρα, στιχάκια του Λευτέρη Παπαδόπουλου σε ξεχασμένο πακέτο με τσιγάρα, κάπου στην γωνία ένα τζουκμπόξ, γελοιογραφίες, αλλά και φανέλες, πολλές φανέλες ποδοσφαιριστών και καλαθοσφαιριστών που πέρασαν, έφαγαν και άφησαν την υπογραφή τους…

Και ανάμεσά τους θαμώνες που μπαίνουν και δεν παραγγέλνουν γιατί ο Θεόφιλος τους γνωρίζει με το μικρό τους όνομα και ξέρει από την είσοδο τα χούγια τους.

Παϊδάκια, φέτα, κατσικάκι στο φούρνο με πατάτες, τζατζίκι, σουτζουκάκια, ντολμαδάκια, παντζάρια, προβατίνα κοκκινιστή, πληγούρι με μανιτάρια, μπιφτέκι στα κάρβουνα… Και για το τέλος σπιτικό καταΐφι και γιαούρτι με γλυκό του κουταλιού!

Κάτι ήξερε ο Τσιτσάνης που μόλις τελείωνε από το «Χάραμα» πήγαινε για ένα πιάτο φαΐ, έβαζε το κατρούτσο κάτω από το κρασοβάρελο για να το γεμίσει και αποχωρούσε τα ξημερώματα κλειδώνοντας την πόρτα. Ο μόνος πελάτης που είχε τα δικά του κλειδιά…

Ταβέρνα «Τσομπανάκος» Ανακρέοντος 2, Καισαριανή