Πρόκειται για ταφικό μνημείο που τόσο η αρχιτεκτονική του, με τις στρατηγικές κάλυψης που ακολουθεί, όσο και η φιλοσοφική διάσταση που αποπνέει στα ιδιαίτερα σημεία του αποτελούν μοναδικούς συνδυασμούς, χωρίς βεβαίως να γνωρίζουμε ακόμα τι άλλο μπορεί να συναντήσουμε στα επόμενα μέτρα.

Για να κατανοήσει κανείς τη μεγαλοπρέπεια και τη μοναδικότητα του μνημείου ας επαναλάβουμε μερικά βασικά χαρακτηριστικά του.

Αρχικά ένας τεράστιος κυκλικός τύμβος με το τοίχος από το χαρακτηριστικό μάρμαρο Θάσου και στην είσοδο οι Μαρμάρινες σφίγγες που σε καλωσορίζουν. Ακολουθεί πίσω από το δεύτερο τοίχος ο θάλαμος με τις καρυάτιδες σε ένα ομολογουμένως λιτό μέχρι τώρα σκηνικό που αφήνει ανάγλυφες τις φιλοσοφικές και αλληγορικές του διαστάσεις. Στον τρίτο θάλαμο το σκηνικό αποκτά τη μεγαλοπρέπεια που κανείς δεν φαντάζεται.

Το ψηφιδωτό, που αποκαλύφθηκε κατά την αφαίρεση μέρους της επίχωσης, καλύπτει όλη την επιφάνεια του χώρου (4,5μ. πλάτος επί 3 μ. μήκος) και είναι κατασκευασμένο από μικρά βότσαλα, λευκού, μαύρου, γκριζωπού, μπλε, κόκκινου και κίτρινου χρώματος. Η κεντρική παράσταση απεικονίζει άρμα σε κίνηση, που σύρεται από δύο λευκά άλογα, το οποίο οδηγεί γενειοφόρος άνδρας, με στεφάνι δάφνης στο κεφάλι. Μπροστά από το άρμα απεικονίζεται ο θεός Ερμής ως ψυχοπομπός, ο οποίος φορά πέτασο, μανδύα, φτερωτά σανδάλια και κρατά κηρύκειο.

Την κεντρική παράσταση του ψηφιδωτού περιβάλλει διακοσμητικό πλαίσιο, πλάτους 0,60μ., το οποίο συντίθεται από διπλό μαίανδρο, τετράγωνα και τρέχουσα σπείρα, ενώ το φόντο της παράστασης είναι σε αποχρώσεις γκρί-μπλέ.
Σφίγγες, καρυάτιδες, ψηφιδωτό με μια σκηνή καθόδου στον Άδη σαν εκείνες που συναντούμε συχνά σε παραστάσεις αττικών αγγείων, δημιουργούν περισσότερα ερωτηματικά για τον ένοικο του τάφου.

Ποιος κουβαλά μαζί του “εικόνες” από την Αίγυπτο, την Αθήνα και μαζί με τον Ερμή κατηφορίζει στον κάτω κόσμο;
Η ταυτότητα του ενοίκου ακόμα παραμένει άγνωστη. Η συνέχεια προμηνύεται συναρπαστική..