Με το πολικό ψύχος και τα χιόνια να κατακλύζουν όλη την χώρα η οδήγηση γίνεται δυσκολότερη και επικίνδυνη. Δεν είναι λίγες οι φορές που ακόμα και οι καλύτεροι οδηγοί έχουν τρακάρει.

Η νο1 συμβουλή είναι να μην πάρετε αυτοκίνητο. Αν όμως είναι ανάγκη ας να δούμε μερικές συμβουλές για ασφαλέστερη οδήγηση στο χιόνι και τις συνθήκες παγετού.

Όχι απότομες κινήσεις

Το σημαντικότερο όλων είναι η ηρεμία και η ψυχραιμία στην οδήγηση. Πόσο μάλλον όταν ο δρόμος γλιστράει. Όταν, λοιπόν, οδηγούμε στο χιόνι, θα πρέπει να είμαστε απολύτως αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουμε ενώ θα πρέπει να αποφεύγουμε τις απότομες αντιδράσεις. Είτε κατά το στρίψιμο του τιμονιού, είτε στην διάρκεια του φρεναρίσματος, είτε στο πάτημα του γκαζιού.

Ακόμη, όταν είστε σταματημένοι και θέλετε να εκκινήσετε, θα πρέπει το πάτημα του γκαζιού να γίνει με απαλό και προοδευτικό τρόπο. Σε κάθε άλλη περίπτωση, οι τροχοί θα σπινιάρουν και, εξ αιτίας της μεγάλης ολισθηρότητας του οδοστρώματος, το εμπρός ή το πίσω μέρος του αυτοκινήτου (αναλόγως με το ποιοι είναι οι κινητήριοι τροχοί) θα κινείται ανεξέλεγκτο. Σε πολλές περιπτώσεις ίσως είναι απαραίτητο να προσπαθήσουμε να ξεκινήσουμε με δεύτερη ταχύτητα.

Ποτέ δεν σταματάμε στις ανηφόρες

Εκτός και αν θες να σε πάρει η “κάτω βόλτα” και να τρακάρεις πολύ πολύ πολύ άσχημα… Αν σταματήσεις αυτοκίνητο σε ανηφορικό δρόμο με χιόνι ή πάγο είναι από δύσκολο έως απίθανο να καταφέρεις να το κινήσεις ξανά προς τα εμπρός. Έτσι, ίσως χρειαστεί να το αφήσεις να κυλήσει προς τα πίσω και , όταν βρεις το ίσιωμα, να πάρεις φόρα και να προχωρήσεις ξανά στην ανηφόρα. Φυσικά αν πίσω δεν έχεις κανέναν.

Κατεβαίνοντας τώρα από ένα ύψωμα, δεν αφήνεις ποτέ το αυτοκίνητο χωρίς ταχύτητα και φυσικά, όσο χαμηλότερη είναι η μέση ωριαία ταχύτητα με την οποία κινείσαι, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να φτάσεις σώος και αβλαβής στον προορισμό σου.

Τα λάστιχα

Από εκεί και πέρα, το να μιλήσουμε για χειμερινά ελαστικά, είναι κάτι που μάλλον δεν ενδείκνυται για τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα. Όμως, αν θέλετε να κινηθείτε στο χιόνι και τον πάγο, καλό θα είναι να ξεφουσκώσετε τα λάστιχα, ώστε δημιουργώντας μια μεγαλύτερη επιφάνεια επαφής με το δρόμο, να αυξήσετε –όσο αυτό είναι δυνατόν- τα όρια της πρόσφυσης.

Τι κάνεις αν χάσεις τον έλεγχο;

Από τη στιγμή που αποφασίζεις να βγεις από το σπίτι όταν χιονίζει, ένα ενδεχόμενο είναι και να χάσεις, σε κάποια στιγμή, τον έλεγχο του αυτοκινήτου.

Η απάντηση είναι, τίποτα. Αφήνεις το τιμόνι, αφήνεις τα πεντάλ και περιμένεις που θα σταματήσει το αυτοκίνητο ενώ προσεύχεσαι σε όποιον θεό θεωρείς πιο αποτελεσματικό. Αν πατήσεις φρένο, τότε αυξάνεται η δύναμη της ολίσθησης και, ενδεχομένως το αυτοκίνητο να επιταχύνει, αντί να επιβραδύνει. Στρέφοντας το τιμόνι προς άλλη κατεύθυνση, είναι σαν να χρησιμοποιείς ακυρωμένη πιστωτική κάρτα. Δεν κάνεις απολύτως τίποτα.

Αποστάσεις ασφαλείας

Αν κινούμενος σε κανονικές συνθήκες η απόσταση από το προπορευόμενο όχημα είναι για παράδειγμα 5 μέτρα (ας μην ξεχνάμε ότι ρόλο παίζει και η ταχύτητα), με την ίδια ταχύτητα σε ολισθηρό δρόμο με χιόνι ή πάγο, η απόσταση αυτή τριπλασιάζεται.

Επίσης, αν σε κανονικό οδόστρωμα ξεκινάς το φρενάρισμα για να σταματήσεις στο φανάρι 10 μέτρα πριν τον σηματοδότη, στον παγωμένο δρόμο αυτό καλό θα είναι να το κάνεις από τα 25-30 μέτρα πριν.

Βεβαίως, είναι αυτονόητο, ότι  κινείσαι πάντα με πολύ χαμηλή ταχύτητα, η οποία ποτέ δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 40-50 χλμ./ώρα.

Οι αλυσίδες δεν είναι πανάκεια

Είναι γεγονός ότι ελάχιστοι από τους οδηγούς των μεγάλων αστικών κέντρων γνωρίζουν αφενός να τοποθετούν αλυσίδες στα αυτοκίνητά τους και αφετέρου να κινούνται με αυτές. Προκαλεί τον κοινό νου να βλέπεις διάφορους τύπους να κόβουν βόλτες στους καθαρισμένους δρόμους με τις αλυσίδες να κάνουν σαν ερπήστριες τανκ.

Οι αλυσίδες είναι μόνο για τα κομμάτια του δρόμου που είναι χιονισμένα ή παγωμένα. Όταν βγούμε σε οδόστρωμα που έχει καθαριστεί, τότε τις βγάζουμε. Μπορεί να είναι ταλαιπωρία, αλλά αυτό επιβάλει η κοινή λογική, και όχι μόνο.

Επίσης, τοποθετούμε πάντα τις αλυσίδες στους κινητήριους τροχούς. Η συμβουλή αυτή απευθύνεται (και) σε κάποιους τζιπάτους των Β.Π. (Βορείων Προαστίων) που το όχημά τους διαθέτει ηλεκτρονική τετρακίνηση και εκείνοι βάζουν τις αλυσίδες στους πίσω τροχούς. Δηλαδή, ενώ οι κινητήριοι τροχοί είναι οι εμπρός και οι πίσω ενεργοποιούνται όταν, και αν, το όχημα χάσει την πρόσφυση στο δρόμο, κάποιοι βάζουν αλυσίδες πίσω.