Το καφενείο του ΝΕΟΝ ξεκίνησε να λειτουργεί στην πλατεία της Ομόνοιας το 1920 και από τότε έγινε ένα από τα εμβληματικά στοιχεία της περιοχής. Ιδρύθηκε από τους Περικλή Γκόσιο και Γιάννη Δούκα και στεγάστηκε στο ισόγειο του ξενοδοχείου Carlton.
ΑρχικΑ ονομΑΣΤΗΚΕ «ΝΕΟΝ ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ» ΟΜΩΣ ΜΕΤΑ τη ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ ως «ΝΕΟΝ»
Βαρυφορτωμένο με έξοχες ιστορικές μνήμες, την αστική ανάπτυξη της Αθήνας τον μεσοπόλεμο, αλλά και τις οδυνηρές μνήμες για τον ελληνισμό της μικρασιατικής τραγωδίας, προβάλλει στην δαιμονοποιημένη – και σιγά σιγά αναβαθμιζόμενη – Πλατεία Ομονοίας, το ιστορικό Καφενείο της Αθήνας «Νέον», με άλλη χρήση πλέον ωστόσο, ως φούρνος της αλυσίδας Βενέτη.
Διατηρώντας όμως την περίφημη ιστορική εσωτερική του διακόσμηση, που αποτέλεσε πεδίο έμπνευσης ποιητών, συγγραφέων, αλλά και εικαστικών, με τον μεγάλο Γιάννη Τσαρούχη, να έχει αποθανατίσει το ιστορικό μας καφενείο, σε δυο σπουδαίους πίνακές του.
Τις πελώριες δωρικές κολώνες, τις επιβλητικές τους στέψεις, τις διακοσμητικές σκαλιστές ιπτάμενες σφίγγες, που κρατούσαν τους πελώριους καθρέπτες του, και όλα τα άλλα αισθητικά του στοιχεία, που το καθιστούσαν μοναδικό !
Το καφενείο «Νέον» ξεκίνησε την λειτουργία του το 1920, με ιδιοκτήτες τους Περικλή Γκόσιο και Γιάννη Δούκα, στο ισόγειο του ξενοδοχείου Carlton, με το όνομα «Νέον Βυζάντιον».
Εν συνεχεία έλαβε το όνομα «Νέον», με την μικρασιατική τραγωδία, για να υπομνίζει την περιπέτεια του έθνους. Στα χρόνια του μεσοπολέμου το Νέον, υπήρξε χώρος συνάντησης καλλιτεχνών, διανοουμένων, αλλά και προσωπικοτήτων από την κοσμική ζωή της Αθήνας. Από την άλλη αποτέλεσε χώρο κοινωνικών ζυμώσεων, αλλά και ανάδειξης πνευματικών ρευμάτων.
Αλλά πέρα από τον κοινωνικό και πολιτισμικό διάκοσμο του καφενείου, διακρίνονταν και για τα εξαιρετικά γλυκά και τους καφέδες του. Λαχταριστός μπακλαβάς από κωνσταντινουπολίτικες συνταγές, φίνο ρυζόγαλο, δροσερή κρέμα, και πλούσια ποικιλία αρωμάτων καφέ, συνιστούσαν τα μεγάλα ανταγωνιστικά του ατού, έναντι των προβεβλημένων καφενείων των Αθηνών.
Από το 1950 και εντεύθεν, αλλάζει ριζικά η Πλατεία Ομονοίας με την έξαρση της ανοικοδόμησης και βεβαίως η αισθητική της, αλλά και η κοινωνική διαστρωμάτωση, που την περιβάλλει. Στοιχεία που μοιραία προσδιορίζουν και τον κοινωνικό χαρακτήρα του καφενείου. Τα πανέμορφα νεοκλασικά της περιοχής, αντικαθίστανται από πολυώροφες πολυκατοικίες και νέα μεγάλα εμπορικά καταστήματα, προβάλλουν δυναμικά στην περιοχή, δίνοντας έναν αέρα κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης.
Η πλατεία Ομονοίας γίνεται συγκοινωνιακό και κοινωνικό σταυροδρόμι και με αυτά τον νέο της χαρακτήρα, συμπαρασύρει και το «Νέον». Και σε αυτή την κοσμογονία της περιοχής της Ομονοίας, το καφενείο γίνεται το στέκι συνάντησης, πολλών ετερόκλητων θα λέγαμε κοινωνικών ομάδων.
