Η υπνοβασία έχει μια έντονα κληρονομική διάσταση, σύμφωνα με έρευνα Καναδών ερευνητών υποστηρίζουν Καναδοί ερευνητές, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι αν κάποιος εκ των δύο γονέων υπνοβατεί, τότε είναι μεγάλες οι πιθανότητες και το παιδί επίσης να είναι υπνοβάτης.
Οι ερευνητές του Νοσοκομείου «Sacre-Coeur» του Μόντρεαλ που μελέτησαν τα στοιχεία 1.940 παιδιών διαπίστωσαν ότι, πάνω από το 60% των παιδιών εκδήλωναν κάποια στιγμή υπνοβασία, αν και οι δύο γονείς τους είναι υπνοβάτες.
Συγκεκριμένα, τα παιδιά, των οποίων ο ένας γονέας ήταν υπνοβάτης, είχαν τριπλάσια πιθανότητα να γίνουν επίσης υπνοβάτες. Αν και οι δύο γονείς ήταν υπνοβάτες, τότε ήταν σχεδόν επταπλάσια η πιθανότητα να γίνει και το παιδί υπνοβάτης. Αν ένα παιδί δεν είχε κανένα γονέα υπνοβάτη, τότε η πιθανότητα να υπνοβατήσει το ίδιο, ήταν 22,5%. Με ένα γονέα υπνοβάτη, η πιθανότητα έφτανε στο 47,4%, ενώ και με τους δύο γονείς υπνοβάτες, στο 61,5%.
Η υπνοβασία είναι μια αρκετά συνηθισμένη παιδική διαταραχή του ύπνου, η οποία συνήθως εξαφανίζεται κατά την εφηβεία, αν και μερικές φορές επιμένει -ή εμφανίζεται- μετά την ενηλικίωση. Μαζί με τον νυχτερινό τρόμο (έντονος φόβος και κραυγές μέσα στη νύχτα) ανήκουν στην κατηγορία των παραϋπνιών.
Η έρευνα των Καναδών έδειξε ότι πάνω από τα μισά παιδιά, ηλικίας από ενάμισι έτους έως 13 ετών (το 56%) εμφάνιζαν κάποια στιγμή νυχτερινούς τρόμους ενώ σε ό,τι αφορά στην υπνοβασία, σε ηλικία δυόμισι έως 13 ετών το ποσοστό εμφάνισης στα παιδιά έφτανε το 29,1%.
