Ο Πύργος Αθηνών κατασκευάστηκε επί της οδού Μεσογείων την περίοδο της χούντας, όταν με νόμο αποφασίστηκε η απελευθέρωση του συντελεστή δόμησης που απαγόρευε την ανέγερση ουρανοξυστών και κτιρίων ύψους πάνω από 35 μέτρα.
Ένα κτίριο πρωτοποριακό για την εποχή που όμως δέχτηκε και συνεχίζει να δέχεται μεγάλη κριτική για την αισθητική του καθώς μοιάζει να είναι παράταιρο με τη συνολικότερη εικόνα του αστικού τοπίου. Εκείνη την εποχή οι αντιδράσεις αφορούσαν και την οικονομική διάσταση της ανέγερσης.
Το κόστος ανερχόταν στα 120 εκατομμύρια και σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής ήταν ρουσφέτι, ένα μεγάλο δώρο στους μεγαλοεργολάβους που δεν αρκούνταν στην απομύζηση της αττικής γης αλλά ήθελαν να κερδοφορήσουν ακόμα και από τον ουρανό.
Πρόκειται για συγκρότημα δύο γυάλινων κτιρίων γραφείων, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους στο ύψος του πρώτου ορόφου. Στη βάση τους στεγάζουν καταστήματα. Το ψηλότερο κτίριο έχει ύψος 25 ορόφων και το χαμηλότερο 12.
Αρχιτέκτονες ήταν ο Ιωάννης Βικέλας και ο Ιωάννης Κυμπρίτης. Η σύνθεση αποτελεί μίμηση αμερικανικών και ευρωπαϊκών προτύπων και πιο συγκεκριμένα του κτιρίου Σίγκραμ στο Μανχάταν . H χρήση της αισθητικής του γυαλιού εδώ γίνεται με το νεοϊστορικό πνεύμα της διεθνούς αρχιτεκτονικής γοήτρου του ‘60.
Στη διαμόρφωση των όψεων επικρατεί ο κατακόρυφος άξονας με τον τονισμό των υποστυλωμάτων που επενδύονται με λευκό μάρμαρο και των κατακόρυφων διατομών των υαλοστασίων από καφέ ανοδειωμένο αλουμίνιο. Η κατασκευή είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα και τα εξωτερικά τοιχώματα από υαλοπετάσματα με σκελετό αλουμινίου.
ΕκεΙΝΗ την εποΧΗ αποτελοΥΣΕ το μοναδικΟ ουρανοξΥΣΤΗ και το υψηλΟΤΕΡΟ κτΙΡΙΟ στα ΒαλκΑΝΙΑ. ΠολΥΣ λΟΓΟΣ εΙΧΕ γΙΝΕΙ για το αν τελικΑ η ελληνιΚΗ πρωτεΥΟΥΣΑ θα ΕΠΡΕΠΕ να ΕΧΕΙ ή ΟΧΙ ουρανοξΥΣΤΕΣ.
Η Αθήνα είναι μια πόλη που αποστρέφεται τους ουρανοξύστες. Από το 1985 μέχρι το 2000 το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος ήταν τα 32 μέτρα, από το 2000 εώς το 2012 τα 27 μέτρα και από το 2012 μέχρι σήμερα, τα 32 μέτρα.
Η σύγχρονη αρχιτεκτονική αντιστέκεται ιδεολογικά στη μεγαλομανία της δικτατορίας αλλά σίγουρα παίζει ρόλο και η σεισμικότητα του αττικού χώρου καθώς και η προσπάθεια διατήρησης της θέας της Ακρόπολης και του Παρθενώνα σε όλο το Λεκανοπέδιο.
