Η διαδικασία για την εκλογή από όλους τους συμπολίτες μας -ή τουλάχιστον από όποιους το επιθυμούν και θέλουν να έχουν άποψη για το μέλλον τους- της νέας ηγεσίας του πολιτικού φορέα που καλείται να εκφράσει την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, δηλαδή έναν ολόκληρο προοδευτικό πολιτικό χώρο, έχει ξεκινήσει.


Σε αυτή τη διαδικασία εκλήθησαν όλοι όσοι πίστεψαν στο εγχείρημα και τοποθετούνται πολιτικά σε αυτόν τον χώρο.

Σήμερα μετέχουν και το υπηρετούν πολιτικά κόμματα, κινήσεις και πολιτικά στελέχη.

ποιό κόμμα μπορεί να κινδυνέψει από «οχτρούς»

Πολιτικό χώρο, και όχι ένα μικρό υφιστάμενο κόμμα.

Εάν ήταν υπόθεση ενός κόμματος ας έκανε συνέδριο αυτό το κόμμα για την αλλαγή του αρχηγού του χωρίς κάλεσμα σε άλλες πολιτικές δυνάμεις, τις οποίες εάν τις κερδίσουμε οφείλουν να είναι μαζί μας… αλλά εάν χάσουμε… θα είναι οι «οχτροί».

Αυτή η διαδικασία άνοιξε γιατί στην τελευταία κεντρική επιτροπή του πασοκ κάποιοι έβαλαν το θέμα χοντρά… και κάποιοι επειδή δε γινόταν αλλιώς διέλυσαν την κεντρική επιτροπή και πήγαν σε μια διαδικασία που δεν την επιθυμούσαν καθόλου… αλλά δε μπορούσαν να κάνουν αλλιώς…

Σήμερα πάντως συμμετέχουν ως υποψήφιοι επικεφαλής… όσοι δέχτηκαν και προσήλθαν με τους όποιους όρους τέθηκαν.

Δε νοείται λοιπόν να περιλαμβάνει στα ύστερά της… αυτή η διαδικασία παιδιά και αποπαίδια.

Όσοι μετέχουν ως υποψήφιοι επικεφαλής, οφείλουν να αποδεχτούν ισότιμα -από την αρχή μέχρι το τέλος- όλους τους υποψήφιους επικεφαλής.

Όποιος λοιπόν είναι πιο πάνω στην επιλογή των ψηφοφόρων από κάποιον άλλον, δε νοείται να βάλει το δίλημμα «θα μας πάρουν το κόμμα οι οχτροί».

Γιατί εάν αυτό μπορούσε να είναι σοβαρό επιχείρημα, τότε θα έπρεπε να μη δεχτεί ο όποιος το σκεφτεί… τη συμμετοχή του “άλλου” που εκ των υστέρων θα τον ονομάσει “οχτρό”… στη διαδικασία.

Άρα για να μιλάμε απλά πρέπει ειλικρινώς όποιος διεκδικεί την ηγεσία αυτού του πολιτικού φορέα να θέλει και να μπορεί να εκφράσει:

Α) τα ανεκπροσώπητα κομμάτια της κοινωνίας ενώ ταυτόχρονα να μη λειτουργεί ως εκπρόσωπος ενός μόνο πολιτικού κόμματος ή μιας ομάδας που πρεσβεύει τα όποια…
αλλά

Β) ως εκφραστής ενός μεγάλου πολιτικού χώρου που μπορεί να υπερβεί τα υφιστάμενα κόμματα τη στιγμή που κανένα δε μπορεί να εκφράσει ούτε καν διψήφια ποσοστά της σημερινής ελληνικής κοινωνίας.

Ποιός από τους αρχηγήσιμους υποψήφιους μπορεί να το κάνει αυτό;
Μπορεί ο Σταύρος; Μπορεί ο Μανιάτης; Μπορεί ο Καμίνης; Μπορεί ο Ανδρουλάκης;

Σίγουρα δε μπορεί η Φώφη.
Γιατί δεν έχει κάτι κακό, αλλά δεν έχει και κάτι καλό…
Εάν το είχε, δε θα είμαστε καθηλωμένοι στο 6-7%.

Ας δούμε με προοπτική την επόμενη μέρα αυτού του πολιτικού χώρου.
Τους ανεκπροσώπητους πολίτες και τον πολιτικό χώρο που υπερβαίνει το ένα ή το άλλο σήμερα υφιστάμενο πολιτικό κόμμα.

Όλοι μαζί πρέπει να προσπαθήσουν για τον πολιτικό χώρο που υπερβαίνει εκλογικά τα υφιστάμενα κόμματα.

Γιατί έχουν παθογένειες.

Πρέπει να τις υπερβείτε!

Ας αποδείξουν στους εαυτούς τους πρώτα ότι μπορούν, και μετά στους πολίτες.

Ε.Σ